Ο πλανήτης κρατά την ανάσα του μπροστά σε ένα γεωπολιτικό θρίλερ δίχως τέλος. Η αντιπαράθεση ανάμεσα στην Ουάσιγκτον και την Τεχεράνη δεν είναι πια μια μακρινή διπλωματική κόντρα, αλλά ένα «φιτίλι» που καίει τις τσέπες των καταναλωτών από την Ασία μέχρι την καρδιά της Ευρώπης. Οι τιμές του πετρελαίου σπάνε κάθε ρεκόρ εξαμήνου, και ο φόβος για μια ενεργειακή Αποκάλυψη είναι πλέον ορατός σε κάθε χρηματιστήριο του κόσμου.

Η στρατηγική του «σιδηρού χτυπήματος» και η παγίδα του Ορμούζ

Ο Ντόναλντ Τραμπ, με τη δύναμη του αμερικανικού στόλου να σκίζει τα νερά της περιοχής, παίζει ένα παιχνίδι «ρώσικησ ρουλέτασ» με την Τεχεράνη. Ένα «περιορισμένο» στρατιωτικό πλήγμα φαντάζει πλέον ως το απόλυτο όπλο πίεσης για μια νέα πυρηνική συμφωνία.

Το Ιράν, στριμωγμένο στη γωνία, απειλεί με το μοιραίο «στραγγαλισμό»: το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ. Αν αυτή η λεπτή θαλάσσια αρτηρία, από όπου ρέει το 25% της παγκόσμιας ενέργειας, «φράξει», τότε ο κόσμος θα βυθιστεί σε ένα σκοτάδι που όμοιό του δεν έχουμε ξαναδεί.

Βόμβα Καρυστιανού! "Μου πρότειναν το υπουργείο Δικαιοσύνης για να σιωπήσω"(βίντεο)

16,5 εκατομμύρια βαρέλια στην «κόψη του ξυραφιού»

Κάθε μέρα, ένας χείμαρρος 16,5 εκατομμυρίων βαρελιών προσπαθεί να περάσει μέσα από τον «λαιμό» του Ορμούζ.Παρά τους αγωνιώδεις αγωγούς της Σαουδικής Αραβίας και των Εμιράτων που προσπαθούν να παρακάμψουν το σημείο πνιγμού, η ροή παραμένει απελπιστικά ευάλωτη.

Η Τεχεράνη έχει αποδείξει και στο παρελθόν ότι μπορεί να μετατρέψει τον Περσικό Κόλπο σε μια «νεκρή ζώνη» για τα δεξαμενόπλοια, εκτοξεύοντας τα ναύλα και την αγωνία στα ύψη.Η Τεχεράνη έχει επανειλημμένα διαμηνύσει ότι μπορεί να επιβάλει ναυτικό αποκλεισμό στο Στενό του Ορμούζ σε περιόδους έντασης, χωρίς ωστόσο μέχρι σήμερα να έχει προχωρήσει σε πλήρες κλείσιμο της διόδου. Όμως κάθε ένταση, όπως η κλιμάκωση του 2025 που εκτόξευσε τα ναύλα των υπερδεξαμενοπλοίων σε υψηλά ετών, δείχνει πόσο εύθραυστη είναι η ροή της ενέργειας από τον Περσικό Κόλπο.

Ο Αντ. Σαμαράς "ξεσκεπάζει" τις ρήτρες υποχώρησης για τη Chevron και το Μαξίμου τον βγάζει "εκτός πραγματικότητας"

Μέσα σε αυτό το χάος, το Ιράν έχει βρει έναν κρυφό σύμμαχο στην Ανατολή.Το 90% του ιρανικού αργού καταλήγει στην Κίνα, μέσα από ένα φανταστικό δίκτυο παλιών τάνκερ-φαντασμάτων που κινούνται κάτω από το ραντάρ των κυρώσεων.

Αν η πολιτική «μέγιστης πίεσης» του Τραμπ αποκόψει αυτόν τον ομφάλιο λώρο, η Κίνα θα αναζητήσει απεγνωσμένα ενέργεια αλλού, προκαλώντας μια παγκόσμια «αιματοχυσία» τιμών που θα συμπαρασύρει τη βενζίνη και το ντίζελ σε κάθε γωνιά της Γης.Οι αγορές φοβούνται ότι το κενό από το ιρανικό πετρέλαιο θα συμπέσει με ήδη περιορισμένα αποθέματα και γεωπολιτικούς κινδύνους από την Ουκρανία έως την Ερυθρά Θάλασσα, πολλαπλασιάζοντας τις ανατιμήσεις σε βενζίνη, ντίζελ και ναύλα.

Οικονομία υπό «μηχανική υποστήριξη»

Το πετρέλαιο είναι το αίμα που κρατά την ιρανική οικονομία ζωντανή, προσφέροντας στην Τεχεράνη δισεκατομμύρια δολάρια κάθε μήνα, έστω και με τις εξευτελιστικές εκπτώσεις που αναγκάζεται να κάνει,.

Οι νέες αμερικανικές κυρώσεις στοχεύουν να στραγγίξουν και την τελευταία σταγόνα εσόδων, σπρώχνοντας το Ιράν σε έναν απελπισμένο ανταγωνισμό με το φθηνό ρωσικό αργό. Σε αυτή τη γεωπολιτική «σκακιέρα του αίματοσ», ο λογαριασμός θα φτάσει τελικά σε εμάς, στους απλούς ανθρώπους που βλέπουν τη ζωή τους να γίνεται καθημερινά όλο και πιο ακριβή, όλο και πιο αβέβαιη.