Ο στόχος του ήταν πλούσιοι και ευκατάστατοι άνθρωποι, τους οποίους ξεγελούσε ότι ήταν ένας πετυχημένος επιχειρηματίας.

Περιμένοντας, στο κελί του, την εκτέλεση, ο John George Haigh «Ο δολοφόνος με το οξύ» έγραψε τα απομνημονεύματά του, σε μια σύντομη αλλά εφιαλτική καταγραφή, περιγράφοντας πώς όλες του οι απολαύσεις ως παιδί, καταστρέφονταν από τους, γεμάτους θρησκευτικό φανατισμό, γονείς του.

Ο πατέρας του, ηλεκτρολόγος στο επάγγελμα, είχε ένα ατύχημα το οποίο του άφησε ένα μελανό σημάδι στο μέσον του μετώπου του. O Haigh έγραψε τα λόγια που του είχε πει ο πατέρας του, όταν εκείνος ήταν μικρό παιδί: «Αμάρτησα και ο Σατανάς με τιμώρησε. Αν αμαρτήσεις ποτέ, ο Σατανάς θα σε σημαδέψει με το μολύβι του, όπως κι εμένα». Όλα τα χρόνια της παιδικής του ηλικίας ο Haigh τα πέρασε μέσα στην αγωνία και το άγχος, αγγίζοντας διαρκώς το μέτωπό του και κοιτάζοντας το πρόσωπό του σε καθρέφτες, τρέμοντας μήπως ο Σατανάς του είχε βάλει το μελανό του σημάδι ενώ αυτός κοιμόταν.

Ο Άγγλος στην καταγωγή Haigh καταδικάστηκε για την δολοφονία έξι ατόμων (παρόλο που δήλωσε πως σκότωσε 9). Ο στόχος του ήταν πλούσιοι και ευκατάστατοι άνθρωποι, τους οποίους ξεγελούσε ότι ήταν ένας πετυχημένος επιχειρηματίας καθώς έτσι πίστευε ότι θα λύσει το οικονομικό του πρόβλημα. Οδηγούσε τα θύματά του σε μία αποθήκη, όπου τα πυροβολούσε και τα σκότωνε. Μετά τους έριχνε σε μία μπανιέρα με οξύ, όπου το σώμα εξαφανιζόταν και μετά πλαστογραφούσε χαρτιά με τα οποία πωλούσε όλη την περιουσία των θυμάτων του για δικό του όφελος.

Ο Haigh είχε αναφέρει επίσης στα απομνημονεύματά του έναν συχνό εφιάλτη, που του πρωτοπαρουσιάστηκε μετά από ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα το 1944, χρονιά που άρχισαν οι φόνοι, στο οποίο τραυματίστηκε και αίμα έτρεχε από το μέτωπό του μέσα στο στόμα του. «Είδα μπροστά μου ένα δάσος από σταυρούς οι οποίοι, σταδιακά, μετατρέπονταν σε δέντρα. Αρχικά μου φάνηκε ότι δροσιά ή βροχή έσταζε από τα κλαδιά τους, αλλά όταν πλησίασα διαπίστωσα πως ήταν αίμα. Ξαφνικά εμφανίστηκε ένας άντρας με ένα κύπελλο και άρχισε να συλλέγει το αίμα από τα δέντρα. Όταν το κύπελλο γέμισε με πλησίασε και μου είπε να πιω. Δεν μπορούσα να κουνηθώ».

Ο Haigh ήταν ιδιαίτερα ευφυής και του ήταν εύκολο να κατασκευάσει τέτοιες ιστορίες. Ιδιαίτερα ευφυής ήταν και ο τρόπος που σκέφτηκε για να απαλλαγεί από τα πτώματα των θυμάτων του. Είναι πιθανόν να είχε διαβάσει την υπόθεση του Georges Sarret, ενός γάλλου δικηγόρου ο οποίος είχε χρησιμοποιήσει την ίδια μέθοδο το 1925, προκειμένου να ξεφορτωθεί τα πτώματα των θυμάτων του.

Στις 10 Αυγούστου του 1949, στις φυλακές Wandsworth, ο δήμιος Albert Pierrepoint οδήγησε τον John George Haigh στην αγχόνη.