Ο θάνατος του Αϊντάν Ερόλ σε ηλικία 86 ετών φέρνει ξανά στην επιφάνεια μία από τις πιο σκοτεινές σελίδες των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Ο άνθρωπος που το 1996 βρέθηκε στο πηδάλιο των τουρκικών δυνάμεων κατά τη διάρκεια της κρίσης στα Ίμια, οργανώνοντας την εχθρική πράξη αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας, οδηγήθηκε στην τελευταία του κατοικία υπό συνθήκες που προκάλεσαν αίσθηση στη γείτονα.

Παρά τα 44 χρόνια υπηρεσίας του στο στράτευμα, το τουρκικό κράτος του επιφύλασσε ένα τέλος στερημένο από κάθε στρατιωτικό τυπικό. Η εικόνα της κάλυψης της σορού του, που θύμιζε κηδεία απλού φαντάρου, έγινε αφορμή για ένα κύμα αντιδράσεων στον τουρκικό Τύπο.

Η δικαστική «καρατόμηση» και το ξηλωμένο αξίωμα

Η αιτία για αυτή την εικόνα πλήρους αποκαθήλωσης βρίσκεται στις εσωτερικές πολιτικές και δικαστικές συγκρούσεις της Τουρκίας. Ο Ερόλ υπήρξε ένα από τα κεντρικά πρόσωπα που βρέθηκαν στο στόχαστρο της κυβέρνησης Ερντογάν, στο πλαίσιο της περιβόητης δίκης για την απόπειρα ανατροπής της κυβέρνησης του Νετσμετίν Ερμπακάν το 1997.

Τα τουρκικά ΜΜΕ υπογραμμίζουν με έμφαση:

«O ήρωας της κρίσης των Ιμίων, ο αντιναύαρχος Αϊντάν Ερόλ κηδεύτηκε σαν απλός φαντάρος και δίχως στρατιωτική τελετή. Ο λόγος είναι επειδή είχαν ξηλωθεί τα γαλόνια του με απόφαση του δικαστηρίου σε ό,τι αφορά τη δίκη της 28ης Φεβρουαρίου για απόπειρα ανατροπής κυβέρνησης».

Η καταδίκη του και η συνεπακόλουθη αφαίρεση του βαθμού του, τον μετέτρεψαν στα μάτια του επίσημου κράτους σε έναν απλό πολίτη. Έτσι, στο τζαμί Σελίμιγιε, όπου τελέστηκε η εξόδιος ακολουθία, η απουσία αγήματος και τιμητικών διακρίσεων ήταν ηχηρή.

Συνθήματα και οργή από τους υποστηρικτές του

Παρά την επίσημη κυβερνητική στάση, η κηδεία του ανθρώπου που ταύτισε το όνομά του με την πρόκληση στο Αιγαίο, μετατράπηκε σε πεδίο πολιτικής διαμαρτυρίας από εθνικιστικούς κύκλους και παλιούς του συνεργάτες.

Οι παρευρισκόμενοι, αρνούμενοι να δεχτούν τη «σμίκρυνση» του πρώην αξιωματικού, τον αποχαιρέτησαν με έντονες ιαχές και το σύνθημα «είμαστε οι στρατιώτες του Κεμάλ», στρεφόμενοι εμμέσως κατά της παρούσας πολιτικής ηγεσίας που επέβαλε την απαξίωσή του.

Ενώ για την Τουρκία ο Ερόλ παραμένει ένα σύμβολο εσωτερικού διχασμού μεταξύ κεμαλιστών και ισλαμιστών, για την ελληνική πλευρά η πορεία του αποτελεί την προσωποποίηση της επιθετικότητας της Άγκυρας, που πριν από 30 χρόνια έφερε τις δύο χώρες στο χείλος του πολέμου.