Πρωταγωνιστές ήταν δύο αστυνομικοί, οι οποίοι προσπάθησαν με κάθε δυνατό τρόπο να κρατήσουν ζωντανή τη μικρούλα Άλμα, η οποία πνιγόταν. Το σκηνικό κάνει ακόμη πιο συγκλονιστικό η αγωνία της μητέρας του κοριτσιού, η οποία δεν μπορούσε να κάνει τίποτα για να σώσει την κορούλα της, εκτός από το να περιμένει ότι οι δύο άνθρωποι που έσπευσαν να τη βοηθήσουν, θα τα κατάφερναν -όπως και έγινε.
Οι εικόνες τόσο από το περιπολικό όσο και από κάμερα ασφαλείας σε δρόμο του Σαν Μιγκέλ του Μπουένος Άιρες, κόβουν την ανάσα. Οι αστυνομικοί Λάουρα Παγκάνι και Ντιέγκο Καρίσο, σπεύδουν να παραλάβουν τη μικρούλα Άλμα, η οποία πνιγόταν, προκειμένου να την οδηγήσουν το ταχύτερο δυνατό στο νοσοκομείο. Παράλληλα, πρόσφεραν στο κοριτσάκι και τις πρώτες βοήθειες.
Αργεντινή: Η Ευρώπη παγώνει και εκεί έχουν ακραίο καύσωνα με 45 βαθμούς Κελσίου και διαρκείς διακοπές ρεύματος
Την ώρα, λοιπόν, που ο Καρίσο οδηγούσε το περιπολικό με μεγάλη ταχύτητα για να φτάσει στο νοσοκομείο, η Παγκάνι έκανε ό,τι χρειαζόταν για να αναπνεύσει ξανά η Άλμα. Η μητέρα της, στο πίσω κάθισμα, είναι φανερά σοκαρισμένη και φωνάζει όλη την ώρα «σας παρακαλώ».
Όπως έγινε γνωστό, το παιδί πνιγόταν για 93 δευτερόλεπτα, στη διάρκεια των οποίων ο Καρίσο κατάφερε να οδηγήσει μια απόσταση οκτώ τετραγώνων για να φτάσει στο νοσοκομείο. Με τα πολλά και έπειτα από αρκετή αγωνία, η ζωή της μικρής σώθηκε και η αγκαλιά της μητέρας στην αστυνομικό, δείχνει την ευγνωμοσύνη που ένοιωθε για όσα εκείνη -μαζί με τη συνάδελφό της- έκαναν προκειμένου να παραμείνει ζωντανή.
Αργεντινή: Νέο ρεκόρ κρουσμάτων κορονοϊού με 95.159 την τελευταία μέρα
«Ξέχασα ότι ήμουν αστυνομικός. Έβαλα τον εαυτό μου στη θέση της μητέρας παρόλο που εγώ δεν είμαι μητέρα», διηγήθηκε η αστυνομικός στην ιστοσελίδα Infobae. «Όταν είδαμε το βίντεο, αρχίσαμε να κλαίμε. Αυτά τα δύο λεπτά διήρκεσαν για πάντα», συμπλήρωσε».
Μιλώντας για τα όσα συγκλονιστικά εκτυλίχθηκαν, η Παγκάνι πρόσθεσε: «Ο συνεργάτης μου οδήγησε όπως ποτέ ξανά. Μέσα μου έλεγα: "Πρέπει να τη σώσεις, δεν πρέπει να φύγει". Μέχρι που την είδα να ανοίγει τα μάτια της και να επανέρχεται... Ήταν μια στιγμή που δεν θα ξεχάσω ποτέ σε όλη μου τη ζωή».
