Η ασπαρτάμη είναι ένα κοινώς διαδεδομένο γλυκαντικό προϊόν, εκατοντάδες φορές γλυκύτερο από τη ζάχαρη. Βρίσκεται σε προϊόντα που καταναλώνουν όλοι καθημερινά. Στα περισσότερα αναψυκτικά, σε καραμέλες και τσίχλες ,σε γλυκά. Ούτε λίγο, ούτε πολύ σε 5.000 διαφορετικά προϊόντα καθημερινής κατανάλωσης.
Η ασπαρτάμη έχει εχθρούς, φανατικούς πολέμιους, οι οποίοι έχουν μια θέση, με ομολογουμένως ισχυρά επιχειρήματα. Τα πάντα ξεκίνησαν από το γεγονός ότι η ασπαρτάμη, η οποία είναι διεγερτική τοξίνη μέσα στο σώμα διασπάται σε μεθανόλη, η οποία με τη σειρά της μετατρέπεται σε φορμαλδεΰδη. Η τελευταία είναι ένα ισχυρό δηλητήριο. Μπορεί να προκαλέσει από πονοκεφάλους, μέχρι τύφλωση ή διαβήτη. Η «νόσος της ασπαρτάμης» έχει συνδεθεί με την ερυθηματώδη λύκο ή τη σκλήρυνση κατά πλάκας αλλά και με τον καρκίνο.
Ωστόσο την δεκαετία του 1970 o FDA την ενέκρινε και ακολούθησαν οι εγκρίσεις ανάλογων οργανισμών. Μια θεωρία συνωμοσίας ισχυρίζεται πως η έγκριση του FDA η GD SEARLE παραποίησε τα αρνητικά ερευνητικά αποτελέσματα και εφάρμοσε πολιτικές πιέσεις για να πάρει την άδεια. Μάλιστα ένας πρώην επικεφαλής του FDA είναι σήμερα ανώτερο στέλεχος της Μονσάντο, μιας εταιρίας που κερδίζει πάρα πολλά χρήματα από την ασπαρτάμη.
Αυτή όμως είναι μόνο η μια πλευρά του νομίσματος. Στην άλλη άκρη, η επίσημη θέση λέει πως η ασπαρτάμη αποτελείται από δυο ασφαλή αμινοξέα. Όταν διασπάται στο στομάχι δίνει αυτά τα δυο συστατικά και μεθανόλη αλλά σε απειροελάχιστη ποσότητα. Τόσο μικρή που χρειάζεται να πιει κανείς 240 λίτρα από ένα αναψυκτικό που την περιέχει για να καταναλώσει επικίνδυνη ποσότητα.
Η Εταιρία Σκλήρυνσης κατά Πλάκας έχει απορρίψει την θεωρία που θέλει την ασθένεια να σχετίζεται με την ασπαρτάμη και τα Ηνωμένα Έθνη αλλά και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και η ευρωπαϊκή Ένωση έχουν κρίνει επανειλημμένως ασφαλή προς κατανάλωση.
