Οι πρώτες ενδείξεις ότι το πράσινο χρώμα χρησιμοποιήθηκε σε ομοσπονδιακό νόμισμα των ΗΠΑ χρονολογούνται από το 1861. Πριν από αυτό, το Κογκρέσο είχε πειραματιστεί με την έκδοση χαρτονομισμάτων για τη χρηματοδότηση του επαναστατικού πολέμου, αλλά εκτυπώθηκαν σε τόσο μεγάλο όγκο που γρήγορα έχασαν την αξία τους, ενώ επανεκτυπώθηκαν ακόμη μία φορά για έναν παρόμοιο λόγο.
Οι ιδιωτικές, κρατικές ναυλωμένες τράπεζες διένειμαν τα δικά τους χαρτονομίσματα για δεκαετίες, γεγονός που οδήγησε σε έλλειψη συνοχής όσον αφορά στις ονομαστικές αξίες και τα σχέδια που κυκλοφορούσαν. Προκειμένου να αποφευχθεί η πλαστογράφησή τους, οι πίσω πλευρές τους εκτυπώθηκαν με πράσινο μελάνι που λέγεται ότι είναι φτιαγμένο από χυμό φοίνικα. Κάτι που τους έδωσε το ψευδώνυμο «greenbacks» και έκανε το δολάριο των ΗΠΑ αμέσως αναγνωρίσιμο.
Ο πράσινος χρωματισμός παρέμεινε μέχρι το 1929 όταν η κυβέρνηση άρχισε να καθιερώνει τυπικά σχήματα και σχέδια για το νόμισμα. Το μέγεθός τους μειώθηκε προκειμένου να μειωθεί το κόστος κατασκευής, και όταν αποφασίστηκαν τα ομοιόμορφα σχέδια για κάθε μία από τις ονομασίες, το κλασικό πράσινο παρέμεινε σε όλο το πλάτος τους.
Η απόφαση να διατηρηθεί το αρχικό χρώμα ήταν σε μεγάλο βαθμό πρακτική, σύμφωνα με το mentalfloss.com. Όπως αναφέρει το Γραφείο Εκτύπωσης και Χαρακτικής των Η.Π.Α., το συγκεκριμένο μελάνι ήταν άφθονο και εξαιρετικά ανθεκτικό σε χημικές και φυσικές αλλαγές και το ίδιο το χρώμα ήταν έξυπνη εφαρμογή επειδή συμβόλιζε τη σταθερότητα. Το πράσινο σηματοδοτεί, επίσης, την ζωή και την ανάπτυξη -δύο έννοιες που ένα έθνος δεν θα είχε πρόβλημα οι κάτοικοί του να συνδέσουν με την οικονομία του.
