Φωτιά και λάβρα ήταν και πάλι ο σκηνοθέτης Γιάννης Σμαραγδής σε συνέντευξη του στην εφημερίδα " Πατρίς", ενόψει της νέας ταινίας του για τον ηγέτη της ελληνική επανάστασης Θ.Κολοκοτρώνη, η οποία σίγουρα θα σπάσει ταμία όταν βγεί.
Δεν θα σταθούμε στις δηλώσεις του γνωστού Έλληνα σκηνοθέτη μόνο για την ταινία αυτή ( αν και θα έπρεπε), αλλά σε μια προσωπική αναφορά του στον Καποδίστρια και τον Κώστα Καραμανλή, η οποία σίγουρα θα συζητηθεί.
Σε ε για σημερινές παθογένειες ως κράτος, συγκρίνοντας την εποχή του Καποδίστρια με το σήμερα, ο ίδιος απάντησε:
"Μα αυτοί που δολοφόνησαν τον Καποδίστρια ήταν Έλληνες κοτζαμπάσηδες και ηθικοί αυτουργοί ήταν οι Άγγλοι, συνεπικουρία των Γάλλων και των Αυστριακών. Ακόμα και σήμερα συμβαίνει αυτό, με ελάχιστες εξαιρέσεις κυβερνητών.
Αυτοί που εγέρθηκαν ενάντια στην επιβουλή ήταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος και ένας άλλος, ο οποίος δεν φαίνεται, ήταν ο Κώστας Καραμανλής ο νεότερος, που είπε όχι στους Αμερικάνους στο θέμα του αγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη και στη συνέχεια, τι έγινε;
Κάψανε την Αθήνα με τα γεγονότα του Γρηγορόπουλου και μετά κάηκε η Ελλάδα με τις φωτιές στην Ηλεία κ.λπ. και το μήνυμα προς αυτόν ήταν «φύγε για να μην σου κάψουμε την Ελλάδα». Αυτόν θα τον γράψει η ιστορία, διότι τόλμησε να κάνει ό,τι δεν έκαναν άλλοι κυβερνήτες".
Κατά τον ίδιο τον σκηνοθέτη, τόσο η ταινία του «Καποδίστριας» όσο και η πολιτική πορεία του Κώστα Καραμανλή βρέθηκαν στο στόχαστρο λόγω της υπεράσπισης της εθνικής ανεξαρτησίας και του ελληνικού πολιτισμού.
Τραμπ-Νετανιάχου...το δίδυμο της καταστροφής! Ετοιμάζονται να "τελειώσουν" το Ιράν
Συνδέοντας το γεγονός με σύγχρονα πολιτικά εμπόδια, σε παλαιότερη συνέντευξη του ο κ Σμαραγδής αναφέρθηκε στη φράση του αείμνηστου Κωνσταντίνου Καραμανλή το 1965, «ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο;» για να επισημάνει ο ίδιος την παρουσία εξωγενών συμφερόντων που παρεμβαίνουν στην ελληνική πολιτική και πολιτιστική ζωή γενικά.
Είναι γνωστό ότι η συζήτηση για τη στοχοποίηση του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή από ξένους παράγοντες αναφέρεται κυρίως σε δύο μεγάλα γεγονότα της πρωθυπουργικής του θητείας (2004–2009), το σκάνδαλο των τηλεφωνικών υποκλοπών της περιόδου 2004-2005 και το αποκαλούμενο «Σχέδιο Πυθία».
Υποστηρικτές αυτής της θεωρίας συνδέουν τη στοχοποίηση με τη στρατηγική επιλογή της τότε κυβέρνησης για ενεργειακή προσέγγιση με τη Ρωσία (αγωγοί Burgas-Αλεξανδρούπολη και South Stream), καθώς και με το βέτο στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι το 2008 σχετικά με την ονοματοδοσία των Σκοπίων.
Στο πλαίσιο αυτό, το σκάνδαλο των υποκλοπών μέσω της γνωστής ελληνικής εταιρείας αποδόθηκε σε ξένες μυστικές υπηρεσίες (με δικαστικές αρχές να παραπέμπουν αργότερα σε δίκη ελληνοαμερικανό πρώην πράκτορα).
Αναφορικά με το «Σχέδιο Πυθία», η υπόθεση οδηγήθηκε στη δικαιοσύνη αλλά τελικά αρχειοθετήθηκε.
Επίσης το σενάριο περί «ξένου δακτύλου» στις ταραχές του 2008, αποτελεί ένα από τα πιο πολυσυζητημένα παρασκήνια της σύγχρονης ελληνικής πολιτικής ιστορίας.
Η κοινωνική έκρηξη πυροδοτήθηκε αναμφισβήτητα από τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, στελέχη της τότε κυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή και αναφορές της ΕΥΠ άφησαν έντονες υπόνοιες για οργανωμένη εξωτερική παρέμβαση.
Υπήρχαν ενδείξεις ότι ξένες μυστικές υπηρεσίες εκμεταλλεύτηκαν τα δίκαια αισθήματα οργής της νεολαίας για να διογκώσουν τις ταραχές.
Είχαν εντοπιστεί ύποπτες επικοινωνίες και συντονισμός ατόμων μέσω δορυφορικών τηλεφώνων, καθώς και «καθοδηγητές» των επεισοδίων που δεν ανήκαν στον παραδοσιακό αντιεξουσιαστικό χώρο.
Ελληνική τορπίλη διαλύει και βυθίζει τη φρεγάτα "Μπουμπουλίνα"(βίντεο)
Ο Ρόλος του Διαδικτύου και των SMS
Ο Δεκέμβρης του 2008 χαρακτηρίστηκε ως η πρώτη «digital εξέγερση» στην Ελλάδα. Η ασυνήθιστα ταχεία και μαζική διάχυση πληροφοριών (και ψευδών ειδήσεων, όπως η φήμη ότι ο αστυνομικός είχε σκοτώσει και δεύτερο παιδί) μέσω SMS και των πρώτων blogs, θεωρήθηκε από ορισμένους αναλυτές ως ένα πειραματικό μοντέλο ασύμμετρου πολέμου και κοινωνικής αποσταθεροποίησης, παρόμοιο με τις «έγχρωμες επαναστάσεις» που σημειώθηκαν σε άλλες χώρες.
Το σίγουρο είναι ότι την πλήρη αλήθεια για όλα αυτά θα την μάθουμε μετά από πολλά χρόνια.
