Στο Pro News Σεβόμαστε την ιδιωτικότητά σας

Εμείς και οι συνεργάτες μας αποθηκεύουμε ή/και έχουμε πρόσβαση σε πληροφορίες σε μια συσκευή, όπως cookies και επεξεργαζόμαστε προσωπικά δεδομένα, όπως μοναδικά αναγνωριστικά και τυπικές πληροφορίες που αποστέλλονται από μια συσκευή για εξατομικευμένες διαφημίσεις και περιεχόμενο, μέτρηση διαφημίσεων και περιεχομένου, καθώς και απόψεις του κοινού για την ανάπτυξη και βελτίωση προϊόντων.

Με την άδειά σας, εμείς και οι συνεργάτες μας ενδέχεται να χρησιμοποιήσουμε ακριβή δεδομένα γεωγραφικής τοποθεσίας και ταυτοποίησης μέσω σάρωσης συσκευών. Μπορείτε να κάνετε κλικ για να συναινέσετε στην επεξεργασία από εμάς και τους συνεργάτες μας όπως περιγράφεται παραπάνω. Εναλλακτικά, μπορείτε να αποκτήσετε πρόσβαση σε πιο λεπτομερείς πληροφορίες και να αλλάξετε τις προτιμήσεις σας πριν συναινέσετε ή να αρνηθείτε να συναινέσετε. Λάβετε υπόψη ότι κάποια επεξεργασία των προσωπικών σας δεδομένων ενδέχεται να μην απαιτεί τη συγκατάθεσή σας, αλλά έχετε το δικαίωμα να αρνηθείτε αυτήν την επεξεργασία. Οι προτιμήσεις σας θα ισχύουν μόνο για αυτόν τον ιστότοπο. Μπορείτε πάντα να αλλάξετε τις προτιμήσεις σας επιστρέφοντας σε αυτόν τον ιστότοπο ή επισκεπτόμενοι την πολιτική απορρήτου μας.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας.Δες περισσότερα εδώ.
ΕΠΙΣΤΗΜΗ

Δράκαινα: Ποιο είναι το «αόρατο» δηλητηριώδες ψάρι που υπάρχει και στην Ελλάδα

Στην πραγματικότητα το ψάρι «weever» είναι η γνωστή δράκαινα, ψάρι που έχει αφήσει δυσάρεστες αναμνήσεις και σε πολλούς έλληνες παραθεριστές.

Στην Ελλάδα και γενικά στη Μεσόγειο ζουν τέσσερα είδη δράκαινας, όλες τους σαρκοφάγα ψάρια που συνηθίσουν να κρύβονται στην άμμο στα ρηχά ή σε μεγαλύτερα βάθη. Καμουφλαρισμένες στα χρώματα του βυθού, είναι εξαιρετικά δύσκολο να γίνουν αντιληπτές, καθώς το μόνο που εξέχει από την άμμο είναι τα μάτια.

Το δηλητήριο κρύβεται στα μυτερά αγκάθια, τα οποία τσιμπούν όποιον τύχει να πατήσει το ψάρι ή, ακόμα χειρότερα, να καθίσει πάνω του εκεί όπου σκάει το κύμα, ειδικά την ώρα της παλίρροιας. Τα αγκάθια είναι γνωστό ότι μπορούν να τρυπήσουν ακόμα και βατραχοπέδιλα και στολές κατάδυσης, όχι όμως και τα πλαστικά παπούτσια που πολλοί φορούν για προστασία από αχινούς.

Ο πόνος ξεκινά σχεδόν αμέσως και είναι ισχυρός, πολύ πιο έντονος από το τσίμπημα μιας σφήκας. Πρήξιμο, ερυθρότητα και μούδιασμα μπορεί να ακολουθήσουν, ενώ σε σπάνιες περιπτώσεις το θύμα μπορεί να κάνει εμετό, να πάθει κράμπες στην κοιλιά ή να εμφανίσει διαταραχές του καρδιακού ρυθμού.

Τα περισσότερα τσιμπήματα πάντως δεν είναι επικίνδυνα και ο πόνος υποχωρεί σε λίγες ώρες. Επίσκεψη σε γιατρό απαιτείται αν το πρήξιμο επεκταθεί σε άλλες περιοχές ή αν τα συμπτώματα δεν υποχωρούν ή είναι έντονα.

Περιβαλλοντικός συναγερμός στον Περσικό Κόλπο: Πετρελαιοκηλίδα από το Χαργκ κατευθύνεται στη Σαουδική Αραβία

Στην περίπτωση τσιμπήματος, το δηλητήριο μπορεί εν μέρει να εξουδετερωθεί με ζεστό νερό, όσο πιο καυτό ανέχεται κανείς στο δέρμα του, για λίγα λεπτά. Η υψηλή θερμοκρασία καταστρέψει τις πρωτεΐνες του δηλητηρίου και ο πόνος μπορεί να αρχίσει να υποχωρεί σε λίγα λεπτά.

Δράκαινες της Μεσογείου

Echiichthys vipera: Αν και είναι το πιο μικρόσωμο είδος, με τυπικό μήκος κάτω από 10 εκατοστά, η μικρή δράκαινα συνδέεται με τα πιο πολλά τσιμπήματα σε ανθρώπους, καθώς συχνάζει σε ρηχά νερά.

Trachinus draco: Είναι το πιο κοινό είδος δράκαινας στα ελληνικά και έχει μήκος έως 25 εκατοστά. Ζει σε πιο βαθιά νερά και τα περισσότερα τσιμπήματα αφορούν αλιείς που ανασύρουν δίχτυα.

 

 

Trachinus araneus: Το πιο μεγαλόσωμο από τα τέσσερα είδη, με μεγάλη ή στικτή δράκαινα έχει μήκος έως 45 εκατοστά. Ζει και αυτή σε βαθύτερα νερά, μέχρι τα 100 μέτρα.

 

Trachinus radiatus: Η ακρινωτή δράκαινα έχει μήκος 25 εκατοστά και ζει σε βάθη 30-60 μέτρων, οπότε οι επαφές με τον άνθρωπο είναι σπάνιες.

Tags
Back to top button