Στο Pro News Σεβόμαστε την ιδιωτικότητά σας

Εμείς και οι συνεργάτες μας αποθηκεύουμε ή/και έχουμε πρόσβαση σε πληροφορίες σε μια συσκευή, όπως cookies και επεξεργαζόμαστε προσωπικά δεδομένα, όπως μοναδικά αναγνωριστικά και τυπικές πληροφορίες που αποστέλλονται από μια συσκευή για εξατομικευμένες διαφημίσεις και περιεχόμενο, μέτρηση διαφημίσεων και περιεχομένου, καθώς και απόψεις του κοινού για την ανάπτυξη και βελτίωση προϊόντων.

Με την άδειά σας, εμείς και οι συνεργάτες μας ενδέχεται να χρησιμοποιήσουμε ακριβή δεδομένα γεωγραφικής τοποθεσίας και ταυτοποίησης μέσω σάρωσης συσκευών. Μπορείτε να κάνετε κλικ για να συναινέσετε στην επεξεργασία από εμάς και τους συνεργάτες μας όπως περιγράφεται παραπάνω. Εναλλακτικά, μπορείτε να αποκτήσετε πρόσβαση σε πιο λεπτομερείς πληροφορίες και να αλλάξετε τις προτιμήσεις σας πριν συναινέσετε ή να αρνηθείτε να συναινέσετε. Λάβετε υπόψη ότι κάποια επεξεργασία των προσωπικών σας δεδομένων ενδέχεται να μην απαιτεί τη συγκατάθεσή σας, αλλά έχετε το δικαίωμα να αρνηθείτε αυτήν την επεξεργασία. Οι προτιμήσεις σας θα ισχύουν μόνο για αυτόν τον ιστότοπο. Μπορείτε πάντα να αλλάξετε τις προτιμήσεις σας επιστρέφοντας σε αυτόν τον ιστότοπο ή επισκεπτόμενοι την πολιτική απορρήτου μας.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας.Δες περισσότερα εδώ.
Κόσμος

Δικαστήριο Χάγης: Ιστορική καταδίκη της Μιανμάρ για γενοκτονία των Ροχίνγκια

Ιστορική απόφαση για τη γενοκτονία των Ροχίνγκια εξέδωσε το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, κρίνοντας ότι η Μιανμάρ επιχείρησε να αφανίσει μέρος της μουσουλμανικής μειονότητας κατά τη στρατιωτική καταστολή του 2017. Για πρώτη φορά στα 80 χρόνια λειτουργίας του, το ανώτατο δικαστικό όργανο του ΟΗΕ καταλογίζει σε κράτος ευθύνη για τη διάπραξη γενοκτονίας, διατάσσοντας την ασφαλή επιστροφή των εκτοπισμένων και την καταβολή αποζημιώσεων.

«Η Δημοκρατία της Ένωσης της Μιανμάρ διέπραξε γενοκτονία κατά της ομάδας των Ροχίνγκια στο βόρειο τμήμα της πολιτείας Ραχίν», ανακοίνωσε την Πέμπτη (19/11) ο πρόεδρος του Δικαστηρίου, Γιούτζι Ιβασάβα, γνωστοποιώντας την απόφαση που ελήφθη με εννέα ψήφους υπέρ και έξι κατά.

Η ετυμηγορία αφορά τις στρατιωτικές επιχειρήσεις που ανάγκασαν περίπου 750.000 Ροχίνγκια να εγκαταλείψουν τις εστίες τους και να καταφύγουν στο γειτονικό Μπανγκλαντές, αναζητώντας προστασία από τις μαζικές δολοφονίες, τη σεξουαλική βία και την καταστροφή ολόκληρων χωριών.

Οι ωμότητες και η πρόθεση γενοκτονίας

«Με καθοδηγούσε ο Αρχάγγελος Γαβριήλ!»: Στο εδώλιο πρώην ιερέας που πυρπόλησε το σπίτι της πρώην συζύγου του

Κατά την ανάγνωση της απόφασης, ο Ιβασάβα παρουσίασε τα στοιχεία που οδήγησαν τους δικαστές στο συμπέρασμα ότι οι επιχειρήσεις των δυνάμεων ασφαλείας δεν αποσκοπούσαν απλώς στον εκτοπισμό των Ροχίνγκια, αλλά στην καταστροφή σημαντικού μέρους της κοινότητάς τους.

Το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι περίπου 10.000 Ροχίνγκια σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της καταστολής, ενώ καταγράφηκαν εκτεταμένες πράξεις σεξουαλικής βίας σε βάρος γυναικών και ακραίας βίας εναντίον παιδιών.

Παράλληλα, χωριά καταστράφηκαν συστηματικά και οι κάτοικοί τους εκδιώχθηκαν, με άλλους πληθυσμούς να εγκαθίστανται στις περιοχές τους.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε και στις πρακτικές που αποσκοπούσαν στον περιορισμό των γεννήσεων μεταξύ των Ροχίνγκια, στοιχείο που εντάσσεται στις πράξεις γενοκτονίας σύμφωνα με τη Σύμβαση του 1948.

Οι δικαστές κατέληξαν ότι η μοναδική εύλογη εξήγηση για το σύνολο των πράξεων ήταν η πρόθεση καταστροφής σημαντικού μέρους της μειονότητας.

Η διαπίστωση αυτή είναι καθοριστική, καθώς για να στοιχειοθετηθεί γενοκτονία δεν αρκεί η τέλεση μαζικών εγκλημάτων. Απαιτείται επίσης να αποδειχθεί η ειδική πρόθεση εξόντωσης, εν όλω ή εν μέρει, μιας εθνικής, εθνοτικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας.

Επιστροφή των προσφύγων και αποζημιώσεις

Πέρα από την αναγνώριση της γενοκτονίας, το Δικαστήριο διέταξε τη Μιανμάρ να λάβει συγκεκριμένα μέτρα αποκατάστασης. Οι αρχές οφείλουν να επιτρέψουν την ασφαλή, εθελοντική και αξιοπρεπή επιστροφή των εκτοπισμένων Ροχίνγκια στις περιοχές κατοικίας τους, καθώς και την επανένωση οικογενειών που χωρίστηκαν εξαιτίας της βίας.

Παράλληλα, η Μιανμάρ υποχρεούται να διερευνήσει τις πράξεις όσων θεωρούνται εύλογα ύποπτοι για εγκλήματα που εμπίπτουν στη Σύμβαση περί Γενοκτονίας και, εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις, να προχωρήσει στη δίωξη και την τιμωρία τους.

Το Δικαστήριο προβλέπει επίσης αποζημιώσεις για τη μειονότητα και τα μέλη της, με το ύψος και τον τρόπο καταβολής τους να προσδιορίζονται σε επόμενο στάδιο της διαδικασίας. Η Μιανμάρ καλείται να υποβάλει εντός δύο ετών έκθεση για τα μέτρα αποκατάστασης που έχει λάβει και τις προβλεπόμενες αποζημιώσεις.

Αν και οι αποφάσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου είναι οριστικές, δεσμευτικές και δεν υπόκεινται σε έφεση, το ίδιο δεν διαθέτει μηχανισμό άμεσης επιβολής τους. Η εφαρμογή της απόφασης εξαρτάται επομένως από τη συμμόρφωση της Μιανμάρ και τη διεθνή πίεση που θα ασκηθεί.

Η ευθύνη του στρατού και ο ρόλος του Μιν Αούνγκ Χλάινγκ

Η Κοπεγχάγη θα ανακυκλώνει τις πάνες για να φτιάξει από βιοαέριο μέχρι και δομικά υλικά

Η απόφαση αναμένεται να εντείνει την πίεση προς την ηγεσία της Μιανμάρ και ιδιαίτερα τον Μιν Αούνγκ Χλάινγκ, ο οποίος ήταν αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων κατά τις επιχειρήσεις του 2017.

Τέσσερα χρόνια αργότερα, τον Φεβρουάριο του 2021, ο ίδιος ανέτρεψε με στρατιωτικό πραξικόπημα την εκλεγμένη κυβέρνηση της Αούνγκ Σαν Σου Τσι, βυθίζοντας τη χώρα σε νέα περίοδο πολιτικής αστάθειας και εμφύλιας σύγκρουσης.

Το 2026 ανέλαβε την προεδρία της χώρας, έπειτα από εκλογές που αμφισβητήθηκαν έντονα από οργανώσεις υπεράσπισης της δημοκρατίας.

Η Μιανμάρ αρνείται διαχρονικά τις κατηγορίες περί γενοκτονίας, υποστηρίζοντας ότι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις του 2017 αποτέλεσαν απάντηση σε επιθέσεις ένοπλων ομάδων Ροχίνγκια κατά των δυνάμεων ασφαλείας.

Το επιχείρημα αυτό, ωστόσο, δεν έγινε δεκτό από το Δικαστήριο, το οποίο έκρινε ότι η κλίμακα και ο χαρακτήρας της βίας δεν μπορούσαν να εξηγηθούν ως απλή αντιτρομοκρατική επιχείρηση.

Η σημασία της απόφασης για την υπόθεση της Γάζας

Η απόφαση της Χάγης αποκτά ευρύτερη σημασία για το διεθνές δίκαιο, καθώς αναμένεται να αποτελέσει σημείο αναφοράς και για άλλες εκκρεμείς υποθέσεις γενοκτονίας.

Μεταξύ αυτών βρίσκεται η προσφυγή που κατέθεσε η Νότια Αφρική κατά του Ισραήλ το 2023, κατηγορώντας το ότι παραβίασε τη Σύμβαση περί Γενοκτονίας κατά τη διάρκεια των στρατιωτικών επιχειρήσεων στη Λωρίδα της Γάζας. Το Ισραήλ αρνείται την κατηγορία.

Η απόφαση για τη Μιανμάρ δεν προδικάζει την έκβαση της συγκεκριμένης υπόθεσης. Ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίο οι δικαστές αξιολόγησαν τις αποδείξεις και τεκμηρίωσαν την πρόθεση γενοκτονίας αναμένεται να εξεταστεί προσεκτικά από ειδικούς του διεθνούς δικαίου.

Η δικαστική διαδικασία κατά της Μιανμάρ είχε ξεκινήσει το 2019, έπειτα από προσφυγή της Γκάμπιας, η οποία κατηγόρησε τη χώρα ότι παραβίασε τις υποχρεώσεις της βάσει της Σύμβασης του ΟΗΕ του 1948.

Επτά χρόνια αργότερα, η απόφαση αναγνωρίζει επισήμως την ευθύνη του κράτους για τη γενοκτονία. Για τους εκατοντάδες χιλιάδες Ροχίνγκια που εξακολουθούν να ζουν σε προσφυγικούς καταυλισμούς στο Μπανγκλαντές, το ζητούμενο πλέον είναι εάν η δικαστική αυτή δικαίωση θα οδηγήσει σε πραγματικές συνθήκες ασφαλούς επιστροφής και αποκατάστασης.

Tags
Back to top button