Ο Ναπολέων Τσόγκας είναι ένας μαχητής της πρώτης γραμμής στη μάχη με τον αόρατο εχθρό, τον κορωνοϊό. Είναι παθολόγος και ένα από τα μέλη του υγειονομικού προσωπικού του νοσοκομείου Αγία Βαρβάρα, στο οποίο νοσηλεύονται ήπια κρούσματα του ιού, «ανακουφίζοντας» έτσι τα νοσοκομεία αναφοράς. Είναι, μάλιστα, ένας από τους ανθρώπους τον οποίο ο Σωτήρης Τσιόδρας ανέφερε με το μικρό του όνομα όταν επισκέφθηκε την κλινική, ευχαριστώντας τον για τις υπεράνθρωπες προσπάθειες που κάνει.
Η καθημερινότητα του κ. Τσόγκα διαδραματίζεται στους διαδρόμους και στους θαλάμους των ασθενών, τους οποίους αισθάνεται σαν οικογένειά του και με κίνδυνο της ζωής του μήπως κολλήσει τον ιό και ο ίδιος προσφέρει τις ιατρικές του υπηρεσίες. "Θα το νικήσουμε και θα βγούμε ζωντανοί από αυτό" είναι η φράση με την οποία ενθαρρύνει τους ασθενείς του, σφίγγοντας με τα αποστειρωμένα του χέρια και καλυμμένα με γάντια, τα δικά τους χέρια δίνοντάς τους κουράγιο και δύναμη. Ο Ναπολέων Τσόγκας είναι πατέρας δύο παιδιών αλλά αυτό το διάστημα είναι μέρα νύχτα στο πλευρό των ασθενών του γιατί νιώθει ότι τον χρειάζονται πραγαματικά. Ο ίδιος μίλησε στο protothema.gr και εξομολογήθηκε όλες τις συγκινητικές στιγμές που ζει μαζί τους, μένοντας στο πλευρό τους.
"Συγκινούμαι πολύ με αυτούς τους ασθενείς οι οποίοι χρειάζονται μια ιδαίτερη μεταχείριση αυτές τις δύσκολες ώρες. Εγώ προσωπικά βάζω τον εαυτό μου στη θέση τους και προσπαθώ να τους βοηθήσω όπως θα ήθελα να με βοηθήσουν κι εμένα οι γιατροί. Φοράω την ειδική στολή και με τα χέρια μου καλυμμένα με γάντια, σφίγγω τα δικά τους χέρια και τους λέω ότι από εδώ θα βγείτε νικητές. Η κίνηση αυτή γεμίζει με χαρά τα πρόσωπά τους και βλέπεις ότι αυτό, τους δίνει δύναμη για να συνεχίσουν να παλεύουν με τον ιό. Συγκινητική είναι η στιγμή όταν κάποιοι από τους ασθενείς δακρύζουν όταν μιλούν με τους δικούς τους ανθρώπους στο τηλέφωνο και ανυπομονούν να τους δουν και πάλι έξω. Καθημερινά μιλάω μαζί τους και τους λέω : "θα νικήσουμε και θα βγούμε ζωντανοί". Προσπαθώ να τους κάνω να νιώσουν ότι είμαι δίπλα τους, ότι δεν είναι απομονωμένοι από τον έξω κόσμο και αυτό τους ενθαρρύνει αρκετά, πραγματικά. Υπάρχουν άνθρωποι νέοι, άνθρωποι ηλικιωμένοι όπου έχει ανάγκη ο καθένας τη δική του μεταχείριση» λέει στο protothema.gr ο γιατρός.
