Ο σουηδικός εθνικός ύμνος είναι ξεπερασμένος και προσβλητικός και πρέπει να ξαναγραφεί. Αυτή είναι η γνώμη του ψυχιάτρου Frank Lindblad ο οποίος προτείνει τη δική του εκδοχή με έμφαση στην «προκατάληψη και τις διακρίσεις» αντί για τις παλιές ένδοξες μέρες.
Ο Frank Lindblad, παιδοψυχίατρος και ομότιμος καθηγητής, γράφει στο Dagens Nyheter ότι ο δεύτερος στίχος στον σουηδικό εθνικό ύμνο «εμπνέει ανησυχία».
Ο ίδιος "αρνείται σταθερά να τραγουδήσει" τον στίχο, που ξεκινά με τις γραμμές: "Πιστεύεις σε αναμνήσεις από την αρχαιότητα, όταν το όνομά σου πέταξε πάνω από τη γη".
Σύμφωνα με τον Frank Lindblad, ο δεύτερος στίχος δεν είναι μόνο ξεπερασμένος, αλλά είναι κάτι «πιο σοβαρό από αυτό»:
"Νομίζω ότι είναι παράξενο που πρέπει να αφιερώσουμε έναν από τους δύο στίχους στον εθνικό ύμνο μας για να γιορτάσουμε τη "μεγάλη εποχή της εξουσίας", μια περίοδο κατά την οποία ο σουηδικός στρατός εισέβαλε και λεηλάτησε άλλες χώρες ή μέρη από άλλες χώρες ή υποστηρίζει τη βία για να διαδώσει τη θρησκεία του; Μπορεί μια εθνική ομάδα και ένα κοινό να το τραγουδήσουν συνειδητά πριν από διεθνείς αγώνες εναντίον, για παράδειγμα, της Ουκρανίας και της Νορβηγίας;"
Ο Λίντμπεργκ ανέλαβε τη δέσμευση να γράψει το δικό του σύγχρονο στίχο που μπορεί να αντικαταστήσει το παλιό και που εκφράζει ότι «η προκατάληψη και οι διακρίσεις πρέπει να εξουδετερωθούν». Έτσι διαβάζει κανείς στην δική του εκδοχή:
"Διαμορφώνουμε τη χώρα μας σε ένα καταφύγιο ελευθερίας
Θέλουμε να προστατεύσουμε τον σεβασμό για τους άλλους.
Δίνουμε στα παιδιά μας ζωή στην αγκαλιά της ασφάλειας.
Για τη Σουηδία, είμαστε στην ευχάριστη θέση να κάνουμε μια προσπάθεια"
