Στην Κυψέλη, μια πολυκατοικία που στέκεται ακόμα όρθια περισσότερο από θαύμα παρά από μηχανική, έδεσαν μια βαθιά ραγισμένη κολόνα με ιμάντες σαν να ήταν σπασμένο πόδι σε πρόχειρο νάρθηκα. Δεν μιλάνε για ενίσχυση, για αντισεισμική θωράκιση ή για σοβαρή παρέμβαση. Μιλάνε για προσωρινά μπαλώματα που κρύβουν την πραγματικότητα, ότι ζούμε σε ένα κτίσμα που κάθε μέρα μπορεί να γίνει τάφος.
Δένουν με ιμάντες αυτό που έπρεπε να έχει ενισχυθεί χρόνια πριν, και μετά κάνουν ότι δεν τρέχει τίποτα. Μέχρι την επόμενη σεισμική δόνηση, μέχρι την επόμενη πτώση, μέχρι την επόμενη τραγωδία που θα την αποδώσουν πάλι «στην κλιματική αλλαγή» ή «στον κακό μας τον καιρό».
