Σε μια εκλογική αναμέτρηση που παρουσιάζεται ως η μεγάλη «κρίση» για το πολιτικό μέλλον του Μπενιαμίν Νετανιάχου, η σκληρή πραγματικότητα πίσω από τις κουρτίνες της εξουσίας αποκαλύπτει μια εντελώς διαφορετική εικόνα. Οι Ισραηλινοί προσέρχονται στις κάλπες την 27η Οκτωβρίου 2026, όμως η εντύπωση ότι η απομάκρυνση του «Μπίμπι» θα σημάνει το τέλος της επιθετικής πολιτικής αποτελεί μια επικίνδυνη οφθαλμαπάτη.

Το βαθύ κράτος του Ισραήλ, μετουσιωμένο σε ένα υπερεθνικιστικό και αυταρχικό καθεστώς, έχει ριζώσει τόσο βαθιά στους θεσμούς, που η όποια αλλαγή προσώπου στην πρωθυπουργία θεωρείται απλώς μια αλλαγή προσωπείου για την κατανάλωση της διεθνούς κοινής γνώμης.

Από την "εθελούσια" στο δρόμο! Πολυεθνικές ξεφορτώνονται το προσωπικό τους με "κομψό" τρόπο

Η αντιπολίτευση των στρατηγών και το παιχνίδι των αποκλεισμών

Ο βασικός αμφισβητίας του Νετανιάχου, ο πρώην αρχηγός του στρατού Γκάντι Άιζενκοτ και επικεφαλής του κόμματος Yashar, εμφανίζεται από τα γκάλοπ να προηγείται οριακά με 22 έδρες έναντι 20 του Λικούντ. Ωστόσο, πίσω από τους αριθμούς κρύβεται ένα καλοστημένο πολιτικό αδιέξοδο. Η λεγόμενη «συστημική αντιπολίτευση» αρνείται επιδεικτικά να συνεργαστεί με τα αραβικά κόμματα που εκπροσωπούν τους Παλαιστίνιους πολίτες, εγκλωβίζοντας τον εαυτό της σε μια ιδεολογική παγίδα.

Η αληθινή πρόθεση της πολιτικής ελίτ αποκαλύφθηκε τον Σεπτέμβριο, όταν η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή επιχείρησε να πετάξει εκτός μάχης την Κοινή Λίστα, τη Ραάμ και εξέχοντες επικριτές της κατοχής όπως ο Οφέρ Κασίφ. Παρά το γεγονός ότι το Ανώτατο Δικαστήριο ανέτρεψε την απόφαση στις 2 Οκτωβρίου, το μήνυμα εστάλη: το πολιτικό σύστημα έχει θέσει αόρατα στεγανά στην πολιτική εκπροσώπηση όσων αμφισβητούν το εβραϊκό δόγμα της επικράτησης.

Το αμετάβλητο δόγμα: Μόνιμος πόλεμος και εποικισμοί

Μετά τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου 2023, το Ισραήλ έχει ευθυγραμμιστεί γύρω από μια μόνιμη πολεμική οικονομία και στρατηγική. Η αντίληψη ότι η ασφάλεια επιτυγχάνεται μόνο μέσω στρατιωτικών εισβολών, προληπτικών πληγμάτων και δημιουργίας ουδέτερων ζωνών σε ξένα εδάφη έχει γίνει «ευαγγέλιο» για ολόκληρο το πολιτικό φάσμα.

Ακόμη κι αν ο Άιζενκοτ καταφέρει να σχηματίσει κυβέρνηση, οι αλλαγές θα είναι καθαρά διαχειριστικές. Ίσως υπάρξει μια ευελιξία στις διαπραγματεύσεις για τους ομήρους στη Γάζα ή κάποια μέτρα συγκράτησης των ακραίων εποίκων στη Δυτική Όχθη. Όμως, το μεγάλο σχέδιο δεν αλλάζει: η επέκταση των εποικισμών δεν πρόκειται να σταματήσει, ενώ η προοπτική δημιουργίας ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους παραμένει «θαμμένη» στα συρτάρια των μυστικών υπηρεσιών.

Τα σκοτεινά σενάρια της επόμενης μέρας και η παγίδα της Ευρώπης

Οι αριθμοί στην Κνεσέτ δείχνουν ότι η επόμενη μέρα θα είναι ένα θρίλερ. Ο Άιζενκοτ θα υποχρεωθεί να κάνει παρασκηνιακά ντίλια με τα υπερορθόδοξα κόμματα ή να αναζητήσει αποστάτες. Δεν αποκλείεται μάλιστα το εφιαλτικό σενάριο μιας «οικουμενικής» κυβέρνησης συνεργασίας ακόμα και με τον ίδιο τον Νετανιάχου, υπό το πρόσχημα της «εθνικής ανάγκης».

Αν πάλι ο Νετανιάχου επικρατήσει με τη στήριξη της ακροδεξιάς, το σχέδιο προσάρτησης της Δυτικής Όχθης θα επιταχυνθεί δραματικά.

Για την Ευρώπη, η κατάσταση αυτή αποτελεί μια τεράστια παγίδα. Μια νέα κυβέρνηση στο Τελ Αβίβ θα επιχειρήσει να πλασαριστεί ως «μετριοπαθής» για να αποκαταστήσει τις διπλωματικές σχέσεις και να ξεπλύνει τις κατηγορίες περί παραβίασης του Διεθνούς Δικαίου. Όμως, αν η Δύση συνεχίσει να κλείνει τα μάτια στην πραγματικότητα της κατοχής, απλώς θα γίνει συνένοχος στο ίδιο σκοτεινό έργο που παίζεται εδώ και δεκαετίες.

Σε μια εκλογική αναμέτρηση που εξελίσσεται σε απόλυτο θρίλερ για το μέλλον της χώρας, οι Ισραηλινοί πολίτες προσέρχονται αθρόα στις κάλπες, καταρρίπτοντας κάθε προηγούμενο ιστορικό ρεκόρ προσέλευσης! Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Κεντρικής Εκλογικής Επιτροπής του Ισραήλ, η συμμετοχή έφτασε στο πρωτοφανές 55,7% έως τις 4 το μεσημέρι, σημειώνοντας θεαματική εκτίναξη σε σύγκριση με το 47,5% που είχε καταγραφεί την ίδια ακριβώς ώρα στην εκλογική διαδικασία του 2022.

Πρόκειται για το υψηλότερο ποσοστό συμμετοχής που έχει καταγραφεί ποτέ στη σύγχρονη ιστορία της χώρας για τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, με τη συγκριτική καταγραφή των ωριαίων δεδομένων να τηρείται αδιάλειπτα από το μακρινό 1973!

Το χρονικό μιας πρωτοφανούς εκλογικής «έκρηξης»

Η τεράστια κινητοποίηση του εκλογικού σώματος είχε διαφανεί ήδη από τις πρώτες μεσημβρινές ώρες. Έως τις 2 το μεσημέρι, το ποσοστό προσέλευσης είχε ήδη σπάσει κάθε κοντέρ, φτάνοντας το 44,9%, με περισσότερους από τρία εκατομμύρια ψηφοφόρους να έχουν ήδη ασκήσει το εκλογικό τους δικαίωμα.

Για να αντιληφθεί κανείς το μέγεθος της λαϊκής κινητοποίησης, στις εκλογές του 2022 το αντίστοιχο ποσοστό στις 2 μ.μ. βρισκόταν μόλις στο 38,9%, ενώ το προηγούμενο ιστορικό ρεκόρ για τη συγκεκριμένη ώρα κρατούσε από το 1988 και ήταν κατά 2,7 ποσοστιαίες μονάδες χαμηλότερο από το σημερινό!