Μία από τις τελευταίες μεγάλες ελπίδες του κόσμου καθώς ο αριθμός των επιβεβαιωμένων περιπτώσεων κορονοϊού πλησιάζει τα 2 εκατομμύρια είναι ότι η έναρξη του καλοκαιριού στο βόρειο ημισφαίριο θα βοηθήσει να νικήσει τον ιό καθώς οι υψηλότερες θερμοκρασίες εμποδίζουνς την ικανότητα του ιού για εξάπλωση.
Ωστόσο, φαίνεται όλο και πιο πιθανό ότι ο νέος coronavirus είναι ισχυρότερος από τον προκάτοχό του, SARS, όταν πρόκειται να αντισταθεί σε έντονη ζέστη. Μια πρόσφατη μελέτη για πρόσθετα βήματα που θα μπορούσαν να ληφθούν για την προστασία των τεχνικών εργαστηρίων που χειρίζονται δείγματα του ιού διαπίστωσαν ότι δείγματα του ιού μπορούν να επιβιώσουν όταν εκτίθενται σε θερμοκρασίες έως 60 βαθμούς Κελσίου (140 βαθμοί Φαρενάιτ).
Αυτό φαίνεται να αποκλείει την έναρξη του καλοκαιριού ως πιθανή «θαυματουργή θεραπεία», ενώ υποδηλώνει επίσης ότι τα κρούσματα στην Αφρική και τη Νότια Αμερική μπορεί να είναι χειρότερα από ό, τι εμφανίζονται, καθώς οι θεωρίες ότι οι υψηλές θερμοκρασίες επιβραδύνουν την εξάπλωση του ιού δεν εμφανίζονται ως πειστικές.
Σύμφωνα με την SCMP, οι Γάλλοι επιστήμονες που διεξήγαγαν το πείραμα έπρεπε να θερμάνουν δείγματα, στελέχη του ιού αναμεμιγμένα με διάφορες ζωικές πρωτεΐνες (για να μιμηθούν τις πραγματικές συνθήκες στον δοκιμαστικό σωλήνα), σε σχεδόν 90 βαθμούς Κελσίου (210 βαθμούς Φαρενάιτ) για να σκοτώσουν εντελώς τον ιό.
Ο καθηγητής Remi Charrel και οι συνάδελφοί του στο Πανεπιστήμιο Aix-Marseille στη νότια Γαλλία θέρμαναν τον ιό που προκαλεί τον Covid-19 έως 60 βαθμούς Κελσίου (140 Φαρενάιτ) για μια ώρα και διαπίστωσαν ότι ορισμένα στελέχη ήταν ακόμη σε θέση να αναπαραχθούν.
Οι επιστήμονες έπρεπε να φέρουν τη θερμοκρασία σε σχεδόν σημείο βρασμού για να σκοτώσουν εντελώς τον ιό, σύμφωνα με το μη αξιολογημένο έγγραφο που κυκλοφόρησε στο bioRxiv.org το Σάββατο. Τα αποτελέσματα έχουν επιπτώσεις στην ασφάλεια των τεχνικών εργαστηρίων που εργάζονται με τον ιό.
Η ομάδα στη Γαλλία μόλυνε τα νεφρικά κύτταρα αφρικανικού πράσινου πιθήκου, ένα τυπικό υλικό για δοκιμές ιογενούς δραστηριότητας, με ένα στέλεχος απομονωμένο από έναν ασθενή στο Βερολίνο της Γερμανίας. Τα κύτταρα φορτώθηκαν σε σωλήνες που αντιπροσωπεύουν δύο διαφορετικούς τύπους περιβάλλοντος, το ένα «καθαρό» και το άλλο «βρώμικο» με ζωικές πρωτεΐνες για την προσομοίωση της βιολογικής μόλυνσης σε δείγματα πραγματικής ζωής, όπως ένα στοματικό μάκτρο.
Μετά τη θέρμανση, τα ιικά στελέχη στο καθαρό περιβάλλον απενεργοποιήθηκαν πλήρως. Ωστόσο, ορισμένα στελέχη στα βρώμικα δείγματα επέζησαν.
Οι Γάλλοι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η χρήση της υψηλότερης θερμοκρασίας θα μπορούσε να βοηθήσει στην επίλυση του προβλήματος. Η θέρμανση των δειγμάτων στους 92 βαθμούς Κελσίου (~ 210 βαθμοί Φαρενάιτ) για 15 λεπτά θα μπορούσε να καταστήσει τον ιό εντελώς ανενεργό. Ωστόσο, η χρήση αυτών των υψηλών θερμοκρασιών ως μέρος των πρωτοκόλλων απολύμανσης για τεχνικούς εργαστηρίων θα μπορούσε να κατακερματιστεί σοβαρά το RNA του ιού.
