Ας δούμε τι λέει επί του θέματος, η ψυχολόγος Samantha Brooks του Kings College London, που πραγματοποίησε μια ταχεία ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με τις ψυχολογικές επιπτώσεις της απομόνωσης.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Αν κάποιος έχει ψυχιατρικό ιστορικό πριν από την καραντίνα
Η ύπαρξη τέτοιων θεμάτων συνδέθηκε με άγχος και θυμό ακόμη και τέσσερις έως έξι μήνες μετά την απελευθέρωσή του από την καραντίνα. Επιπλέον, οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης σε καραντίνα εμφάνισαν πιο σοβαρά συμπτώματα μετατραυματικού στρες σε σύγκριση με τους υπόλοιπους ανθρώπους.
Συμπτώματα κατά τη διάρκεια της καραντίνας
Οι μεγαλύτερες περίοδοι απομόνωσης συνδέθηκαν με συμπτώματα του μετατραυματικού στρες, φόβο και θυμό.
Οι έγκλειστοι φοβόντουσαν για την υγεία τους αλλά και για να μην μολύνουν άλλους. Ένιωθαν επίσης απογοήτευση και βαρεμάρα κατά τη διάρκεια της καραντίνας, λόγω περιορισμού, απώλειας τακτικής ρουτίνας και μειωμένης κοινωνικής και σωματικής επαφής με άλλους.
Η ανεπαρκής ή η μη υπεύθυνη ενημέρωση, συμπεριλαμβανομένης της σαφήνειας γύρω από τις ενέργειες που πρέπει να αναληφθούν, ο σκοπός της καραντίνας και τα διαφορετικά επίπεδα κινδύνου έφεραν περισσότερο άγχος.
Συμπτώματα μετά την καραντίνα
Οι οικονομικές απώλειες λόγω απαγόρευσης προς εργασία δημιούργησαν σοβαρές οικονομικές δυσκολίες, με διαρκείς ψυχολογικές επιπτώσεις. Συγκεκριμένα, ο θυμός και το άγχος συνεχίστηκαν για μήνες μετά την καραντίνα.Επιπλέον, εκείνοι που έμειναν σε καραντίνα γιατί είχαν κολλήσει τον ιό γνώρισαν απόρριψη και αποφυγή από τους άλλους και αντιμετωπίστηκαν με φόβο και υποψία.
Τι μπορεί να γίνει για να αντισταθμιστούν οι ψυχολογικές συνέπειες μιας καραντίνας
Επιγραμματικά και από ψυχολογικής σκοπιάς, η καραντίνα δεν πρέπει να διαρκέσει παραπάνω από όσο πραγματικά χρειάζεται. Είναι επίσης πολύ σημαντικό οι άνθρωποι που βρίσκονται σε καραντίνα να έχουν πλήρη κατανόηση της νόσου και της σημασίας της καραντίνας. Ασφαλώς, πρέπει να έχουν όλα τα αγαθά πρώτης ανάγκης, για να νιώθουν ασφάλεια. Τα υπόλοιπα, περί ψυχαγωγίας και απασχόλησης έχουν δια μακρών αναλυθεί.
Τελευταία επισήμανση: Οι εργαζόμενοι στην υγειονομική περίθαλψη χρειάζονται ειδική θεραπεία. Συχνά αισθάνονται στίγμα και πρέπει να υποστηρίζονται από τους συναδέλφους τους.
