Η στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ στην Βενεζουέλα  ήταν για στο σύνολο σχεδόν των ΜΜΕ κάτι το αναμενόμενο, μετά μάλιστα την πολύμηνη  Αμερικανική αεροναυτική παρουσία λίγο έξω από τα χωρικά ύδατα της χώρας, τα ρεσαλτο-κατασχέσεις  δεξαμενόπλοιων με προορισμό αυτήν, τις προσβολές ταχυπλόων σκαφών που φέρεται ότι μετάφεραν ναρκωτικά και κυρίως μετά τις προειδοποιήσεις Τράμπ και τις αντεκλήσεις του με τον Μαδούρο, τον οποίο κατηγόρησε ως ναρκοτρομοκράτη,

Ωστόσο η κινηματογραφική σύλληψη του Προέδρου της Βενεζουέλας από την επίλεκτη  ομάδα ΔΕΛΤΑ  των Αμερικανικών Ειδικών Δυνάμεων, η μεταφορά του στις ΗΠΑ για να δικαστεί ως έμπορας ναρκωτικών-τρομοκράτης και κυρίως η ωμή δήλωση Τράμπ ότι οι ΗΠΑ θα αναλάβουν την διακυβέρνηση της χώρας μέχρις ότου να ωριμάσουν οι συνθήκες για διαδοχή του Μαδούρο, συνοδευόμενη από έγκριση σε Αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες να δραστηριοιποιηθούν στην Βενεζουέλα, εκλεταλλευόμενες τον τεράστιο ορυκτό πλούτο της σε πετρέλαιο πρωτίστως και φυσικό αέριο δευτερευόντως, σόκαραν την Διεθνή κοινή γνώμη, με πολλούς ηγέτες κρατών να αντιδρούν έντονα προβαίνοντας σε ανάλογες δηλώσεις. 

Από πού προήλθε η μαζική παρεμβολή σε όλο το FIR Αθηνών; – Ανακοίνωση ΥΠΑ

Η Εθνική Στρατηγική Ασφαλείας των ΗΠΑ του Τράμπ

Ωστόσο για όποιον έχει μελετήσει την "National Security Strategy of the United States of America" του Τράμπ που κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2025, διαπιστώνει πως οι παραπάνω ενέργειες του Αμερικανού Προέδρου στην Βενεζουέλα είναι προβλέψιμες, αφού είναι  απότοκα αυτής.

Συγκεκριμένα σε  διάφορα σημεία της διακήρυξης Τράμπ για την Εθνική Στρατηγική Ασφάλειας των ΗΠΑ αναφέρονται:

"Θέλουμε να προστατεύσουμε αυτή τη χώρα (ΗΠΑ), τον λαό της, την επικράτειά της, την οικονομία της και τον τρόπο ζωής της από στρατιωτικές επιθέσεις και εχθρική ξένη επιρροή, είτε πρόκειται για κατασκοπεία, πρακτικές εμπορίας αρπακτικών, εμπορία ναρκωτικών και ανθρώπων, καταστροφική προπαγάνδα και επιχειρήσεις επιρροής, πολιτιστική ανατροπή ή οποιαδήποτε άλλη απειλή για το έθνος μας.

θέλουμε ένα Δυτικό Ημισφαίριο του οποίου οι κυβερνήσεις θα συνεργάζονται μαζί μας ενάντια στους ναρκο-τρομοκράτες, τα καρτέλ και άλλες διεθνικές εγκληματικές οργανώσεις· 

θέλουμε ένα Ημισφαίριο που θα παραμένει απαλλαγμένο από εχθρική ξένη εισβολή ή ιδιοκτησία βασικών περιουσιακών στοιχείων και που θα υποστηρίζει κρίσιμες αλυσίδες εφοδιασμού και θέλουμε να διασφαλίσουμε τη συνεχή πρόσβασή μας σε βασικές στρατηγικές τοποθεσίες.

Οι ΗΠΑ θα έχαναν τον πόλεμο στην Ταϊβάν -Τι αποκαλύπτουν πολεμικά παίγνια του Πενταγώνου στην πράξη

Η εξασφάλιση Πρόσβασης σε Κρίσιμες Αλυσίδες Εφοδιασμού και Υλικά  θα απαιτήσει επέκταση της πρόσβασης των ΗΠΑ σε κρίσιμα ορυκτά και υλικά, αντιμετωπίζοντας παράλληλα τις επιθετικές οικονομικές πρακτικές

Με άλλα λόγια, θα διεκδικήσουμε και θα επιβάλουμε μία «Συνέχεια Τραμπ» στο Δόγμα Μονρόε."

"Φέρνοντας" τις παραπάνω προβλέψεις της Εθνικής Στρατηγικής Ασφαλείας των ΗΠΑ του Τράμπ  στην Βενεζουέλα, διαπιστώνουμε πως οι ΗΠΑ θέλουν μια νέα  κυβέρνηση στη χώρα που να συνεργάζεται μαζί τους , επιτρέποντας την πρόσβαση τους σε κρίσιμα ορυκτά , όπως πετρέλαιο και φυσικό αέριο που αφθονούν σε αυτήν.

Συνεπώς ο Μαδούρο δεν  θα έπρεπε  απλά να πάψει να είναι ο Πρόεδρος της Βενεζουέλας και να αντικατασταθεί από κάποιον που θα εξυπηρετούσε τα συμφέροντα των ΗΠΑ, αλλά να συλληφθεί-διαπομπευθεί και δικαστεί σε Αμερικανικό έδαφος, στέλνοντας έτσι σαφή προειδοποίηση σε όλες τις κυβερνήσεις χωρών της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής, να "συνεργαστούν" με τον Τράμπ γιατί σε αντίθετη περίπτωση θα είχαν παρόμοια τύχη.

 Νέα δεδομένα στα Ελληνοτουρκικά

Αντιλαμβανόμαστε ότι ο  τρόπος ενεργείας και η ωμή παρέμβαση Τράμπ στην περίπτωση της Βενεζουέλας, αποτελεί κάκιστο προηγούμενο-παράδειγμα καταπάτησης του Διεθνούς Δικαίου, ανοίγοντας τον ασκό του αιόλου για παρόμοιες συμπεριφορές αυταρχικών ηγετών στον πλανήτη.

Επισημαίνουμε επίσης ότι στην εισαγωγή του εγγράφου της  Εθνικής Στρατηγικής Ασφαλείας των ΗΠΑ, αναφέρεται:

"Δεν μπορεί κάθε χώρα, περιοχή, ζήτημα ή σκοπός - όσο αξιόλογο κι αν είναι - να είναι το επίκεντρο της αμερικανικής στρατηγικής.Ο σκοπός  της εξωτερικής  πολιτικής είναι η προστασία των βασικών εθνικών συμφερόντων.  Aυτή είναι η μοναδική εστίαση αυτής  της στρατηγικής"

Ενώ στο εδάφιο για την Ευρώπη αναφέρει μεταξύ άλλων:

"Η ευρεία πολιτική μας για την Ευρώπη θα πρέπει να δώσει προτεραιότητα:

Στην οικοδόμηση των υγιών εθνών της Κεντρικής, Ανατολικής και Νότιας Ευρώπης μέσω εμπορικών δεσμών, πωλήσεων όπλων, πολιτικής συνεργασίας και πολιτιστικών και εκπαιδευτικών ανταλλαγών"

Τα παραπάνω θα έλεγε κάποιος σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η Ελλάδα εξυπηρετεί τα Εθνικά συμφέροντα των ΗΠΑ ως πύλη εισόδου του Αμερικανικού LNG στην Ευρώπη, ενώ παράλληλα αγοράζει αμερικανικά όπλα, διασφαλίζουν την ειρήνη στο Αιγαίο.

Ωστόσο η αναθεωρητική  "Γαλάζια Πατρίδα" του Ερντογάν σε Αιγαίο-ΝΑ Μεσόγειο η οποία έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις θέσεις Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο και η οποία αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της τουρικής εξωτερικής πολιτικής σε Αιγαίο-ΝΑ Μεσόγειο, σε συγκερασμό ότι ο Τράμπ δεν θέλει σύγκρουση μεταξύ συμμαχικών προς τις ΗΠΑ χωρών, είναι πάρα πολύ πιθανό να οδηγήσει σε παρέμβασή του στα Ελληνοτουρκικά, μόλις τελειώσει ο πόλεμος στην Ουκρανία-εντός του 2026 εκτιμούμε- και σταθεροποιηθεί η κατάσταση στην Βενεζουέλα.

Πέραν αυτού η Ελλάδα θα πρέπει να θέσει τις Ένοπλες Δυνάμεις της  το επόμενο χρονικό διάστημα σε κατάσταση  αυξημένης επαγρύπνησης-ετοιμότητας, αφού ο "λύκος στην αντάρα χαίρεται", στην περίπτωση που οι Τούρκοι θελήσουν να μας αιφνιδιάσουν, αφού ΗΠΑ-ΕΕ ασχολούνται με Ουκρανία-Βενεζουέλα.

Αυτή είναι η αλήθεια - Ο Μαδούρο έστελνε με πλοία τόνους κοκαΐνη στο καθεστώς Ερντογάν και από εκεί οι Τούρκοι τα μοίραζαν στην Ευρώπη

Τι θα περιλαμβάνει η παρέμβαση Τράμπ;

Γνωρίζοντας το  αρχικό σχέδιο 28 σημείων του Τράμπ για την Ουκρανία και το καταληκτικό σχέδιο, θα λέγαμε ότι μια Αμερικανική πρωτοβουλία για επίλυση των Ελληνοτουρκικών διαφορών σίγουρα θα απέβαινε σε βάρος της Ελλάδας για τον εξής απλό λόγο.

Η Ελλάδα ισχυρίζεται πως η μόνη διαφορά της με την Τουρκία αφορά την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών ήτοι Υφαλοκρηπίδας-ΑΟΖ στο Αιγαίο και ΝΑ Μεσόγειο.

Αντίθετα η Τουρκία θέτει έναν κατάλογο  συνολικά 11 σημείων-διαφορών με την Ελλάδα, που είναι:

1.Οριοθέτηση ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας

2.Μη επέκταση των χωρικών υδάτων της Ελλάδας που είναι τα 6νμ, απειλώντας μας με πόλεμο (casus Belli).

3. Επιθυμεί την αποστρατικοποίηση των νησιών μας επικαλούμενη δική της ερμηνεία συνθηκών.

4. Διασυνδέει την  Εθνική κυριαρχία στα νησιά μας  με την αποστρατικοποίησή τους, απειλώντας με κατάληψή τους εφόσον δεν αποστρατικοποιηθούν από εμάς.

4.Επιθυμούν εξίσωση από την Ελλάδα του ΕΕΧ της  που είναι 10νμ με τα ΧΥ  της που είναι 6νμ

5. Αμφισβητούν τα όρια-εύρος του Ελληνικού FIR.

6.Αμφισβητούν τα επιχειρησιακά όρια του FIR μας  και στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ

7. Αμφισβητούν τα όρια έρευνας και διάσωσης στο Αιγαίο, διεκδικώντας το μισό, ανατολικότερα του 25ου μεσημβρινού.

8. Αμφισβητούν τα νησιά μας να έχουν οποιαδήποτε θαλάσσια ζώνη πέραν των 6 νμ

9.Αμφισβητούν την Εθνική μας κυριαρχία σε απροσδιόριστο  αριθμό  μικρών νησιών  και βραχονησίδων μας στο Αιγαίο

10.Αμφισβητούν το Ελληνοτουρκικό πρωτόκολλο του 1926 που καθορίζει την συνοριακή γραμμή στον Έβρο

Από τα παραπάνω αντιλαμβανόμαστε ότι είναι πάρα πολύ πιθανό έως βέβαιο θα λέγαμε, ο Τράμπ να μην ασχοληθεί μόνο με την μια και μόνη διαφορά οριοθέτησης ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, αλλά με το σύνολο αυτών.

Αυτό ουσιαστικά ήταν και η πάγια τουρκική θέση, δηλαδή η επίλυση πακέτο του συνόλου των Ελληνοτουρκικών διαφορών που οι ίδιοι εφηύραν, έχοντας κατά νου ένα απλό ανατολίτικο παζάρι, που λέει όσα περισσότερα διεκδικήσουνε ρίχνοντάς τα στο τραπέζι, τόσα περισσότερα θα λάβουμε.

Κοινώς θα πρέπει να είμαστε αφελείς να πιστέψουμε ότι εφόσον ο Τράμπ ασχοληθεί και με τις 11 τουρκικές διεκδικήσεις θα ταχθεί ευνοϊκά υπέρ της Ελλάδας και στις 11.

Άρα κάτι θα αναγκαστούμε να δώσουμε.

Έτσι θα καταλήγαμε σε επώδυνο συμβιβασμό σε κάποιες από τις  τουρκικές διεκδικήσεις, ο οποίος ωστόσο εδώ και καιρό καλλιεργείται ως μια λύση  στα Ελληνοτουρκικά από διάφορους κύκλους στη χώρα μας, οι οποίοι προτάσσουν ως επιχείρημα ότι η Τουρκία είναι μια γειτονική μας χώρα που θεωρεί ότι είναι η κυρίαρχη δύναμη στην περιοχή, θέτοντας τα ερωτήματα:

Θέλουμε να σταθούμε απέναντί της και αν ναι μπορούμε;

Είναι καλύτερα να επιδιώξουμε τώρα έναν συμβιβασμό ή να αφήσουμε τα πράγματα να εξελιχθούν προς το χειρότερο για εμάς;