Στην Τουρκία, τα ζητήματα που αφορούν την Ελλάδα αντιμετωπίζονται ως εθνικές υποθέσεις (milli dava), η εθνικιστική ρητορική χρησιμοποιείται συχνά από την κυβέρνηση για εσωτερική συσπείρωση. 

Ένα από αυτά είναι το σχέδιο "Γαλάζια Πατρίδα", το οποίο η Τουρκία θέλει να επιβάλει στην Ελλάδα. Το πρόβλημα είναι ότι δεν το γνωρίζουν και δεν το αποδέχονται ούτε και οι Τούρκοι πολίτες, σε μια αποκάλυψη που σπάει κόκκαλα. 

Η Ευρώπη βυθίζεται στα χρέη και προετοιμάζει τους λαούς για πόλεμο!

Στο εκτενές άρθρο του που δημοσιεύθηκε στο τουρκικό , ο Αρχηγός του Τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού, Ναύαρχος Ε.Τατλίογλου, υπογραμμίζει την ανάγκη καλλιέργειας μιας βαθύτερης «θαλάσσιας συνείδησης» στην τουρκική κοινωνία, η οποία παλεύει με την πείνα και την ανεργία.

Επικαλούμενος έρευνα του 2022, αναφέρει ότι το 74,8% των Τούρκων πολιτών δεν είχε ακούσει ποτέ ξανά τον όρο «Γαλάζια Πατρίδα» σε μια αποκάλυψη που προκλαεί τριγμούς σε ολόκληρη την τουρκική κοινωνία.

Σύμφωνα με τον Τούρκο Ναύαρχο, η έλλειψη αυτή αποτελεί σημαντικό εμπόδιο για την καθολική υιοθέτηση του οράματος. Για να αντιμετωπιστεί αυτό, προτείνει τις εξής βασικές κατευθύνσεις:

Ενσωμάτωση στην εκπαίδευση: Η αντίληψη της «Γαλάζιας Πατρίδας» πρέπει να διδάσκεται στα παιδιά από πολύ μικρή ηλικία.

Μόνιμη κρατική στρατηγική: Το δόγμα αυτό δεν πρέπει να περιορίζεται σε στρατιωτικά όρια, αλλά να μετατραπεί σε μια σταθερή εθνική πολιτική.

Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος: "Έτσι θα πορευτούμε από εδώ και πέρα – Να προσέχετε τους μετανάστες"

Πολυδιάστατη προσέγγιση: Η στρατηγική οφείλει να συνδυάζει τη στρατιωτική αποτροπή, τη θαλάσσια οικονομία (εμπόριο, ενέργεια, αλιεία), την τεχνολογική αυτονομία και τη διπλωματία.

Όπως χαρακτηριστικά σημειώνει στο άρθρο του, «η Γαλάζια Πατρίδα έχει σύνορα, αλλά η σημασία της είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτά τα γεωγραφικά όρια», παρομοιάζοντας τη θαλάσσια δικαιοδοσία με ένα σπίτι που δεν πρέπει να το βλέπει κανείς μόνο από τα όρια του τίτλου ιδιοκτησίας του.

Για την αντιμετώπιση του προβλήματος, ο ίδιος προτείνει τη συστηματική καλλιέργεια «θαλάσσιας συνείδησης» στην κοινωνία, ζητώντας το δόγμα να διδάσκεται στα παιδιά από μικρή ηλικία στο εκπαιδευτικό σύστημα.

Ο Τούρκος Α/ΓΕΝ σημειώνει ότι η υποβάθμιση της Γαλάζιας Πατρίδας μόνο σε συζητήσεις για την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ μοιάζει με το «να κοιτάζει κανείς μόνο τα συμβόλαια ιδιοκτησίας ενός σπιτιού, χωρίς να βλέπει τη ζωή που χτίζεται μέσα σε αυτό».

 Η στρατηγική που αναφέρει ο Τούρκος επικεφαλής του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού, δεν αφορά μόνο τα πολεμικά πλοία, αλλά συνδυάζει τη στρατιωτική αποτροπή με τη «Γαλάζια Οικονομία» (εμπορικό ναυτικό, λιμάνια, ναυπηγεία, αλιεία, ενέργεια), την τεχνολογική αυτονομία και τη διπλωματία.

Στο άρθρο του περιγράφει τη δράση της Τουρκίας σε ομόκεντρους κύκλους, το Αιγαίο Πέλαγος (διαχείριση κρίσεων και προστασία εθνικών δικαιωμάτων), τη Μαύρη Θάλασσα (καθεστώς Μοντρέ και περιφερειακή ασφάλεια), την Ανατολική Μεσόγειο & Λιβύη (νομική οριοθέτηση) και τη Σομαλία (επέκταση ισχύος και ενεργειακή έρευνα σε ανοιχτές θάλασσες).

Οι Τούρκοι πολίτες γυρνούν την πλάτη στα επεκτατικά σχέδια του Ερντογάν λόγω πείνας

Η Τουρκία αντιμετωπίζει μια παρατεταμένη και βαθιά κοινωνικοοικονομική κρίση, η οποία χαρακτηρίζεται από επίμονα υψηλό πληθωρισμό, διεύρυνση της φτώχειας και σοβαρά προβλήματα στην αγορά εργασίας. Αν και η κυβέρνηση εφαρμόζει αυστηρή νομισματική πολιτική για τη μείωση του πληθωρισμού, η καθημερινότητα των πολιτών πιέζεται ασφυκτικά από το συνεχώς αυξανόμενο κόστος διαβίωσης.

Ο ετήσιος πληθωρισμός στην Τουρκία κινείται στα επίπεδα του 31,5%, επίσημα, διότι ανεπίσημα το νούμερα είναι τεράστια.

Σύμφωνα με συνδικαλιστικές οργανώσεις (π.χ. Türk-İş), το «όριο πείνας» (το ελάχιστο κόστος μόνο για τη βασική διατροφή μιας τετραμελούς οικογένειας) έχει ξεπεράσει προ πολλού τις 19.000 τουρκικές λίρες.

Ο κατώτατος μισθός στην Τουρκία υπολείπεται δραματικά από το γενικό όριο φτώχειας, αναγκάζοντας εκατομμύρια εργαζόμενους να ζουν κάτω από το επίπεδο της αξιοπρεπούς διαβίωσης.

Φτώχεια και κοινωνικός αποκλεισμός

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Τουρκικής Στατιστικής Υπηρεσίας (TurkStat) και αναλύσεις της συνομοσπονδίας DİSK-AR:

 Γενική Φτώχεια: Το 27,9% του πληθυσμού (σχεδόν 1 στους 4 πολίτες) βρίσκεται αντιμέτωπο με τη φτώχεια ή τον κοινωνικό αποκλεισμό.

Διατροφική Στέρηση: Πάνω από 29,5 εκατομμύρια άνθρωποι δηλώνουν ότι αδυνατούν οικονομικά να καταναλώσουν κρέας, κοτόπουλο ή ψάρι έστω και κάθε δεύτερη ημέρα.

Ενεργειακή Φτώχεια: Περίπου 16,5 εκατομμύρια πολίτες δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να θερμάνουν επαρκώς τις κατοικίες τους.

Η επίσημη ανεργία είναι στο 8,4%, ενώ η «κρυφή» ανεργία που αφορά τον δείκτη ευρείας εργασιακής υποαπασχόλησης (που περιλαμβάνει όσους έχασαν την ελπίδα τους και δεν ψάχνουν πια για δουλειά ή υποαπασχολούνται) αγγίζει το 28,8%.

Το φαινόμενο των νέων NEET (Neither in Education, Employment, or Training — εκτός εκπαίδευσης, απασχόλησης ή κατάρτισης) έχει λάβει ανησυχητικές διαστάσεις. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία και διεθνείς εκθέσεις του ΟΟΣΑ, η Τουρκία καταγράφει σταθερά από τα υψηλότερα ποσοστά νέων NEET ανάμεσα στις αναπτυγμένες οικονομίες. 

Ο τουρκικός εθνικισμός απέναντι στην Ελλάδα αποτελεί διαχρονικό και δομικό στοιχείο της εξωτερικής πολιτικής και της εσωτερικής πολιτικής σκηνής της Τουρκίας. Δεν περιορίζεται σε ένα μόνο κόμμα, αλλά λειτουργεί ως «κοινός παρονομαστής» που ενώνει την κυβέρνηση με την αντιπολίτευση, επηρεάζοντας άμεσα τη ρητορική και τις στρατιωτικές κινήσεις της Άγκυρας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.