Η φορολογική αφαίμαξη βαφτίζεται μεταρρύθμιση και η ψηφοθηρία παρουσιάζεται ως αποκατάσταση της δικαιοσύνης. Το Μέγαρο Μαξίμου, βλέποντας την πολυπληθή δεξαμενή των ελεύθερων επαγγελματιών να του γυρίζει επιδεικτικά την πλάτη, ετοιμάζεται για μια θεαματική αναδίπλωση. Ενόψει της εμφάνισης του Κυριάκου Μητσοτάκη στη ΔΕΘ τον Σεπτέμβριο, το σενάριο της κατάργησης των τεκμηρίων βρίσκεται πλέον στην πρώτη γραμμή, επιβεβαιώνοντας ότι η μοναδική πυξίδα του συστήματος είναι το πολιτικό κόστος.

ΝΑΤΟ: Τα δισ. για τα όπλα, ο εκβιασμός Τραμπ και ο ρόλος της Άγκυρας

Ο δημοσκοπικός εφιάλτης και ο κεφαλικός φόρος

Όταν επιβλήθηκε το περιβόητο νομοσχέδιο Χατζηδάκη, το οικονομικό επιτελείο κουνούσε με έπαρση το δάχτυλο στους αυτοαπασχολούμενους, τσουβαλιάζοντας ολόκληρους επαγγελματικούς κλάδους ως συλλήβδην φοροφυγάδες. Ο κεφαλικός φόρος πέρασε ως δήθεν «εξυγίανση», αδιαφορώντας για τον βιοπαλαιστή που παλεύει να κρατήσει το μαγαζί του ανοιχτό.

Σήμερα, η αλαζονεία έχει δώσει τη θέση της στον απόλυτο πανικό. Σύμφωνα με τις κυλιόμενες μετρήσεις του ίδιου του Μεγάρου Μαξίμου, τα ποσοστά της κυβερνητικής παράταξης στους ελεύθερους επαγγελματίες έχουν κατρακυλήσει από το 43% των εκλογών του 2023, στο 30% ή και χαμηλότερα. Η πραγματική «μαύρη τρύπα» που ανακάλυψαν δεν είναι στα κρατικά ταμεία, αλλά στις κάλπες. Υπό αυτό το πρίσμα, εξετάζεται η πλήρης κατάργηση των τεκμηρίων από τις φορολογικές δηλώσεις του 2028 (φορολογικό έτος 2027), με ενδιάμεσες τροποποιήσεις-ασπιρίνες για το 2026.

Το άλλοθι της τεχνολογίας και ο εμπαιγμός του λαού

Για να μη φανεί η απόλυτη πολιτική ήττα, το κυβερνητικό επιτελείο στήνει ένα νέο αφήγημα, με κεντρικό εκφραστή τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας, Κυριάκο Πιερρακάκη. Η επίσημη δικαιολογία που διαρρέεται είναι πως η ψηφιοποίηση των ελέγχων αποδίδει καρπούς και αναμένεται να φέρει στα ταμεία πάνω από 2 δισ. ευρώ φέτος, καθιστώντας τον τεκμαρτό τρόπο φορολόγησης «περιττό».

Παυλόπουλος «Έχουμε πρωθυπουργική δικτατορία και νομοθετική εξουσία-υπάλληλο»

Χρησιμοποιούν τα ηλεκτρονικά συστήματα ως βολικό άλλοθι για να πάρουν πίσω ένα άδικο μέτρο, το οποίο νομοθέτησαν ενώ γνώριζαν από την αρχή τις συνέπειές του. Παράλληλα, πετούν στο τραπέζι το «τυράκι» της μείωσης στην προκαταβολή φόρου και της κατάργησης του τέλους επιτηδεύματος για τα νομικά πρόσωπα, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να κατευνάσουν την οργή της αγοράς.