Βαρύ πένθος έχει σκορπίσει στην οικογένεια και στους ανθρώπους που γνώριζαν τον 62χρονο Βαγγέλη Γιομπλιάκη, ο οποίος έχασε τη ζωή του στη Ρόδο, όταν το αυτοκίνητό του παρασύρθηκε από χείμαρρο που σχηματίστηκε εξαιτίας της σφοδρής κακοκαιρίας. Η αδελφή του, Αθηνά Γιομπλιάκη, αδυνατεί να πιστέψει τον ξαφνικό χαμό του και, μέσα από τα λόγια της, περιγράφει τον ανείπωτο πόνο της οικογένειας.
Η αδελφή του αναδημοσίευσε το πρωί της Παρασκευής 16 Οκτωβρίου την ανακοίνωση του Ορειβατικού Συλλόγου στο Facebook, ενώ σε story της ανάρτησε και βίντεο με τα ορμητικά νερά που σάρωσαν την περιοχή, συνοδεύοντάς το με την είδηση του θανάτου του.
«Ήλπιζα ότι δεν θα ήταν αυτός, αλλά ήταν»
Μιλώντας στον ΑΝΤ1, η Αθηνά Γιομπλιάκη περιέγραψε τις δύσκολες στιγμές που βίωσε, όταν κλήθηκε να αναγνωρίσει τον αδελφό της.
«Δεν μπορώ. Λέω αποκλείεται, τον είδα προχθές, μιλήσαμε. Να μην το ζήσει άλλος άνθρωπος αυτό το πράγμα. Είναι πολύ δύσκολο. Πήγα και τον αναγνώρισα χθες. Ήλπιζα ότι δεν θα ήταν αυτός, αλλά ήταν», ανέφερε με σπαρακτικά λόγια.
Ο 62χρονος είχε μόλις ολοκληρώσει την εργασία του όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με τα ορμητικά νερά. Αν και είχε ήδη συνταξιοδοτηθεί, παρέμενε στη Ρόδο για να εργαστεί μέχρι το τέλος της τουριστικής σεζόν, με σκοπό να επιστρέψει στη συνέχεια στην οικογένειά του, στη Βέροια.
Η επιστροφή του, ωστόσο, δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, καθώς η κακοκαιρία αποδείχθηκε μοιραία για τη ζωή του.
Η έκκληση της αδελφής του για αντιπλημμυρικά έργα
Πέρα από τον πόνο για την απώλεια του αδελφού της, η Αθηνά Γιομπλιάκη ζητά να ληφθούν ουσιαστικά μέτρα, ώστε να μην κινδυνεύσουν άλλες ανθρώπινες ζωές σε ανάλογα περιστατικά.
Όπως υπογράμμισε, η περιοχή αντιμετωπίζει προβλήματα πλημμυρών εδώ και δεκαετίες, επισημαίνοντας την ανάγκη κατασκευής κατάλληλων υποδομών για την ασφαλή διοχέτευση των υδάτων.
«Να μπει μια κανονική γέφυρα να φεύγουν τα νερά. Μήπως δεν γίνει άλλο τέτοιο ατύχημα. Όλοι οι άνθρωποι τόσα χρόνια, από το '55, πλημμυρίζουν. Δηλαδή πόσα χρόνια πρέπει να πλημμυρίζουν για να γίνει κάτι;», ανέφερε χαρακτηριστικά στον ΑΝΤ1.
Η έκκλησή της έρχεται σε μια στιγμή που οι κάτοικοι της Ρόδου προσπαθούν να αποτιμήσουν τις συνέπειες της κακοκαιρίας, η οποία προκάλεσε σοβαρά προβλήματα στις υποδομές και σε περιουσίες.
Το συγκινητικό αντίο του Ορειβατικού Συλλόγου
Ιδιαίτερα συγκινητικό είναι το μήνυμα με το οποίο αποχαιρέτησε τον Βαγγέλη η ομάδα πεζοπορίας στην οποία συμμετείχε. Οι άνθρωποι που μοιράστηκαν μαζί του διαδρομές στη φύση κάνουν λόγο για έναν ευγενικό και ήρεμο άνθρωπο, που αγαπούσε την πεζοπορία και τη φωτογραφία.
«Καλό ταξίδι, αγαπητέ μας Βαγγέλη…», αναφέρεται στην αρχή της ανάρτησης, στην οποία τα μέλη της ομάδας εκφράζουν τη βαθιά τους θλίψη για την τραγική απώλεια.
Όπως περιγράφουν, ο 62χρονος είχε ξεχωριστή ικανότητα να παρατηρεί την ομορφιά του φυσικού περιβάλλοντος και να αποτυπώνει μέσα από τον φωτογραφικό του φακό στιγμές από τις διαδρομές του. Η αγάπη του για τη φύση αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του, γεγονός που κάνει τον τρόπο με τον οποίο χάθηκε ακόμη πιο οδυνηρό για όσους τον γνώριζαν.
Στο μήνυμά τους, τα μέλη του συλλόγου εκφράζουν τα συλλυπητήριά τους στην οικογένεια και στους οικείους του, τονίζοντας πως θα τον θυμούνται με αγάπη και σεβασμό για τον χαρακτήρα του και τις στιγμές που μοιράστηκαν μαζί του.
Ολόκληρη η ανάρτηση:
Καλό ταξίδι, αγαπητέ μας Βαγγέλη… Με βαθιά θλίψη αποχαιρετούμε τον Βαγγέλη Γιομπλιάκη, που έχασε τη ζωή του στην τραγωδία που προκάλεσαν οι καταρρακτώδεις βροχοπτώσεις στη Ρόδο.Ο Βαγγέλης ήταν μέλος της ομάδας πεζοπορίας μας, ένας καλός, ευγενικός και ήπιος στους τόνους άνθρωπος, που αγαπούσε τη φύση και τη φωτογραφία. Ένας άνθρωπος που ήξερε να παρατηρεί την ομορφιά του κόσμου γύρω του και να κρατά μέσα από τις εικόνες του στιγμές από αυτήν. Είναι οδυνηρό να χάνεται ένας άνθρωπος που αγαπούσε τόσο τη φύση, εξαιτίας μιας τραγωδίας που μας υπενθυμίζει πόσο ευάλωτη μπορεί να γίνει η ανθρώπινη ζωή.Στην οικογένεια και στους ανθρώπους που τον αγάπησαν εκφράζουμε τα πιο θερμά μας συλλυπητήρια. Η απώλεια του αφήνει πίσω της ένα δυσαναπλήρωτο κενό. Θα τον θυμόμαστε με αγάπη και σεβασμό, για τον άνθρωπο που ήταν, τις στιγμές που μοιραστήκαμε μαζί του και την αγάπη του για τη φύση, που αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του.Η τραγική απώλεια του Βαγγέλη, μας γεμίζει θλίψη και μας υπενθυμίζει, με τον πιο οδυνηρό τρόπο, πόσο επιτακτική είναι η ανάγκη να σεβόμαστε τη φύση και να κατανοούμε τις ισορροπίες της. Με αφορμή αυτή την τραγωδία, αξίζει να προβληματιστούμε για τον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος παρεμβαίνει στο φυσικό περιβάλλον και για τις ευθύνες που έχουμε όλοι απέναντι του.Η φύση δεν είναι αντίπαλος μας, αλλά είναι το περιβάλλον μέσα στο οποίο υπάρχουμε και οφείλουμε να συνυπάρχουμε με σεβασμό και σύνεση.Οι παλαιότεροι γνώριζαν κάτι που ο σύγχρονος άνθρωπος συχνά επιλέγει να αγνοεί... τα ρέματα και οι φυσικές κοίτες των νερών πρέπει να παραμένουν ανοιχτά, ελεύθερα να επιτελούν τον φυσικό τους προορισμό. Δεν ήταν τυχαίο που άφηναν αυτές τις διόδους ανέγγιχτες. Παρατηρούσαν τη φύση, γνώριζαν τις διαδρομές του νερού και κατανοούσαν πως, όσο κι αν προσπαθήσει ο άνθρωπος να παρέμβει στο φυσικό περιβάλλον, το νερό θα αναζητήσει τον δρόμο του...Σήμερα, όμως, στο όνομα της ανάπτυξης, του κέρδους και της ανεξέλεγκτης οικοδόμησης, συχνά περιορίζουμε τις φυσικές διεξόδους του νερού, αλλοιώνουμε το τοπίο και διαταράσσουμε ισορροπίες που διαμορφώθηκαν μέσα σε χιλιάδες χρόνια. Η απληστία επισκιάζει τη σύνεση, το πρόσκαιρο όφελος υπερισχύει του συλλογικού συμφέροντος και ο σεβασμός προς τη φύση υποχωρεί μπροστά στην επιθυμία για περισσότερο κέρδος.Και όταν έρχονται οι ακραίες βροχοπτώσεις, το νερό μπορεί να βρει μπροστά του εμπόδια που εμείς οι ίδιοι δημιουργήσαμε... Δρόμοι μετατρέπονται σε χειμάρρους, περιουσίες καταστρέφονται, άνθρωποι κινδυνεύουν και, το πιο τραγικό, χάνονται ανθρώπινες ζωές.Βεβαίως, και δεν οφείλεται κάθε καταστροφή αποκλειστικά στην ανθρώπινη παρέμβαση. Τα ακραία καιρικά φαινόμενα μπορούν να έχουν τεράστια ένταση και οι αιτίες κάθε τραγωδίας πρέπει να διερευνώνται... Αυτό, όμως, δεν αναιρεί την ευθύνη μας να προστατεύουμε τα ρέματα, να σχεδιάζουμε με γνώμονα τη φυσική διαμόρφωση του τόπου, να συντηρούμε τα αντιπλημμυρικά έργα και να μην παρεμποδίζουμε τις φυσικές διεξόδους του νερού.Όταν ο άνθρωπος αγνοεί τους νόμους της φύσης και διαταράσσει τις ισορροπίες της, οι συνέπειες μπορεί να αποβούν καταστροφικές...Η φύση δεν εκδικείται... Λειτουργεί σύμφωνα με τους δικούς της νόμους, ανεξάρτητα από τις επιθυμίες και τις επιδιώξεις μας. ΤΟ ΝΕΡΌ ΔΕΝ ΓΝΩΡΊΖΕΙ ΙΔΙΟΚΤΗΣΊΕΣ, ΣΎΝΟΡΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΈΣ ΆΔΕΙΕΣ... ΑΚΟΛΟΥΘΕΊ ΤΙΣ ΦΥΣΙΚΈΣ ΔΙΑΔΡΟΜΈΣ ΤΟΥ ΚΑΙ, ΌΤΑΝ ΑΥΤΈΣ ΈΧΟΥΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΕΊ, ΟΙ ΣΥΝΈΠΕΙΕΣ ΜΠΟΡΕΊ ΝΑ ΕΊΝΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΈΣ...Ας πάψουμε, επιτέλους, να αντιμετωπίζουμε τη φύση ως εμπόδιο στην ανάπτυξη και ας κατανοήσουμε ότι χωρίς τον σεβασμό προς αυτήν δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική πρόοδος. Η γνώση των παλαιότερων, η έγκυρη πρόβλεψη και η υπεύθυνη διαχείριση του τόπου μας πρέπει να αποτελούν θεμέλια κάθε ανθρώπινης δραστηριότητας.Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΝΆΠΤΥΞΗ ΔΕΝ ΜΕΤΡΙΈΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΠΌΣΟ ΧΤΊΣΑΜΕ, ΑΛΛΆ ΜΕ ΤΟ "ΠΟΣΟ ΣΟΦΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΉΣΑΜΕ", ΧΩΡΊΣ ΝΑ ΥΠΟΝΟΜΕΎΣΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΉ ΚΑΙ ΤΟ ΜΈΛΛΟΝ ΤΩΝ ΕΠΌΜΕΝΩΝ ΓΕΝΕΏΝ...ΚΑΝΈΝΑ ΚΈΡΔΟΣ, ΚΑΜΊΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΉ ΚΑΙ ΚΑΝΈΝΑ ΑΝΘΡΏΠΙΝΟ ΣΥΜΦΈΡΟΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΊ ΝΑ ΕΊΝΑΙ ΠΟΛΥΤΙΜΌΤΕΡΟ ΑΠΌ ΤΗΝ ΑΝΘΡΏΠΙΝΗ ΖΩΉ....Η τραγωδία της Ρόδου δεν πρέπει να μείνει μόνο στη θλίψη και στον θρήνο. Οφείλει να γίνει αφορμή για προβληματισμό, ανάληψη ευθυνών και ουσιαστικές αλλαγές, ώστε να μην επαναληφθούν παρόμοιες τραγωδίες.Καλό ταξίδι, αγαπητέ μας Βαγγέλη!Ευχόμαστε οι δρόμοι που αγάπησες να σε συνοδεύουν συμβολικά σε ένα αιώνιο ταξίδι φωτός, εκεί όπου η ομορφιά της φύσης δεν γνωρίζει τέλος...Θα σε θυμόμαστε με αγάπη, μέσα από τις στιγμές που μοιραστήκαμε, τις διαδρομές μας και την ομορφιά που αναζητούσες πίσω από τις εικόνες της φύσης μας..Αιωνία σου η μνήμη, Βαγγέλη μας.🌹🌿Υ.Γ (Αναμένουμε να ενημερωθούμε για την ημερομηνία και την ώρα τέλεσης της εξοδίου ακολουθίας, ώστε όσοι από εμάς συμπορευτήκαμε με τον Βαγγέλη στις πεζοπορικές μας διαδρομές να μπορέσουμε να βρεθούμε κοντά του για το στερνό αντίο...Θα ακολουθήσει σχετική ανακοίνωση για το σημείο συνάντησης, ώστε να μεταβούμε όλοι μαζί, ως Ομάδα Πεζοπορίας Ρόδου - ΟΠΕΡ, και να τον συνοδεύσουμε με αγάπη και σεβασμό στο τελευταίο του ταξίδι, τιμώντας τη μνήμη του.Με βαθιά ευγνωμοσύνη για την τιμή που μας έκανε να τον γνωρίσουμε και για τις όμορφες στιγμές που μοιραστήκαμε μαζί του στη φύση…).
