Μια εντατική μελέτη για την παρακολούθηση δεδομένων από αλιευτικά σκάφη αποκάλυψε ότι εκείνα που ανήκουν σε πλουσιότερες χώρες κυριαρχούν στα αλιεύματα όχι μόνο στα διεθνή ύδατα, αλλά και στις αποκλειστικές οικονομικές ζώνες (ΑΟΖ) των φτωχότερων εθνών.
Μόνο πέντε έθνη -η Κίνα, η Ταϊβάν, η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα και η Ισπανία ευθύνονται για το 86% της παγκόσμιας αλιείας, σύμφωνα με νέα έρευνα.
Τα ευρήματα θέτουν υπό αμφισβήτηση τον έλεγχο και τη διανομή της παγκόσμιας ψαριάς και θα μπορούσαν να έχουν μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στην επισιτιστική ασφάλεια και στη διατροφική υγεία.
Μια ομάδα ερευνητών με επικεφαλής τον Douglas J McCauley από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας της Σάντα Μπάρμπαρα στις ΗΠΑ χρησιμοποίησε δεδομένα που συλλέχθηκαν από περισσότερα από 20 δισεκατομμύρια συστήματα αυτόματης αναγνώρισης (AIS) - συσκευές που χρησιμοποιούνται για την παρακολούθηση των κινήσεων των πλοίων - για τον προσδιορισμό του τρόπου και της κλίμακας βιομηχανικές αλιευτικές προσπάθειες τόσο στα διεθνή ύδατα όσο και στις ΑΟΖ.
Τα διεθνή ύδατα αποτελούν τη μεγάλη θαλάσσια έκταση εκτός της δικαιοδοσίας οποιασδήποτε χώρας, οι πόροι της οποίας προορίζονται να διαχειρίζονται και να διαδίδονται από κοινού. Οι θαλάσσιοι πόροι που περιέχονται στις ΑΟΖ υπάγονται στον έλεγχο συγκεκριμένων χωρών.
Χρησιμοποιώντας τις πληροφορίες που συλλέχθηκαν το 2015 και το 2016, οι συγγραφείς της μελέτης διαπίστωσαν ότι στα διεθνή ύδατα, το μεγαλύτερο μέρος της βιομηχανικής αλιευτικής προσπάθειας πραγματοποιήθηκε από σκάφη που ανήκαν σε χώρες υψηλού εισοδήματος. Τα σκάφη από τις χώρες με χαμηλότερο εισόδημα ευθύνονται μόνο για το 3% της δραστηριότητας.
Αυτή η διαφορά ήταν συνεπής σε αμφότερα τα έτη που μελετήθηκαν και υπήρχαν στις περιοχές του Ειρηνικού, του Ατλαντικού και της Ινδίας. Ισχύει επίσης για τα μεγάλα και τα μικρά βιομηχανικά σκάφη.
Οι χώρες υψηλού εισοδήματος πήραν στα χέρια τους γρήγορα αυτή την κυριαρχία εντός των ΑΟΖ τους. Επίσης, ήταν υπεύθυνοι για το 93% της αλιευτικής δραστηριότητας στις ΑΟΖ των χωρών μεσαίου εισοδήματος και 78% στις χώρες χαμηλού εισοδήματος.
Αφού επιβεβαίωσαν τα δεδομένα που προέρχονται από το AIS με μέτρα παρακολούθησης σκαφών και εκτιμήσεις αλιευμάτων που ελήφθησαν από ανεξάρτητες πηγές, η ανισομέτρηση των χωρών υψηλού εισοδήματος συνέχισε.
Μια μελέτη του 2017 αποκάλυψε ότι 845 εκατομμύρια άνθρωποι διατρέχουν τον κίνδυνο ανεπάρκειας θρεπτικών συστατικών εάν τα αποθέματα ιχθύων μείνουν συνεχώς συγκεντρωμένα στα χέρια πλουσίων κρατών.
Υπάρχει επίσης ο εγγενής κίνδυνος ότι η βιομηχανική αλιεία των ξένων εθνών με υψηλά εισοδήματα θα μπορούσε να επηρεάσει δυσμενώς τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα της τοπικής αλιείας μικρής κλίμακας, η οποία είναι γνωστό ότι απασχολεί σημαντικά μεγαλύτερο αριθμό ανθρώπων και είναι πιο οικολογικά ευσυνείδητη, παράλληλα παράγει ισοδύναμο ποσό των χρησιμοποιούμενων αλιευμάτων.
Η τελευταία μελέτη δημοσιεύεται στο περιοδικό Science Advances .
