Η τελετή κοπής χάλυβα για το δεύτερο πλοίο υποστήριξης logistics που κατασκευάζεται για το Πορτογαλικό Ναυτικό πραγματοποιήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, σηματοδοτώντας ένα ακόμη ορόσημο σε αυτό που έχει γίνει ένα από τα σημαντικότερα ναυτικά προγράμματα εξαγωγών της Τουρκίας, αναφέρει τ, επισημαίνοντας:
"Τα τουρκικά ναυτικά προγράμματα αποκτούν δυναμική εντός του ΝΑΤΟ"
Η τελετή, που πραγματοποιήθηκε στις 18 Ιουνίου, εγκαινίασε επίσημα την κατασκευή του N.R.P. D. DINIS (A5212), του δεύτερου πλοίου σε ένα πρόγραμμα δύο πλοίων με επικεφαλής την STM.
Το έργο αντιπροσωπεύει την πρώτη εξαγωγή ενός πολεμικού πλοίου τουρκικής κατασκευής σε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ.
Ενώ η ίδια η εκδήλωση σηματοδοτεί πρόοδο στην κατασκευή, η ευρύτερη σημασία του προγράμματος εκτείνεται πέρα από τη ναυπηγική βιομηχανία.
Η σύμβαση αντικατοπτρίζει την αυξανόμενη αποδοχή των τουρκικών δυνατοτήτων ναυπηγικής μηχανικής εντός του ΝΑΤΟ και καταδεικνύει πώς η αμυντική βιομηχανία της Τουρκίας γίνεται όλο και περισσότερο μέρος των συμμαχικών αποφάσεων προμηθειών.
"Το ιστορικό και η σημασία του προγράμματος"
Η STM εξασφάλισε τη σύμβαση του Πορτογαλικού Ναυτικού τον Δεκέμβριο του 2024, αφού ανταγωνίστηκε καταξιωμένους διεθνείς κατασκευαστές, συμπεριλαμβανομένων Ευρωπαίων ανταγωνιστών που δραστηριοποιούνται σε μία από τις πιο παραδοσιακές ναυτιλιακές αγορές της ηπείρου.
Μετά την ολοκλήρωση της φάσης σχεδιασμού, η κατασκευή του πρώτου πλοίου ξεκίνησε στα τέλη του 2025 και η καρίνα του τοποθετήθηκε τον Ιανουάριο του 2026.
Οι εργασίες στο πρώτο πλοίο συνεχίζονται, ενώ η κατασκευή του δεύτερου πλοίου έχει πλέον ξεκινήσει επίσημα.
Το πρόγραμμα είναι αξιοσημείωτο επειδή η Πορτογαλία κατέχει μια μοναδική θέση στην ευρωπαϊκή ναυτική ιστορία. Ως πατρίδα εξερευνητών όπως ο Βάσκο ντα Γκάμα και ο Φερδινάνδος Μαγγελάνος, η χώρα συνέβαλε στη διαμόρφωση της Εποχής των Ανακαλύψεων και παραμένει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα ναυτικά έθνη της Ευρώπης.
Ως σύμμαχος του ΝΑΤΟ και μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Πορτογαλία αντιπροσωπεύει μια απαιτητική αγορά όπου οι αποφάσεις για τις ναυτικές προμήθειες συνδέονται στενά με τις επιχειρησιακές απαιτήσεις, τη βιομηχανική αξιοπιστία και τη μακροπρόθεσμη εμπιστοσύνη.
Η απόκτηση μιας τέτοιας σύμβασης αντιπροσωπεύει επομένως κάτι περισσότερο από μια επιτυχία στις εξαγωγές. Είναι μια σημαντική υποστήριξη των δυνατοτήτων ναυτικού σχεδιασμού, μηχανικής και διαχείρισης έργων της Τουρκίας.
Μιλώντας στην τελετή, ο Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής της STM, Bülent Soydal, δήλωσε ότι η εταιρεία είναι περήφανη που υποστηρίζει το Πορτογαλικό Ναυτικό με πλατφόρμες συμβατές με το ΝΑΤΟ και σημείωσε ότι η STM συμβάλλει επί του παρόντος στις ναυτικές δυνατότητες αρκετών συμμαχικών και εταίρων κρατών.
Το χρονοδιάγραμμα παράδοσης των 2 πλοίων και τα χαρακτηριστικά τους
Τα πλοία κατασκευάζονται από την STM ως κύριο ανάδοχο σε συνεργασία με την ADA Shipyard. Και τα δύο πλοία έχουν προγραμματιστεί να καθελκυστούν το 2027 και να παραδοθούν στο Πορτογαλικό Ναυτικό το 2028.
Τα ίδια τα πλοία έχουν σχεδιαστεί ως πλατφόρμες υποστήριξης υλικοτεχνικής υποστήριξης πολλαπλών ρόλων.
Εκτός από τις αποστολές ανεφοδιασμού στη θάλασσα, θα είναι ικανά να μεταφέρουν στρατιωτικά οχήματα, να υποστηρίζουν αμφίβιες επιχειρήσεις, να διεξάγουν αποστολές ανθρωπιστικής βοήθειας και να παρέχουν ιατρική υποστήριξη κατά τη διάρκεια κρίσεων.
Με μήκος 137 μέτρων και εκτόπισμα που υπερβαίνει τους 11.000 τόνους, τα πλοία θα μπορούν να παραμένουν στη θάλασσα για έως και 30 ημέρες.
Κάθε πλοίο θα μεταφέρει περίπου 100 άτομα προσωπικό και έως και 20 ελαφρά τακτικά θωρακισμένα οχήματα μέσω μιας πρυμναίας ράμπας ro-ro.
Οι πλατφόρμες θα διαθέτουν επίσης συστήματα διοίκησης και ελέγχου, συστήματα όπλων εγγύς προσέγγισης, τηλεχειριζόμενους σταθμούς όπλων, εκτοξευτές δολωμάτων και εγκαταστάσεις για επιχειρήσεις ελικοπτέρων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών.
Ο χρόνος είναι επίσης αξιοσημείωτος. Σε όλη την Ευρώπη, οι κυβερνήσεις αυξάνουν τις αμυντικές δαπάνες, τα προγράμματα εκσυγχρονισμού του ναυτικού επιταχύνονται και η χωρητικότητα των ναυπηγείων γίνεται ένα ολοένα και πιο πολύτιμο στρατηγικό πλεονέκτημα.
Καθώς τα ευρωπαϊκά ναυτικά ναυτικά επιδιώκουν να επεκτείνουν και να ανανεώσουν τους στόλους τους, οι ναυπηγοί που είναι ικανοί να παραδίδουν σύγχρονες πλατφόρμες εντός του χρονοδιαγράμματος προσελκύουν αυξανόμενη προσοχή.
Το ναυπηγικό πρόγραμμα μαμούθ της Τουρκίας
Σύμφωνα με αξιωματούχους της τουρκικής ναυπηγικής και αμυντικής βιομηχανίας, 41 στρατιωτικά πλοία βρίσκονται αυτή τη στιγμή υπό κατασκευή στα τουρκικά ναυπηγεία, αριθμός που αναμένεται να αυξηθεί σε 50 στο εγγύς μέλλον.
Τα προγράμματα κυμαίνονται από υποβρύχια και φρεγάτες έως περιπολικά σκάφη ανοιχτής θάλασσας, πλοία logistics και μη επανδρωμένες ναυτικές πλατφόρμες, αντανακλώντας την κλίμακα της συνεχιζόμενης ναυτικής δραστηριότητας εκσυγχρονισμού και ναυπηγικής της Τουρκίας.
Η παράδοση κορβέτας στη Ρουμανία
Η εξέλιξη αυτή έρχεται καθώς ένα άλλο τουρκικής κατασκευής ναυτικό σκάφος ετοιμάζεται να τεθεί σε υπηρεσία με ναυτικό του ΝΑΤΟ. Στις 20 Ιουνίου, η ASFAT αναμένεται να παραδώσει το CAm. Roman (261) στο Ρουμανικό Ναυτικό. Κατασκευασμένο στο Ναυπηγείο της Κωνσταντινούπολης (ITK), το σκάφος θα εισέλθει σε ρουμανική υπηρεσία ως ελαφριά κορβέτα.
Η επιστροφή της Ρουμανίας σε μια τουρκικής κατασκευής πλατφόρμα είναι αξιοσημείωτη σε ένα ευρύτερο πλαίσιο.
Το μακροχρόνιο πρόγραμμα κορβετών του Βουκουρεστίου αναμενόταν αρχικά να παραδώσει πιο βαριά οπλισμένα μαχητικά επιφανείας μέσω μιας λύσης υπό ευρωπαϊκή ηγεσία. Ωστόσο, επανειλημμένες καθυστερήσεις και συμβατικές διαμάχες εμπόδισαν την πρόοδο του προγράμματος.
Καθώς το Ρουμανικό Ναυτικό επιδίωκε να εκσυγχρονίσει τον στόλο του, μια πλατφόρμα τουρκικής κατασκευής τελικά αναδείχθηκε ως η ταχύτερη διαθέσιμη οδός για την εισαγωγή ενός νέου πολεμικού πλοίου σε υπηρεσία.
Ταυτόχρονα, το Τουρκικό Ναυτικό έχει προγραμματίσει να θέσει σε λειτουργία το TCG Koçhisar (P-1221), επεκτείνοντας περαιτέρω τον δικό του στόλο με μια άλλη πλατφόρμα εγχώριας κατασκευής.
Η θέση σε λειτουργία υπογραμμίζει πώς τα τουρκικά ναυτικά προγράμματα υποστηρίζουν πλέον ταυτόχρονα έργα εξαγωγών και εκσυγχρονισμό του εγχώριου στόλου.
Οι τρεις εξελίξεις περιλαμβάνουν διαφορετικά προγράμματα, διαφορετικούς πελάτες και διαφορετικές αποστολές. Ωστόσο, μαζί καταδεικνύουν την αυξανόμενη ικανότητα της ναυπηγικής βιομηχανίας της Τουρκίας να υποστηρίζει ταυτόχρονα τόσο τις εγχώριες ανάγκες όσο και τα συμμαχικά ναυτικά.
Η Πορτογαλία και η Ρουμανία έφτασαν στα τουρκικά ναυτικά προγράμματα μέσω διαφορετικών οδών. Η Πορτογαλία επέλεξε το STM μετά από μια ανταγωνιστική διαδικασία υποβολής προσφορών που αφορούσε καταξιωμένους ευρωπαίους ναυπηγούς. Η Ρουμανία στράφηκε σε μια λύση τουρκικής κατασκευής μετά από χρόνια καθυστερήσεων στις δικές της προσπάθειες εκσυγχρονισμού του ναυτικού. Ωστόσο, και οι δύο περιπτώσεις οδηγούν στο ίδιο συμπέρασμα: Τα τουρκικά ναυτικά προγράμματα γίνονται ολοένα και πιο δύσκολο να αγνοηθούν στην ναυτιλιακή αγορά του ΝΑΤΟ"
Ως συμπέρασμα-εκτίμηση με βάση τα παραπάνω θα λέγαμε πως διαφαίνεται ότι μέσω εξαγωγής προϊόντων της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας σε Ευρωπαϊκές χώρες, ο Ερντογάν θα επιχειρήσει στην επικείμενη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ να καταστήσει την Τουρκία ηγέτιδα χώρα της Συμμαχίας στον τομέα των εξοπλισμών.
