Για 12η συνεχή ημέρα, το Ιράν μετατρέπεται σε ένα απέραντο σφαγείο, καθώς η οργή του λαού ξεχειλίζει και συγκρούεται με την ωμή βία του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ. Η οικονομική εξαθλίωση και η κατάρρευση του ριάλ έχουν φέρει τους πολίτες στα όρια της απόγνωσης, μετατρέποντας την ανάγκη για ψωμί σε μια αιματηρή μάχη για αξιοπρέπεια.
Ερντογάν: Η ΕΕ τελείωσε και η γεωπολιτική παγκόσμια τράπουλα μοιράζεται ξανά! "Ή κάθεσαι στο τραπέζι ή γίνεσαι το μενού"
Το πανδαιμόνιο στους δρόμους και η σφαγή των αθώων
Από τις 28 Δεκεμβρίου, όταν το ιστορικό παζάρι της Τεχεράνης έκλεισε τις πόρτες του σε ένδειξη διαμαρτυρίας, ο τρόμος κυριαρχεί. Οι δυνάμεις ασφαλείας, χωρίς καμία ιερότητα, χρησιμοποιούν πραγματικά πυρά και χημικά για να διαλύσουν το πλήθος.
Στη Μασχάντ, οι εικόνες είναι εφιαλτικές: ένας απελπισμένος διαδηλωτής, σε μια κίνηση αυτοχειρίας και αντίστασης, έπεσε με το αυτοκίνητό του πάνω στους αστυνομικούς, σκορπώντας το χάος. Την ίδια στιγμή, οι θάνατοι πολλαπλασιάζονται – τουλάχιστον 45 ψυχές έχουν ήδη χαθεί, ανάμεσά τους οκτώ ανήλικα παιδιά που δεν πρόλαβαν να δουν το φως της ελευθερίας. Η χθεσινή ημέρα ήταν η πιο μαύρη, με 13 νεκρούς να ποτίζουν με το αίμα τους το χώμα της Περσίας.
Το «ψηφιακό σκοτάδι» και η τρομοκρατία του καθεστώτος
Σαν να μην έφταναν οι σφαίρες, το καθεστώς επέλεξε να απομονώσει τη χώρα από τον υπόλοιπο πλανήτη. Σύμφωνα με την Netblocks, το διαδίκτυο «νεκρώθηκε», μια τακτική που θυμίζει τη μαύρη περίοδο της δολοφονίας της Μαχσά Αμίνι. Θέλουν να σκοτώνουν στο σκοτάδι, χωρίς να βλέπει ο κόσμος τις φρικαλεότητες. Ο επικεφαλής της δικαστικής εξουσίας δήλωσε κυνικά ότι δεν θα υπάρξει «καμία επιείκεια», ενώ ένας αστυνομικός μαχαιρώθηκε θανάσιμα στην Τεχεράνη, αποδεικνύοντας ότι ο κύκλος του αίματος δεν έχει επιστροφή.
Η φωνή του Παχλαβί και η έκκληση για διάλογο
Μέσα σε αυτό το κλίμα απόλυτης καταστροφής, ο Ρεζά Παχλαβί, ο εξόριστος γιος του Σάχη, καλεί το λαό σε μια νέα, πρωτοφανή εξέγερση, υποστηρίζοντας ότι οι δυνάμεις του καθεστώτος τρέμουν από τον φόβο τους. Στο δυτικό Ιράν, τα κουρδικά κόμματα κηρύσσουν γενική απεργία σήμερα, 8 Ιανουαρίου, τιμώντας τους νεκρούς και συνεχίζοντας την αντίσταση. Από την άλλη, ο πρόεδρος Πεζεσκιάν εμφανίζεται ως μια αδύναμη φωνή που ζητά «αυτοσυγκράτηση και διάλογο», την ώρα που οι δρόμοι βάφονται κόκκινοι.
Ένα μέλλον γραμμένο με δάκρυα
Η ΜΚΟ Iran Human Rights προειδοποιεί ότι η καταστολή γίνεται κάθε ώρα που περνά και πιο βάρβαρη. Χιλιάδες είναι οι τραυματίες και οι συλληφθέντες που οδηγούνται στα μπουντρούμια, χωρίς κανείς να ξέρει αν θα ξαναδούν το φως του ήλιου.
