Ενώ η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα την ένταση στον Κόλπο, μια άλλη φονική σύγκρουση κλιμακώνεται στα βάθη της Ασίας. Οι κάτοικοι της Καμπούλ έζησαν μια νύχτα τρόμου την Πέμπτη, καθώς ο ουρανός τους γέμισε ξανά με το θόρυβο των αεροσκαφών και τη λάμψη των εκρήξεων. Ο πόλεμος μεταξύ των Ταλιμπάν και του Ισλαμαμπάντ δεν είναι πια μια μακρινή απειλή, αλλά μια ζωντανή κόλαση.

Η νύχτα που η Καμπούλ «ταρακουνήθηκε»

Η 6η Περιφέρεια της αφγανικής πρωτεύουσας έγινε το σκηνικό μιας βίαιης αεροπορικής επιδρομής από το Πακιστάν. Όμως η βία δεν σταμάτησε εκεί. Το Κανταχάρ, το ιερό προπύργιο των Ταλιμπάν, και η επαρχία Πακτιά δέχθηκαν επίσης πλήγματα.

Η Αφγανική Αντεπίθεση: Οι Ταλιμπάν ισχυρίζονται ότι όλα ξεκίνησαν ως «εκδίκηση». Λίγες ώρες πριν, είχαν εξαπολύσει μια μεγάλη χερσαία επιχείρηση στα σύνορα, υποστηρίζοντας ότι εξουδετέρωσαν Πακιστανούς στρατιώτες και κατέλαβαν φυλάκια, ως απάντηση σε προηγούμενες εισβολές που σκότωσαν γυναίκες και παιδιά.

Το «γαϊτανάκι» των κατηγοριών: Ποιος φταίει;

Η Θέση του Πακιστάν: Το Ισλαμαμπάντ υποστηρίζει ότι το Αφγανιστάν έχει γίνει «καταφύγιο τρομοκρατών». Κατηγορεί την κυβέρνηση των Ταλιμπάν ότι στηρίζει τους TTP (Πακιστανοί Ταλιμπάν), οι οποίοι αιματοκυλούν το Πακιστάν με επιθέσεις αυτοκτονίας, όπως αυτή πρόσφατα σε τέμενος. Για το Πακιστάν, οι βομβαρδισμοί δεν είναι επίθεση, αλλά «αυτοάμυνα».

Η Θέση των Ταλιμπάν: Από την άλλη, η Καμπούλ ορκίζεται ότι δεν επιτρέπει σε κανέναν να χρησιμοποιεί το έδαφός της για επιθέσεις και χαρακτηρίζει τις ενέργειες του Πακιστάν ως απρόκλητη παραβίαση της κυριαρχίας της.

3. Δαβίδ εναντίον Γολιάθ: Η στρατιωτική ανισορροπία

Στα χαρτιά, το Πακιστάν είναι μια πυρηνική δύναμη με τρομακτική αεροπορία και τεχνολογία. Οι Ταλιμπάν, όμως, έχουν κάτι που δεν αγοράζεται με χρήματα:

Η Εμπειρία του Ανταρτοπόλεμου: Μετά από 20 χρόνια πολέμου κατά των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, ξέρουν να πολεμούν εκεί που κανείς άλλος δεν αντέχει.

Η Νέα Απειλή των Drones: Αν και δεν έχουν αεροπλάνα, οι Ταλιμπάν χρησιμοποιούν πλέον φθηνά και θανατηφόρα drones, που αλλάζουν τους κανόνες του παιχνιδιού και φέρνουν τον πόλεμο βαθιά μέσα στο πακιστανικό έδαφος.

4. Το τραγικό τίμημα για τον απλό άνθρωπο

Από τον Οκτώβριο του 2025, το εμπόριο έχει παγώσει. Στο Αφγανιστάν λείπουν τα πάντα, ακόμα και τα βασικά φάρμακα. Ο κόσμος πεινάει, και το μόνο πράγμα που είχαν κερδίσει μετά το 2021 –την αίσθηση ότι δεν πέφτουν βόμβες πάνω από τα κεφάλια τους– χάθηκε κι αυτό.

Η κυβέρνηση των Ταλιμπάν δεν επιτρέπει εύκολη πρόσβαση σε ξένους δημοσιογράφους και η επαλήθευση πληροφοριών, ιδίως από παραμεθόριες περιοχές, είναι ακόμη πιο δύσκολη.

Ούτε στο Πακιστάν η ανεξάρτητη συλλογή επαληθευμένων πληροφοριών από παραμεθόριες περιοχές είναι εύκολη.

Το εμπόριο μεταξύ των δύο χωρών έχει διακοπεί από τον Οκτώβριο του 2025, το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα εδώ και δεκαετίες, το οποίο επηρεάζει τις μικρές επιχειρήσεις στο Αφγανιστάν και τη διαθεσιμότητα προμηθειών, συμπεριλαμβανομένων κρίσιμων φαρμάκων.

Για τους απλούς Αφγανούς, που αντιμετωπίζουν μια σοβαρή κρίση πείνας και φτώχειας και ζουν υπό τους αυστηρούς περιορισμούς της κυβέρνησης των Ταλιμπάν, το μόνο θετικό από το 2021 ήταν ότι μετά από τέσσερις δεκαετίες πολέμου, δεν χρειαζόταν να ανησυχούν για βόμβες που θα έπεφταν πάνω τους και τις οικογένειές τους.

Αυτό το αίσθημα σχετικής ασφάλειας έχει πλέον διαταραχθεί από τη βία των τελευταίων έξι μηνών.

 Οι μεσολαβήσεις από το Κατάρ και την Τουρκία απέτυχαν. Η ειρήνη μοιάζει με όνειρο μακρινό, και ο φόβος έχει γίνει πάλι ο μόνιμος σύντροφος κάθε οικογένειας.