Μία πρόσφατη δικαστική απόφαση στην Καισάρεια, άνοιξε μεγάλη συζήτηση στην Τουρκία, καθώς δημιούργησε προηγούμενο στην ερμηνεία, αλλά και τα όρια των γαμήλιων δεσμών και της ψηφιακής ζωής.
Αποφάνθηκε ότι τα «likes» στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μπορούν να αποτελέσουν επαρκή λόγο για τη λύση ενός γάμου.
Το δικαστήριο έκρινε ότι η επαναλαμβανόμενη χρήση της λειτουργίας " μου αρέσει " στις αναρτήσεις άλλων ανθρώπων μπορεί να ερμηνευτεί ως προσβολή της εμπιστοσύνης που θα έπρεπε να επικρατεί σε μια σχέση.
Η ιστορία ξεκίνησε όταν μια γυναίκα, η οποία κατονομάζεται στα δικαστικά έγγραφα ως HB, αποφάσισε να υποβάλει αίτηση διαζυγίου αφού παρατήρησε την επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά του συζύγου της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Σύμφωνα με την αίτηση, ο άνδρας περνούσε αρκετό χρόνο, τόσο στην εργασία όσο και στο σπίτι, αλληλεπιδρώντας με τις αναρτήσεις άλλων γυναικών, κυρίως μέσω "likes" και σχολίων.
Για την HB, αυτή η συμπεριφορά δεν ήταν απλώς μια απόσπαση της προσοχής, αλλά μάλλον μια μορφή δημόσιας περιφρόνησης και παραβίαση της δέσμευσής του για συζυγική πίστη.
Το δικαστήριο, αναλύοντας τα αποδεικτικά στοιχεία, τόνισε ότι τα επαναλαμβανόμενα «likes» και σχόλια σε προκλητικές φωτογραφίες αποτελούσαν ταπείνωση στα μάτια των άλλων, επιδεινώνοντας την ψυχολογική και συναισθηματική βλάβη που υπέστη η ενάγουσα.
Ο σύζυγος, που κατονομάστηκε ως SB, προσπάθησε να αντιστρέψει την νομική κατάσταση καταθέτοντας ανταγωγή. Ισχυρίστηκε ότι η σύζυγός του υπέφερε από «ψηφιακή ζήλια», μιανοσηρή εμμονή με τον έλεγχο της διαδικτυακής της δραστηριότητας και ισχυρίστηκε ότι συνήθιζε να προσβάλλει τον πατέρα του κατ' ιδίαν.
Ο SB υποστήριξε ότι η συνεχής παρακολούθηση και οι απαιτήσεις είχαν βλάψει τη φήμη και τη συναισθηματική του ευεξία, καθιστώντας τη συμβίωση αφόρητη.
Ωστόσο, το δικαστήριο απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι η συστηματική καταγραφή των ψηφιακών αλληλεπιδράσεων - αποτελούσαν αδιάσειστη απόδειξη συναισθηματικής εγκατάλειψης. Οι δικαστές τόνισαν ότι η πράξη του κλικ σε ένα εικονίδιο καρδιάς στα προφίλ άλλων ανθρώπων, σε ένα πλαίσιο επανάληψης και δημόσιας έκθεσης, ξεπερνούσε την απλή εικονική δράση και γινόταν απτή ένδειξη απιστίας.
Η συλλογιστική πίσω από την απόφαση ήταν πρωτοποριακή, ακόμη και για την τουρκική νομολογία. Το δικαστήριο έκρινε ότι, ενώ τα «likes» δεν ισοδυναμούν με σωματική ή σεξουαλική απιστία, οι επιπτώσεις τους μπορούν να είναι εξίσου καταστροφικές για τη συναισθηματική σταθερότητα και ισορροπία μιας σχέσης. Η απόφαση αναφέρει: «Αυτές οι διαδικτυακές αλληλεπιδράσεις, οι οποίες φαίνονται ακίνδυνες για τον παραβάτη, λειτουργούν σαν διαβρωτικό οξύ που διαβρώνει την ισορροπία και τη συναισθηματική ασφάλεια του ζευγαριού » .
Επιπλέον, ο δικαστής προχώρησε ακόμη περισσότερο, δηλώνοντας ότι, στο πλαίσιο του σύγχρονου αστικού κώδικα, «ο δείκτης αποτελεί προέκταση της συζυγικής δέσμευσης» και ότι, ως εκ τούτου, «ένας αντίχειρας προς τα πάνω σε λάθος μέρος είναι ένα βήμα έξω από το σπίτι ».
Ρο δικαστήριο διέταξε τον SB να καταβάλει διατροφή 750 τουρκικών λιρών μηνιαίως και 80.000 λίρες ως αποζημίωση για συναισθηματική δυσφορία στην πρώην σύζυγό του.
Μετά την έκδοση της απόφασης, ένα κύμα ανησυχίας σάρωσε τους χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στην Τουρκία. Πολλοί φοβούνται ότι οι λογαριασμοί τους στο Instagram, το Facebook ή το Twitter θα μπορούσαν να αποτελέσουν αδιάσειστα στοιχεία σε μελλοντικές διαδικασίες διαζυγίου.
