Η Γαλλία και η Ελλάδα φαίνεται πως βρίσκονται ξανά πολύ κοντά σε μια νέα μεγάλη αμυντική συνεργασία. Μετά τις φρεγάτες Belharra και τα Rafale, τώρα στο προσκήνιο έρχεται ένα νέο όνομα που συζητιέται όλο και πιο έντονα για το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό. Το Barracuda. Ή πιο συγκεκριμένα, την συμβατική έκδοση του γαλλικού υποβρυχίου νέας γενιάς, το Blacksword Barracuda. Ένα υποβρύχιο που σύμφωνα με νεότερες πληροφορίες φαίνεται να αποτελεί ένα από τα μεγάλα φαβορί για το επόμενο ελληνικό πρόγραμμα υποβρυχίων.

Και δεν μιλάμε απλώς για ένα ακόμη υποβρύχιο. Μιλάμε για ένα σκάφος που οι Γάλλοι σχεδίασαν με τεχνολογίες από τα πυρηνικά τους υποβρύχια, με πολύ χαμηλό ίχνος εντοπισμού, μεγάλες δυνατότητες οπλισμού και κυρίως με δυνατότητα στρατηγικής κρούσης. Δηλαδή, δυνατότητα εκτόξευσης πυραύλων cruise μεγάλου βεληνεκούς. Κάτι που φαίνεται να αποτελεί πλέον βασική απαίτηση της ελληνικής πλευράς και προσωπικά του Νίκου Δένδια για τα μελλοντικά ελληνικά υποβρύχια.

Το ενδιαφέρον είναι πως αν τελικά η Ελλάδα κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση, θα μιλάμε ίσως για το πιο ισχυρό συμβατικό υποβρύχιο που θα έχει ποτέ το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό. Ένα σκάφος που θα μπορούσε να αλλάξει τις ισορροπίες όχι μόνο στο Αιγαίο αλλά και στην Ανατολική Μεσόγειο.

Γιατί όμως είναι φαβορί το εν λόγω υποβρύχιο; Πόσο ισχυρό είναι πραγματικά και πώς θα μας βοηθούσε έναντι της Τουρκίας;

Οι Φήμες Οργιάζουν

Το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό εδώ και χρόνια θεωρείται από τα πιο ισχυρά υποβρυχιακά ναυτικά στην Ευρώπη. Τα Type 214 που διαθέτει η χώρα μας είναι ήδη εξαιρετικά επικίνδυνα για οποιονδήποτε αντίπαλο, ειδικά στο περιβάλλον του Αιγαίου. Ωστόσο, η τεχνολογία εξελίσσεται και η Ελλάδα φαίνεται πως ήδη κοιτάζει την επόμενη γενιά.

Το Blacksword Barracuda είναι ουσιαστικά η συμβατική έκδοση του γαλλικού πυρηνικού Barracuda ή Suffren class. Η Naval Group προσπάθησε να μεταφέρει τεχνολογίες και δυνατότητες από τα πανίσχυρα πυρηνικά υποβρύχια της Γαλλίας σε ένα πιο “εξαγώγιμο” συμβατικό υποβρύχιο με AIP και προηγμένα ηλεκτρονικά συστήματα.

Οι πληροφορίες που κυκλοφορούν το τελευταίο διάστημα αναφέρουν πως η Ελλάδα εξετάζει σοβαρά το γαλλικό υποβρύχιο, ειδικά μετά τη στρατηγική σχέση που έχει αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια μεταξύ Αθήνας και Παρισιού. Και εδώ υπάρχει μια πολύ σημαντική λεπτομέρεια. Η Ελλάδα πλέον δεν ψάχνει απλά ένα καλό υποβρύχιο. Ψάχνει ένα στρατηγικό όπλο αποτροπής.

Οι απαιτήσεις φαίνεται να αλλάζουν. Δεν αρκεί πλέον μόνο η απόκρυψη και οι τορπίλες. Το επόμενο ελληνικό υποβρύχιο πρέπει να μπορεί να χτυπήσει στρατηγικούς στόχους σε πολύ μεγάλες αποστάσεις. Και εκεί ακριβώς το Barracuda φαίνεται να έχει σημαντικό πλεονέκτημα.

Οι Δυνατότητες

Το Blacksword Barracuda θεωρείται από πολλούς ένα από τα πιο προηγμένα συμβατικά υποβρύχια που υπάρχουν αυτή τη στιγμή σε επίπεδο σχεδίασης. Το μήκος του ξεπερνά τα 80 μέτρα και το εκτόπισμά του φτάνει περίπου τους 3.000 τόνους, κάτι που το κάνει αισθητά μεγαλύτερο από τα ελληνικά Type 214.

Το μεγάλο του μέγεθος όμως δεν είναι τυχαίο. Επιτρέπει περισσότερα καύσιμα, μεγαλύτερη αυτονομία, καλύτερες συνθήκες για το πλήρωμα αλλά κυρίως περισσότερο οπλισμό και προηγμένα ηλεκτρονικά συστήματα. Οι Γάλλοι έχουν δώσει ιδιαίτερη έμφαση στο χαμηλό ακουστικό αποτύπωμα του σκάφους. Με απλά λόγια, είναι εξαιρετικά δύσκολο να εντοπιστεί.

Το υποβρύχιο αναμένεται να διαθέτει σύγχρονα sonar τελευταίας γενιάς, προηγμένα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου και δυνατότητα διασύνδεσης με άλλες μονάδες του στόλου. Δηλαδή θα μπορεί να λειτουργεί ως μέρος ενός δικτυοκεντρικού πολέμου, ανταλλάσσοντας πληροφορίες με φρεγάτες, αεροσκάφη και drones.

Το πιο σημαντικό στοιχείο όμως είναι ο οπλισμός του. Το Barracuda μπορεί να μεταφέρει βαριές τορπίλες, ανθυποβρυχιακούς πυραύλους αλλά και πυραύλους cruise στρατηγικής κρούσης. Και εδώ μπαίνει η απαίτηση του Νίκου Δένδια που φαίνεται να αλλάζει τη φιλοσοφία του ελληνικού στόλου.

Η ελληνική πλευρά θέλει τα επόμενα υποβρύχια να μπορούν να εκτοξεύουν στρατηγικούς πυραύλους cruise. Δηλαδή πυραύλους που θα μπορούν να πλήξουν στόχους βαθιά μέσα στην εχθρική ενδοχώρα. Αυτό σημαίνει ότι ένα ελληνικό υποβρύχιο θα μπορούσε θεωρητικά να βρίσκεται αθέατο στην Ανατολική Μεσόγειο και να αποτελεί μόνιμη απειλή για κρίσιμες στρατιωτικές εγκαταστάσεις της Τουρκίας.

Οι Γάλλοι διαθέτουν ήδη τον πύραυλο MdCN ή Naval Scalp, ο οποίος χρησιμοποιείται από γαλλικές φρεγάτες και υποβρύχια. Αν η Ελλάδα αποκτούσε ένα υποβρύχιο με τέτοια δυνατότητα, θα αποκτούσε ουσιαστικά μια νέα διάσταση αποτροπής.

Και κάτι ακόμα πολύ σημαντικό. Το Barracuda σχεδιάζεται εξαρχής ως υποβρύχιο ανοιχτής αρχιτεκτονικής. Δηλαδή μπορεί πιο εύκολα να ενσωματώσει νέα όπλα, νέα drones και νέες τεχνολογίες στο μέλλον. Αυτό είναι τεράστιο πλεονέκτημα για ένα πρόγραμμα που θα υπηρετεί για 30 ή και 40 χρόνια.

Το Πιθανό Κόστος

Φυσικά, ένα τέτοιο υποβρύχιο δεν θα είναι φθηνό. Οι εκτιμήσεις αναφέρουν πως ένα πιθανό ελληνικό πρόγραμμα θα μπορούσε να ξεπεράσει τα 5 δισεκατομμύρια ευρώ αν μιλάμε για 3 ή 4 υποβρύχια μαζί με όπλα, υποστήριξη και υποδομές.

Το ποσό ακούγεται τεράστιο, αλλά πρέπει να δούμε τι αγοράζει ουσιαστικά η Ελλάδα. Δεν μιλάμε για απλά υποβρύχια περιπολίας. Μιλάμε για στρατηγικά assets που μπορούν να αλλάξουν τις ισορροπίες ισχύος στην περιοχή.

Το χρονοδιάγραμμα επίσης θα είναι μεγάλο. Ακόμα κι αν η Ελλάδα έπαιρνε απόφαση μέσα στα επόμενα χρόνια, η πρώτη παράδοση πιθανότατα δεν θα γινόταν πριν από τις αρχές ή και τα μέσα της δεκαετίας του 2030. Τα υποβρύχια είναι από τα πιο σύνθετα οπλικά συστήματα στον κόσμο και απαιτούν πολλά χρόνια σχεδίασης και ναυπήγησης.

Ωστόσο, υπάρχει και η πολιτική διάσταση του θέματος. Η επιλογή γαλλικών υποβρυχίων θα είχε λογική όχι μόνο στρατιωτικά αλλά και γεωπολιτικά. Η Γαλλία έχει αποδείξει τα τελευταία χρόνια ότι στηρίζει ενεργά την Ελλάδα απέναντι στην Τουρκία. Είδαμε τη στάση της στην Ανατολική Μεσόγειο, τις κοινές ασκήσεις, αλλά και τη στρατηγική αμυντική συμφωνία μεταξύ των δύο χωρών.

Από την άλλη, οι σχέσεις με τη Γερμανία στο κομμάτι των υποβρυχίων έχουν αφήσει πικρή γεύση σε πολλούς στην Ελλάδα. Οι Γερμανοί έδωσαν Type 214 και στην Τουρκία, παρά τις ελληνικές αντιδράσεις. Και αυτό δημιούργησε την αίσθηση πως η Αθήνα δεν μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά σε έναν προμηθευτή που κρατά ίσες αποστάσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

Επιπλέον, η επιλογή γαλλικών συστημάτων δημιουργεί και μια μορφή ομοιογένειας. Η Ελλάδα ήδη αποκτά Rafale και Belharra. Άρα η συνεργασία με τη γαλλική αμυντική βιομηχανία βαθαίνει συνεχώς. Αυτό σημαίνει καλύτερη συνεργασία, κοινά όπλα, κοινά συστήματα υποστήριξης και πιθανώς καλύτερες πολιτικές σχέσεις.

Πώς θα μας Βοηθήσουν Κατά της Τουρκίας

Εδώ είναι ίσως το πιο κρίσιμο κομμάτι της συζήτησης. Τι θα άλλαζε πραγματικά ένα Barracuda για την Ελλάδα απέναντι στην Τουρκία;

Πρώτα απ’ όλα, θα αύξανε δραματικά την ελληνική αποτροπή. Η Τουρκία θα έπρεπε να υπολογίζει ότι ανά πάσα στιγμή ένα ελληνικό υποβρύχιο μπορεί να βρίσκεται αθέατο σε οποιοδήποτε σημείο της Ανατολικής Μεσογείου.

Και το σημαντικότερο είναι πως δεν θα μιλάμε μόνο για απειλή απέναντι σε πλοία. Με πυραύλους cruise, το υποβρύχιο θα μπορούσε να απειλεί αεροπορικές βάσεις, ναυτικές εγκαταστάσεις, ραντάρ, κέντρα διοίκησης και κρίσιμες στρατιωτικές υποδομές.

Αυτό δημιουργεί τεράστια πίεση στον αντίπαλο γιατί τα υποβρύχια είναι από τα δυσκολότερα μέσα εντοπισμού. Η Τουρκία θα έπρεπε να επενδύσει τεράστιους πόρους σε ανθυποβρυχιακό πόλεμο μόνο και μόνο για να αντιμετωπίσει μια τέτοια απειλή.

Επιπλέον, το μεγάλο πλεονέκτημα της Ελλάδας είναι η γεωγραφία του Αιγαίου. Τα εκατοντάδες νησιά, τα περάσματα και τα μεγάλα βάθη σε συγκεκριμένες περιοχές κάνουν τη δράση των υποβρυχίων εξαιρετικά αποτελεσματική. Και αν ήδη τα ελληνικά Type 214 θεωρούνται εφιάλτης για το τουρκικό ναυτικό, τότε μπορούμε να φανταστούμε τι θα σήμαινε ένα ακόμα πιο προηγμένο υποβρύχιο νέας γενιάς.

Υπάρχει επίσης και το θέμα της στρατηγικής ισορροπίας. Η Τουρκία προσπαθεί να εξελιχθεί σε περιφερειακή δύναμη με μεγάλη ναυτική παρουσία. Η Ελλάδα από την πλευρά της δεν μπορεί να ανταγωνιστεί αριθμητικά την Τουρκία. Άρα επενδύει στην ποιότητα, στην τεχνολογία και στην αποτροπή υψηλής αξίας.

Το Barracuda ταιριάζει ακριβώς σε αυτή τη λογική. Δεν χρειάζεται να έχεις δεκάδες υποβρύχια όταν διαθέτεις λίγα αλλά εξαιρετικά ικανά και στρατηγικά επικίνδυνα.

Τελικά, το μεγάλο ερώτημα είναι αν η Ελλάδα θα αποφασίσει να κάνει το επόμενο βήμα και να επενδύσει σε μια εντελώς νέα γενιά υποβρυχίων στρατηγικής κρούσης. Αν αυτό συμβεί, τότε το Barracuda φαίνεται πως αυτή τη στιγμή έχει πολύ σοβαρές πιθανότητες να βρεθεί στην κορυφή της λίστας.