Η διεθνής συμβουλευτική εταιρεία Oxford Economics ρίχνει φως στις βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες προοπτικές της ελληνικής οικονομίας μέχρι το 2030, μέσα από ένα διαδικτυακό σεμινάριο που επιχείρησε να απαντήσει στο κρίσιμο ερώτημα: «Θα μπορούσαν τα 2020’s να είναι η δεκαετία της Ελλάδας;».
Αλλάζουν όλα στον στρατό: Σε ισχύ η νέα θητεία
Ο αναλυτής του οίκου, Πάολο Γκρινιάνι, παρουσίασε μια ρεαλιστική και προσγειωμένη εικόνα, αποφεύγοντας τους ακραίους ενθουσιασμούς.
Το πιο εντυπωσιακό ίσως στοιχείο της ανάλυσης αφορά το δημόσιο χρέος. Η Ελλάδα αναμένεται να χάσει τον ντροπιαστικό τίτλο της «πιο υπερχρεωμένης χώρας της ΕΕ», καθώς στα τέλη του 2026 με αρχές του 2027 θα μας ξεπεράσει η Ιταλία, ενώ το 2028 θα ακολουθήσει και η Γαλλία. Ωστόσο, η έκθεση ξεκαθαρίζει σε απόλυτους τόνους πως το χάσμα στην αγοραστική δύναμη των μισθών συγκριτικά με τις χώρες της πρώτης ταχύτητας θα αργήσει πολύ να κλείσει.
Χαμηλώνει ο Πήχης της Ανάπτυξης για το 2026 και 2027
Ο οίκος εμφανίζεται εμφανώς πιο συντηρητικός από την ελληνική κυβέρνηση και την Τράπεζα της Ελλάδος όσον αφορά τους ρυθμούς ανάπτυξης. Αν και η Ελλάδα θα συνεχίσει να αναπτύσσεται ταχύτερα από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, οι ρυθμοί θα επιβραδυνθούν.
Συγκεκριμένα, για το 2026 προβλέπεται αύξηση του ΑΕΠ κατά 2,2% (έναντι 2,4% του υπουργείου) και για το 2027 μόλις 1,7% (έναντι 2,1% της ΤτΕ).
Έρχεται ο κόφτης στα social media κάτω των 15 ετών
Οι αναλυτές αποδίδουν αυτό το «φρενάρισμα» σε δύο βασικούς λόγους:
Στην πιο περιοριστική δημοσιονομική πολιτική λόγω υποεκτέλεσης των κυβερνητικών δαπανών, θεωρώντας ότι οι φιλόδοξοι στόχοι των δημόσιων επενδύσεων δεν θα επιτευχθούν, όπως συνέβη και στο πρόσφατο παρελθόν (2024-25).
Στη λήξη των προγραμμάτων του Ταμείου Ανάκαμψης, η οποία θα λειτουργήσει ανασταλτικά για τις επενδύσεις.
Βασικός μοχλός ανάπτυξης θα παραμείνει η εγχώρια ζήτηση (ιδιωτική κατανάλωση και επενδύσεις), ενώ και ο τουρισμός αναμένεται να παρουσιάσει μια πιο ήπια εικόνα σε σχέση με την εκρηκτική άνοδο της μεταπανδημικής περιόδου.
Προκλήσεις: Παραγωγικότητα, Τεχνητή Νοημοσύνη και Δημογραφικό
Μακροπρόθεσμα, η Ελλάδα έχει ένα σοβαρό στοίχημα να κερδίσει στην αγορά εργασίας. Η ανεργία έχει ήδη μειωθεί αισθητά, γεγονός που σημαίνει ότι τα περιθώρια περαιτέρω αύξησης της απασχόλησης στενεύουν. Συνεπώς, η μελλοντική ανάπτυξη οφείλει να βασιστεί στην αύξηση της παραγωγικότητας.
Οι νέοι δασμοί Τραμπ: Η αβεβαιότητα και οι επιπτώσεις
Οι αναλυτές κρούουν επίσης τον κώδωνα του κινδύνου για εξωγενείς και ενδογενείς απειλές. Ένας γενικευμένος εμπορικός πόλεμος αποτελεί το πιο καταστροφικό σενάριο, ικανό να συρρικνώσει το ελληνικό ΑΕΠ κατά 0,5%.
Ταυτόχρονα, ενδεχόμενο «σκάσιμο» της φούσκας της τεχνητής νοημοσύνης θα μπορούσε να κοστίσει απώλειες της τάξης του 0,3%.
Ωστόσο, η απόλυτη και πιο καθοριστική μακροπρόθεσμη πρόκληση παραμένει το δημογραφικό πρόβλημα. Ο συρρικνωμένος πληθυσμός σε παραγωγική ηλικία μεταφράζεται απευθείας σε μικρότερη προσφορά εργασίας, πλήττοντας δραματικά τις επενδύσεις στο ανθρώπινο κεφάλαιο και τη συνολική παραγωγικότητα της χώρας.
