Χρήμα εξουσία και νεο-Οθωμανικά μεγαλεία οσφρίστηκαν οι Τούρκοι με το σχέδιο δημιουργίας της αποκαλούμενης Μεσογειακής Ένωσης, ενώ στο "λαιμό'' τους κάθεται κάθε είδηση για τον αγωγό East Med, στον οποίο δεν συμμετέχουν.
Τουρκικά ΜΜΕ αναφέρουν ότι “έχοντας την εξουσία για σχεδόν δύο δεκαετίες, ο Ερντογάν έχει μια μοναδική και ιστορική ευκαιρία να επιφέρει μια διαρκή και μόνιμη περιφερειακή αλλαγή, με το σχέδιο της Μεσογειακής Ενώσεως το οποίο είναι μια ιδέα προς το παρόν".
Τα ίδια μέσα θεωρούν ότι μια ιστορική αλλαγή λαμβάνει χώρα στην Ανατολική Μεσόγειο, στον απόηχο της πανδημίας, αφού οι λαοί της Ανατολικής Μεσογείου ανακάλυψαν τη μέχρι τώρα μη εφαρμόσιμη ικανότητά τους να συνεργάζονται σε περιφερειακό επίπεδο.
Μάλιστα αναφέρουν ότι περιφερειακές δυνάμεις όπως η Τουρκία και το Ισραήλ έχουν την ευκαιρία να δημιουργήσουν μια πλατφόρμα για την περιφερειακή ανάπτυξη και την ασφάλεια, με τα συμφέροντά τους να ευθυγραμμίζονται περισσότερο από ποτέ”.
Ουσιαστικά πρόκειται για τουρκικό σχέδιο, μέσα στην ιδέα της μελλοντικής δημιουργίας μιας Μεσογειακής ενώσεως, για την υπογραφή ενός μεσογειακού συμφώνου αρχικά με ορισμένες χώρες, με αντικείμενο την περιφερειακή και ενεργειακή ασφάλεια, το οποίο πιθανόν ετοιμάζειη τουρκική διπλωματία, με τις ειδικές επαφές με Ισραηλινούς και Αιγύπτιους χωρίς όμως αποτέλεσμα, αφού οι Τούρκοι θέλουν πάντα τα σκήπτρα σε όλα.
Η δημιουργία του φόρουμ East Med έχει γίνει έμμονη ιδέα για την Άγκυρα που θέλει να προωθήσει το δικό της σχέδιο ανακατεύοντας σχέδια όπως η Μεσογειακή ένωση.
Οι Τούρκοι συνεχίζοντας αναφέρουν ότι “για τα μικρότερα έθνη και τους λαούς της περιοχής ( Ελλάδα-Κύπρο), θα δημιουργηθεί μια Μεσογειακή Ένωση με πυλώνες την Τουρκία και το Ισραήλ που είναι ευθυγραμμισμένες με τη Δύση, εντός και παράλληλα με το ΝΑΤΟ.
Μια Μεσογειακή Ένωση, υποστηριζόμενη από μεγάλους ηγέτες όπως ο Πρόεδρος Τζο Μπάιντεν, ο Γάλλος Πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ερντογάν και ο Βρετανός πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον, θα αποτελέσουν ένα μοντέλο ανάπτυξης και ασφάλειας και ένα αντίβαρο στη Ρωσία και την Κίνα.
Επομένως, η ευθύνη για την πραγματοποίηση αυτής της αλλαγής ανήκει στους πιο ισχυρούς ηγέτες της περιοχής. Έχοντας την εξουσία για σχεδόν δύο δεκαετίες, ο Ερντογάν έχει μια μοναδική ιστορική ευκαιρία να επιφέρει διαρκή περιφερειακή αλλαγή. Το Ισραήλ ανακάμπτει αργά και σταθερά μετά τις επιπτώσεις μιας σειράς αβέβαιων εκλογικών αναμετρήσεων.
Η πρόσφατα ορκισμένη κυβέρνηση του Ισραήλ, υπό τον πρωθυπουργό του, Ν. Μπένετ, έχει την εξουσία να αλλάξει τους παλιούς κανόνες ( Μ.Νετανιάχου) που διαμόρφωσαν τις σχέσεις του Ισραήλ με τους γείτονές του.
Εν τω μεταξύ, στη Δύση, ο Μακρόν θα είναι εξίσου πρόθυμος να εκμεταλλευτεί τις αναδυόμενες μεσογειακές ευκαιρίες.
Ενώ η Τουρκία ασχολείται ενεργά με τον περιορισμό του ρωσικού επεκτατισμού σε τρία μέτωπα (Μαύρη Θάλασσα, Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική), το ΝΑΤΟ απαγορεύει τα μακροπρόθεσμα οράματα της Τουρκίας.
Στρατιωτικά, η ικανότητα της Τουρκίας να υπερβεί τα σύνορά της έχει αυξηθεί υπό τις οδηγίες του υπουργού Άμυνας Χουλουσί Ακάρ, σε συνδυασμό με την γιγάντωση της αμυντικής βιομηχανίας”, καταλήγει το άρθρο μεταξύ άλλων.
Η Μεσογειακή οικονομική ένωση είναι παλιό σχέδιο για την είσοδο του Ισραήλ στην Ευρώπη-Αφρική.
Η ένωση θα απαρτίζεται σχεδόν από όλες τις χώρες που «βρέχονται» από την Μεσόγειο...και την Τουρκία με άλλη κυβέρνηση όμως .
Το σχέδιο αυτό θα τεθεί σε εφαρμογή μελλοντικά, ειδικά μετά την σύναψη στενών σχέσεων Ελλάδος, Κύπρου, Ισραήλ, Αιγύπτου ενώ καμία από τις παραπάνω χώρες δεν επιθυμεί πραγματικά την εμπλοκή των Τούρκων στα σχέδια αυτά, αφού γνωρίζει ότι αυτοί θέλουν εξουσία και έλεγχο των πάντων.
