Καμιά φορά οι δύσκολες καταστάσεις βγάζουν τον καλύτερό σου εαυτό.
Υπάρχουν άνθρωποι που λατρεύουν τις ρόδες στα λούνα παρκ κι άλλοι που τις φοβούνται σαν να είναι οι χειρότεροί τους εφιάλτες. Δεν υπάρχει μέση οδός, μέση λύση ή μέσος όρος. Είτε σου αρέσει λίγη αδρεναλίνη και αγνός ανόθευτος φόβος στη ζωή είτε όχι. Ακόμη όμως κι αν ανήκεις στη δεύτερη ομάδα του πληθυσμού, μήπως λίγος φόβος θα σε κάνει καλύτερο άνθρωπο;
Όχι, δεν είμαστε τρελοί. Καμιά φορά ο φόβος, είτε με τη μορφή του στρες είτε με τη μορφή της αδρεναλίνης είναι ικανός να σε κάνει να δεις τη ζωή με άλλο μάτι. Κι αυτό είναι κάτι πραγματικά καλό.
Το στρες
Κανένα δεν θέλει το άγχος στη ζωή του. Καθημερινά όλοι δεχόμαστε τεράστιες ποσότητες από αυτό το καταραμένο πράγμα που μας στεγνώνει το στόμα και κάνεις το στομάχι μας να γυρίζει ανάποδα. Στη δουλειά, στο σπίτι, ακόμα κι όταν παίζει η αγαπημένη μας ομάδα. Γιατί λοιπόν να θες το στρες στη ζωή σου;
Αν έχεις παίξει μπάσκετ μικρός, ίσως θυμάσαι πόσο καλύτερος γινόσουν όταν η μπάλα έκαιγε. Αντίστοιχα όταν κατάφερες να συγκεντρωθείς στις Πανελλήνιες και μπήκες τελικά στο πανεπιστήμιο. Γιατί, τελικά, καμιά φορά το στρες μπορεί να σου δώσει δυνάμεις που δεν γνώριζες ότι είχες.
Η αδρεναλίνη
Όσοι έχουν πετάξει με αλεξίπτωτο μπορούν να το επιβεβαιώσουν. Πηδάς από εκατοντάδες μέτρα ύψος με μοναδική ασφάλεια ένα σκοινάκι που πρέπει να τραβήξεις. Μετά από μία επιτυχημένη πτώση, όλα τα υπόλοιπα (προβλήματα στο γραφείο, άγχη στη σχέση σου, χρέη) μοιάζουν μικρά και αμελητέα. Εσύ έφτασες ένα βήμα από το τέλος, τι να σου πουν όλα αυτά;
Χωρίς να χρειάζεται να φτάσεις στις ελεύθερες πτώσεις, οποιαδήποτε δραστηριότητα που σου χαρίζει άφθονη αδρεναλίνη (όπως η αναρρίχηση) μπορεί να σε κάνει πιο συγκεντρωμένο στους στόχους σου, πιο ικανό να αντιμετωπίζεις κρίσιμες καταστάσεις και, τελικά, έναν άνθρωπο που δεν φοβάται τίποτα και κανέναν.
Πηγή: gr.askmen.com (Αργύρης Κούρσαλης)
