Ορισμένες ηχητικές συχνότητες μας προκαλούν περισσότερο άγχος απ’ ό,τι άλλες, σύμφωνα με νέα ελβετική έρευνα που δημοσιεύθηκε στη Le Parisien και αναλύει τι συμβαίνει στον εγκέφαλό μας στο άκουσμα διαφορετικών ήχων.
Όταν ακούμε κάποιον κοντά μας να ουρλιάζει, ταραζόμαστε και γινόμαστε επιθετικοί σαν να αντιδράμε σε έναν εσωτερικό συναγερμό. Τι συμβαίνει όμως πραγματικά στον εγκέφαλό μας εκείνη τη στιγμή;
Οι μελετητές ανέλυσαν τις αντιδράσεις ατόμων που υποβλήθηκαν στο άκουσμα διαφορετικών ήχων, προκειμένου να μπορέσουν να καθορίσουν τα όρια των συχνοτήτων μέσα στα οποία οι επαναλαμβανόμενοι ήχοι θεωρούνται δυσάρεστοι. Στη συνέχεια παρατήρησαν ποιες εγκεφαλικές περιοχές ενεργοποιούνταν στο άκουσμα ήχων διαφορετικών συχνοτήτων.
Φάνηκε λοιπόν ότι ενεργοποιούνται οι φλοιώδεις και υποφλοιώδεις περιοχές του εγκεφάλου, και μάλιστα κατά παρόμοιο τρόπο με αυτόν που παρατηρείται στη θεραπεία αποστροφής (τύπος συμπεριφορικής θεραπείας όπου ένα αποσπασματικό ερέθισμα συνδυάζεται με μια αρνητική συμπεριφορά με την ελπίδα ότι η συμπεριφορά θα αλλάξει στο μέλλον για να αποφευχθεί η έκθεση στο αποσπασματικό ερέθισμα). Το συγκεκριμένο εύρημα συνιστά μια πρώτη εξήγηση γιατί στο άκουσμα ουρλιαχτών ο οργανισμός τίθεται σε κατάσταση επιφυλακής.
Συγκεκριμένα, 16 συμμετέχοντες έπρεπε να ακούσουν ορισμένους επαναλαμβανόμενους ήχους των οποίων η συχνότητα κυμαινόταν μεταξύ 10 και 250 Hz. Οι ερευνητές αναλύοντας τις απαντήσεις των συμμετεχόντων κατέληξαν ότι το διάστημα στο οποίο ένας ήχος θεωρείται δυσάρεστος βρίσκεται μεταξύ 40 και 80Hz ή είναι ανάμεσα στους ήχους που θυμίζουν προειδοποίηση ή συναγερμό, όπως το ανθρώπινο ουρλιαχτό, ειδικά αυτό του μωρού. Αυτός είναι ο λόγος που οι συναγερμοί χρησιμοποιούν αυτές τις επαναλαμβανόμενες συχνότητες για να μεγιστοποιηθεί η πιθανότητα να τραβήξουν την προσοχή.
Για να μάθουν περισσότερα, οι ερευνητές εξέτασαν πιο συγκεκριμένα τι συμβαίνει στον εγκέφαλο όταν εκτίθεται σε «τραχείς» ήχους. Διαπίστωσαν λοιπόν ότι οι ήχοι αυτοί ενεργοποιούν περιοχές του εγκεφάλου όπως η αμυγδαλή, ο ιππόκαμπος και ο πρόσθιος εγκεφαλικός φλοιός, τις περιοχές δηλαδή που ενεργοποιούνται σε περίπτωση πόνου και αποστροφής – γι’ αυτό και οι ήχοι αυτοί θεωρούνται ανυπόφοροι.
