Μέγα θέμα εξακολουθεί να είναι η γαλλική πρόταση προς την χώρα μας για την ανταλλαγή αεροσκαφών  Mirage 2000-5  για την Ουκρανία, στην οποία η Αθήνα μέσω του κυβερνητικού εκπροσώπου έχει απαντήσει ήδη αρνητικά, αλλά υπάρχει έντονο παρασκήνιο λόγω Μακρόν. 
  
Η χώρα μας διαθέτει επί του παρόντος 24 αεροσκάφη Mirage 2000-5, μαζί με παλαιότερες εκδόσεις που έχουν ήδη αποσυρθεί εν μέρει ή βρίσκονται σε αποθήκευση.

Γιατί ο Μακρόν δήλωσε στην Αθήνα ότι σε κάθε τουρκική απειλή η Γαλλία θα είναι στο Αιγαίο;

Το Παρίσι θέλει τουλάχιστον ένα μέρος αυτού του στόλου να ανακατευθυνθεί στην Ουκρανία. Το ζήτημα δεν είναι μόνο πολιτικό,  είναι επιχειρησιακό και οικονομικό, αναφέρει πολωνική αμυντική ιστοσελίδα.

Η Γαλλία προσπαθεί να κάνει τρία πράγματα ταυτόχρονα. Να υποστηρίξει την Ουκρανία, να ενισχύσει τη θέση της στην Ευρώπη και να εξασφαλίσει περισσότερες συμβάσεις Rafale.

Αυτή είναι μια συνεπής προσέγγιση. Το Παρίσι συνδέει τη στρατιωτική υποστήριξη με τη βιομηχανική πολιτική. Σε αυτήν την περίπτωση, ωστόσο, η κλίμακα της πρότασης την καθιστά πολύ πιο ευαίσθητη. Από την ελληνική οπτική γωνία, οι αριθμοί έχουν σημασία.

Τα αεροσκάφη Mirage δεν αποτελούν πλέον τη ραχοκοκαλιά του ελληνικού εναέριου στόλου, αλλά εξακολουθούν να παρέχουν δυνατότητες στο Αιγαίο.

Η Ελλάδα διαθέτει ήδη 24 Rafale και έναν μεγάλο στόλο F-16. Η παραχώρηση ακόμη και μέρους του στόλου μαχητικών αεροσκαφών Mirage σημαίνει μείωση της διαθέσιμης χωρητικότητας σε μια περιοχή όπου οι εντάσεις με την Τουρκία παραμένουν ένας σταθερός παράγοντας.

Η οικονομική διάσταση είναι εξίσου σημαντική. Η Ελλάδα έχει ξεκινήσει ένα πρόγραμμα εκσυγχρονισμού της άμυνας ύψους 25 δισεκατομμυρίων ευρώ έως το 2036, με ένα μεγάλο μερίδιο να έχει ήδη δεσμευτεί.

Ταυτόχρονα, η Αθήνα σχεδιάζει να αποκτήσει 20 αεροσκάφη F-35. Η προσθήκη ενός ακόμη πακέτου Rafale - ακόμη και με έκπτωση, δημιουργεί πραγματική πίεση στον προϋπολογισμό της χώρας ειδικά τώρα που οι επιπτώσεις του πολέμου στο Ιράν είναι μεγάλες.

Νετανιάχου: Εντολή στον στρατό για ισχυρά πλήγματα κατά της Χεζμπολάχ στον Λίβανο

Από τη γαλλική πλευρά, ο χρόνος είναι το κλειδί. Το Παρίσι θέλει να κινηθεί τώρα. Ο πόλεμος στην Ουκρανία δημιουργεί ένα παράθυρο για την επιτάχυνση αποφάσεων που κανονικά θα χρειάζονταν χρόνια. Αυτό αφορά την ηγεσία, αλλά και τη βιομηχανία.

Το Rafale δεν είναι απλώς ένα μαχητικό αεροσκάφος, αλλά  είναι ένα στρατηγικό προϊόν εξαγωγής για το Παρίσι.

Το βασικό ερώτημα, ωστόσο, αφορά αποκλειστικά την ουκρανική πλευρά. Μέχρι στιγμής, η Ουκρανία έχει παραλάβει μόνο έναν πολύ περιορισμένο αριθμό γαλλικών αεροσκαφών Mirage και η επιχειρησιακή τους χρήση παραμένει περιορισμένη.

Η εκπαίδευση Ουκρανών πιλότων, η ανάπτυξη ικανότητας συντήρησης και η ενσωμάτωση της γαλλικής πλατφόρμας σε υπάρχοντα συστήματα απαιτούν χρόνο για το Κίεβο.

Αυτό είναι το βασικό ζήτημα. Η παράδοση αεροσκαφών είναι ένα πράγμα, η αποτελεσματική χρήση τους είναι κάτι άλλο.

Η Ουκρανία χρησιμοποιεί ήδη πολλά δυτικά συστήματα. Κάθε ένα από αυτά απαιτεί τη δική του εφοδιαστική ροή, εκπαίδευση και υποδομή.

Το γαλικό μαχητικό Mirage προσθέτει ένα ακόμη επίπεδο πολυπλοκότητας στην ήδη δύσκολη τεχνική υποστήριξη των Ουκρανών.

Ο Καγκελάριος Μέρτς βάζει “ βόμβα” στα θεμέλια των συντάξεων στην Γερμανία και πιθανόν σε όλη την Ευρώπη

αυτόχρονα, η Ουκρανία κοιτάζει πιο μπροστά. Υπάρχουν σαφή σημάδια ενδιαφέροντος για πιο προηγμένες εναέριες πλατφόρμες, συμπεριλαμβανομένου του Rafale.

Αυτό δημιουργεί ένα στρατηγικό δίλημμα, στο αν θα επενδύσει στο Mirage τώρα το Κέιβο ή θα επικεντρωθεί σε αυτό που θα καθορίσει την ουκρανική πολεμική αεροπορία στο μέλλον.

Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι πόσα Mirage θα παραλάβει η Ουκρανία, αλλά πόσα θα μπορεί πραγματικά να χρησιμοποιήσει.