Τα Στενά του Ορμούζ, η πιο κρίσιμη θαλάσσια αρτηρία για τη μεταφορά υδρογονανθράκων στον πλανήτη, έχουν μετατραπεί στο σημείο μηδέν μιας ολοκληρωτικής σύγκρουσης ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν. Αυτό που ξεκίνησε ως ανταλλαγή απειλών, μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα εξελίχθηκε σε ανοιχτή στρατιωτική αναμέτρηση με ανυπολόγιστες, καταστροφικές συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία, την ενέργεια και τη διεθνή ναυσιπλοΐα.
⏳ Το Τελεσίγραφο που Αγνοήθηκε και η «Αρχή Στενών» του Ιράν
Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έδωσε στην Τεχεράνη μια τελική διορία 24 ωρών: να κηρύξει το Στενό πλήρως ανοιχτό και να σταματήσει αμέσως κάθε επίθεση εναντίον εμπορικών πλοίων. Η ιρανική απάντηση ήταν άμεση και ηχηρή. Όχι μόνο απέρριψε το τελεσίγραφο, αλλά προχώρησε και σε νέο πλήγμα σε εμπορικό σκάφος, ενώ η νεοσύστατη «Αρχή Στενών του Περσικού Κόλπου» (PGSA) ανακοίνωσε επίσημα ότι η διέλευση από το Ορμούζ καθίσταται ανέφικτη,
Η Τεχεράνη διαμήνυσε πως όποιο πλοίο επιθυμεί να περάσει, οφείλει να ζητήσει άδεια μέσω της ιρανικής ιστοσείδας και να χρησιμοποιήσει αποκλειστικά τη βόρεια διαδρομή, κοντά στις ακτές της.
Παγκόσμιο κραχ προ των πυλών; Το Ιράν απειλεί να "σβήσει τα φώτα" στη Δύση κλείνοντας όλα τα περάσματα πετρελαίου
140 στόχοι στο έδαφος του Ιράν και η στήλη καπνού στο Μπαχρέιν
Μόλις η ιρανική ηγεσία κατέστησε σαφές ότι δεν πρόκειται να υποχωρήσει, η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ ($CENTCOM$) εξαπέλυσε ένα άνευ προηγουμένου κύμα επιθετικών πληγμάτων. Μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο, αμερικανικές δυνάμεις έπληξαν περίπου 140 στόχους βαθιά μέσα στο ιρανικό έδαφος, ανάμεσά τους συστήματα αεράμυνας, παράκτια ραντάρ, θέσεις εκτόξευσης πυραύλων και υποδομές drones.
Το Ιράν απάντησε ακαριαία, εξαπολύοντας πλήγματα σε αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις στο Κουβέιτ, το Μπαχρέιν, την Ιορδανία και το Ομάν, ενώ αναχαίτισε δύο πλοία που έπλεαν μέσω «παράνομης διαδρομής».
Από το Αρχηγείο του 5ου Στόλου των ΗΠΑ στο Μπαχρέιν υψώθηκε πυκνή στήλη καπνού, μια εικόνα που έκανε τον γύρο του κόσμου και επιβεβαίωσε ότι η σύρραξη έχει πλέον ξεφύγει από κάθε διπλωματικό έλεγχο.
Ο «φύλακας άγγελος» του Τραμπ και ο φόρος διέλευσης 20%
Σε μια κίνηση που κανένας αναλυτής δεν είχε προβλέψει, ο Ντόναλντ Τραμπ προχώρησε σε δύο αποφάσεις που ανατρέπουν ριζικά το διεθνές ναυτικό δίκαιο:
THE IRANIAN BLOCKADE: Επαναφέρει τον ναυτικό αποκλεισμό όλων των ιρανικών λιμένων, διευκρινίζοντας ότι αφορά μόνο τα ιρανικά πλοία και τους πελάτες τους, ενώ όλα τα υπόλοιπα κράτη θα έχουν ελεύθερη χρήση του Στενού.
Φόρος Ασφαλείας 20%: Ανακοίνωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα εισπράττουν φόρο 20% επί της αξίας όλων των φορτίων που διέρχονται από το Ορμούζ, μετατρέποντας τον αμερικανικό στρατό σε έμμισθο εγγυητή.
Η δήλωση Τραμπ στο Fox News:
Κατάρρευση 60% στις διελεύσεις και η απειλή των υπόγειων πόλεων
Οι αριθμοί της εταιρείας ανάλυσης Kpler αποκαλύπτουν το μέγεθος της καταστροφής. Ενώ πριν από την κρίση διέρχονταν καθημερινά 120 με 130 εμπορικά πλοία από τα Στενά, την περασμένη Κυριακή καταγράφηκαν μόλις 14 διελεύσεις, τέσσερις εκ των οποίων ήταν δεξαμενόπλοια αργού πετρελαίου. Πρόκειται για ιστορική πτώση 60% μέσα σε μία εβδομάδα.
Η αμερικανική στρατιωτική ηγεσία γνωρίζει ότι οι αεροπορικές επιδρομές δεν μπορούν να εξουδετερώσουν πλήρως τις απόρρητες υπόγειες «πόλεις πυραύλων» του Ιράν. Για να εξαλειφθεί οριστικά η απειλή, η Ουάσιγκτον θα έπρεπε να καταφύγει είτε σε μια μεγάλης κλίμακας χερσαία εισβολή είτε στη χρήση πυρηνικών όπλων – επιλογές που μέχρι πρότινος θεωρούνταν αδιανόητες, αλλά πλέον συζητούνται πίσω από κλειστές πόρτες.
Αποκάλυψη-σοκ από το Πεντάγωνο! "Εξαγοράζουμε τον Ερντογάν με F-35 για να μη διαλύσει το Ισραήλ"
Η φλόγα επεκτείνεται: Υεμένη, Σαουδική Αραβία και Bab al-Mandab
Σαν να μην έφτανε το μέτωπο του Ορμούζ, η κρίση πυροδοτεί νέα εστία ανάφλεξης στη νότια Ερυθρά Θάλασσα. Οι υποστηριζόμενοι από το Ιράν Χούθι της Υεμένης κατηγορούν τη Σαουδική Αραβία ότι βομβάρδισε το διεθνές αεροδρόμιο της Σαναά, τερματίζοντας την περίοδο αποκλιμάκωσης.
Εκπρόσωπος των Χούθι ανακοίνωσε ότι η επίθεση δεν θα μείνει αναπάντητη, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο αντιποίνων κατά σαουδαραβικών πετρελαϊκών εγκαταστάσεων, αλλά και πλήρους κλεισίματος των Στενών Bab al-Mandab. Ένα ταυτόχρονο μπλόκο και στις δύο θαλάσσιες οδούς θα εκτόξευε το κόστος μεταφοράς σε δυσθεώρητα ύψη, πυροδοτώντας μια παγκόσμια ενεργειακή κρίση χειρότερη από εκείνη του 1973.
