Την ώρα που η Μέση Ανατολή μυρίζει μπαρούτι και το αμερικανικό διπλωματικό κατεστημένο τρέχει να μαζέψει τα σπασμένα από το φιάσκο με το Ιράν, ο ένοικος του Λευκού Οίκου και ο Σουλτάνος της Άγκυρας το ρίχνουν στα δημόσια ερωτόλογα.
Πώς οι αμερικανικές Ένοπλες Δυνάμεις έχασαν σχεδόν το 20% του αποθέματός τους σε drones MQ-9 Reaper
Το αδιάντροπο λιβάνισμα και ο ναρκισσισμός του πλανητάρχη
Το σκηνικό της απόλυτης κολακείας στήθηκε με χειρουργική ακρίβεια. Ο Ερντογάν, ένας ηγέτης που έχει κάνει επιστήμη τον πολιτικό χαμαιλεοντισμό, δήλωσε ανερυθρίαστα ότι ο Τραμπ είναι «ο ηγέτης που ο κόσμος περίμενε εδώ και αιώνες». Πρόκειται για μια δήλωση που ξεπερνά κατά πολύ τα όρια της διπλωματικής αβρότητας και βουτάει απευθείας στα θολά νερά της δουλικής προσωπολατρίας.
Από την άλλη πλευρά, ο Τραμπ, γνωστός για την αδυναμία του σε όσους χαϊδεύουν το εγώ του, έσπευσε να καταπιεί το δόλωμα αμάσητο.
Μέσω της πλατφόρμας του, TruthSocial, αναπαρήγαγε τα λόγια του Τούρκου προέδρου, μοιράζοντας απλόχερα δημόσια «ευχαριστώ». Είναι ο απόλυτος ορισμός της αμοιβαίας πολιτικής χρησιμοθηρίας, ο ένας πουλάει φθηνό λιβάνισμα και ο άλλος αγοράζει χειροκρότημα για να ταΐσει τον ναρκισσισμό του.
Το παζάρι του Ιράν και η τουρκική σφήνα
Ωστόσο, όποιος νομίζει ότι αυτές οι δηλώσεις είναι απλώς αυθόρμητες εξάρσεις συμπάθειας, πλανάται πλάνην οικτρά.
Η ανάρτηση του Αμερικανού προέδρου δεν έγινε σε κενό χρόνο, αλλά συνέπεσε απόλυτα με τις κρίσιμες τηλεφωνικές επαφές του Τραμπ με έξι ηγέτες, μεταξύ των οποίων φυσικά και ο Ερντογάν, για το φλέγον ζήτημα του Ιράν.
Η Άγκυρα δεν μοιράζει υπερθετικά επίθετα χωρίς να έχει ήδη υπολογίσει το αντίτιμο.
Ο Ερντογάν βλέπει τις Ηνωμένες Πολιτείες να αναδιπλώνονται, το Ισραήλ να υποβαθμίζεται σε ρόλο κομπάρσου στις διαπραγματεύσεις και τη Μέση Ανατολή να αναδιατάσσεται. Μέσα σε αυτό το χάος, η Τουρκία σπεύδει να δηλώσει παρούσα ως ο απαραίτητος ρυθμιστής, ο πρόθυμος διαμεσολαβητής ή, έστω, ο χρήσιμος δίαυλος επικοινωνίας μεταξύ της Ουάσιγκτον και της Τεχεράνης.
Η αποθέωση του Τραμπ ως «ηγέτη των αιώνων» είναι απλώς η ρητορική προκαταβολή για να πάρει η Άγκυρα το χρυσό κομμάτι που διεκδικεί από την πίτα της επόμενης μέρας.
