Τα Τριζόνια είναι το μεγαλύτερο νησί του Κορινθιακού κόλπου με έκταση 2,5 τετραγωνικά χιλιόμετρα και το μόνο κατοικημένο. Ανήκουν στον Νομό Φωκίδας και υπάγονται στον Δήμο Δωρίδας. Για την προέλευση της ονομασίας του νησιού κυριαρχούν τρεις απόψεις. Σύμφωνα με την πρώτη, το νησί πήρε το όνομά του από το ομώνυμο ζωύφιο. Κάτα τη δεύτερη άποψη, το όνομα αποτελεί παραφθορά του τριονήσια, όνομα που περιέγραφε το σύμπλεγμα των Τριζονίων που περιλαμβάνει τρία κύρια νησιά (Αγ. Ιωάννης, Πλανέμι και Πρασούδι), ενώ σύμφωνα με την τρίτη άποψη το όνομα προέρχεται από τις τρεις ζώνες, δηλαδή από τα τρία σημεία πρόσβασης στο νησί.
Στο κέντρο του δεσπόζει το γραφικό και άριστα προφυλαγμένο φυσικό λιμάνι διαμορφωμένο τα τελευταία χρόνια σε μαρίνα σκαφών αναψυχής, που πλέουν στον Κορινθιακό και ακολουθούν την πορεία Πειραιάς-Λευκάδα, κάνοντας στάση για διανυκτέρευση. Το ψηλότερο σημείο του, η Aετόραχη, βρίσκεται σε υψόμετρο 106 περίπου μέτρων από τη θάλασσα. Το νησί διαθέτει τρεις παραλίες. Η μεγαλύτερη, με την κοκκινωπή αμμουδιά της, βρίσκεται στη θέση Πούντα, 2 χλμ. νοτιοανατολικά από το λιμάνι. Δύο ακόμα μικρές παραλίες που ονομάζονται Άσπρα Χαλίκια και Καψάλες, βρίσκονται στην νότια και δυτική πλευρά αντίστοιχα του νησιού, απέναντι από την Πελοπόννησο. Η βλάστηση του νησιού περιλαμβάνει ελιές, αμυγδαλιές, αμπέλια, φραγκοσυκιές, δενδροκυπάρισσα, πυκνούς σχίνους, πουρνάρια και ευκαλύπτους.
Παράλληλα, την περίοδο που έψαχνε ο Αριστοτέλης Ωνάσης να αγοράσει ένα δικό του νησί, επισκεπτόταν συνεχώς τα Τριζόνια και αναζητούσε τρόπο να τα αποκτήσει. Κάποιοι παλαιότεροι θυμούνται ακόμη τις επισκέψεις του με τη θαλαμηγό «Χριστίνα» και το υδροπλάνο. Ο Έλληνας κροίσος, όμως, όσο και αν προσπάθησε, δεν κατάφερε να αποκτήσει το μικρό αυτό νησάκι του Κορινθιακού και έβαλε πλώρη για το Σκορπιό.
Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε εδώ:
