Η αναμονή της μικρής σκυλίτσας για ατέλειωτες ώρες κάτω από τη βροχή, άξιζε τον κόπο και είχε αίσιο τέλος αφού επανενώθηκε τελικά με τον άνθρωπο που τη φροντίζει. Φαίνεται πώς μια δικαστική περιπέτεια, τους χώρισε για μία ημέρα, που όμως στα μάτια της χαριτωμένης Ίρμας φάνηκαν αιώνας…
Η εικόνα του μικρού τετράποδου, να περιμένει με αγωνία έξω από την είσοδο του Δικαστικού Μεγάρου Λαμίας τον συνοδοιπόρο της ζωής της, συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους. Το βλέμμα της, όπου ζωγραφίζονταν η λαχτάρα και η προσμονή να τον ξαναδεί, ήταν αρκετό για εκατοντάδες μηνύματα γεμάτα τρυφερότητα και νοιάξιμο για την σκυλίτσα που τελικά έσμιξε με τον κηδεμόνα της, και το τέλος της περιπέτειας, έγραψε HAPPY END!
Αυτό το μικρό πλασματάκι, μας υπενθύμισε την αφοσίωση, την πίστη και την βαθιά αγάπη, που δεν στέκεται σε κοινωνικούς και ταξικούς διαχωρισμούς. Δεν θαμπώνεται από λεφτά, υλικά αγαθά, πτυχία και κοινωνικούς ρόλους. Η ευτυχία, μπορεί να κρύβεται στο παλιό παγκάκι της στάσης του λεωφορείου, όπου συνήθως περνάει τον χρόνο της, παρέα με ανθρώπους που οι “καθώς πρέπει” κοιτάζουν υποτιμητικά…
Στα μάτια της, της τετράποδης αθώας ψυχής, ο κόσμος όλος συγκεντρώνεται στον άνθρωπο που αγαπά. Μια αγάπη αυθεντική, άδολη, ανιδιοτελής. Τι όμορφος θα ήταν ο κόσμος μας, αν οι ψυχές μας έμοιαζαν της Ίρμας…