Η αισθητή μείωση της στάθμης του Πηνειού ποταμού προκαλεί έντονο προβληματισμό, καθώς σε αρκετά σημεία η ροή του νερού εμφανίζεται ιδιαίτερα περιορισμένη. Ο Πηνειός, ο τρίτος μεγαλύτερος ποταμός της χώρας σε μήκος, διασχίζει τον θεσσαλικό κάμπο και εκβάλλει στο Αιγαίο Πέλαγος, σχηματίζοντας ένα εκτεταμένο δέλτα.

Ενδεικτικές της κατάστασης είναι οι εικόνες από τη γέφυρα Βαλομανδρίου, όπου καταγράφεται η σημαντική υποχώρηση της στάθμης και της ροής του ποταμού. Αντίθετα, στη γέφυρα προς Καρδίτσα, στο ύψος της κοινότητας Γλίνους, η ροή του νερού παραμένει σε φυσιολογικά για την εποχή επίπεδα.

Μιλώντας στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων για αυτή την εικόνα, ο καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του πανεπιστημίου Θεσσαλίας Νικήτας Μυλόπουλος, τόνισε πως η μείωση της παροχής του Πηνειού ποταμού και η δραματική πτώση της στάθμης του υπόγειου ορίζοντα αποτελούν κορυφαίες εκδηλώσεις του γεγονότος ότι κάθε χρόνο, ένα σημαντικό τμήμα του μόνιμου φυσικού κεφαλαίου της Θεσσαλίας, το οποίο αξίζει να σημειωθεί ότι χρειάστηκαν εκατομμύρια χρόνια για να δημιουργηθεί, εξαντλείται λόγω των αυξημένων αγροτικών κυρίως δραστηριοτήτων. Το υδατικό πρόβλημα που ούτως ή άλλως υφίσταται σε όλες τις πεδινές λεκάνες της Θεσσαλίας, (Πηνειού αλλά και Κάρλας) θα οξυνθεί. Εντονότερα θα είναι φυσικά τα προβλήματα στις περιοχές που υδρεύονται και αρδεύονται από επιφανειακούς ταμιευτήρες, όπου το πρόβλημα της ανομβρίας είναι πιο άμεσο και οξύ. Στις περιοχές των γεωτρήσεων, το ήδη εντονότατο πρόβλημα της πτώσης στάθμης του υπόγειου νερού θα οξυνθεί επίσης, αλλά με μία σχετική καθυστέρηση. Βέβαια, στις τελευταίες περιοχές δεν πρέπει να ξεχνάμε και το θέμα της ποιότητας του νερού, που είναι εξαιρετικά υποβαθμισμένη, υπογράμμισε ο καθηγητής.

Τέλος, ο Νικήτας Μυλόπουλος τόνισε: «Ο Πηνειός, ένας από τους πιο σημαντικούς ελληνικούς ποταμούς με τη μεγαλύτερη υδρολογική λεκάνη έκτασης 9.747 m², είναι η πιο εμφανής απόδειξη της διατάραξης του υδατικού ισοζυγίου της λεκάνης αυτής με εντονότατα τα σημάδια τόσο της μείωσης της παροχής του, όσο και της ποιοτικής υποβάθμισης των νερών του, καθώς λειτουργεί ως αποδέκτης κάθε είδους αποβλήτων. Εδώ θα πρέπει προκαταβολικά να διευκρινίσω ότι το ποσοτικό με το ποιοτικό πρόβλημα είναι αλληλένδετα καθώς: οι αιτίες που τα ορίζουν είναι παρόμοιες, αν όχι ταυτόσημες (πχ η υπερεντατική γεωργική δραστηριότητα εξάντλησε τα υδατικά αποθέματα της λεκάνης απορροής και ταυτόχρονα επιβάρυνε ποιοτικά το νερό με τα φυτοφάρμακα κλπ) και η ποιοτική υποβάθμιση είναι αποτέλεσμα και της ποσοτικής εξάντλησης αφού οι ίδιες ποσότητες ρύπων εμφανίζονται σε πολύ μεγαλύτερες συγκεντρώσεις όταν μειώνεται ο όγκος του νερού».