Όπως προκύπτει από τα ευρήματα της έρευνας, περισσότεροι από τους μισούς (55,2%) έχουν πέσει θύματα fake news, 1 στους 3 έχει προσεγγιστεί από άτομα που έκρυβαν την πραγματική τους ταυτότητα και προθέσεις, το 26,9% έχει δεχτεί αιτήματα παροχής προσωπικών δεδομένων (προσωπικά στοιχεία, τραπεζικά στοιχεία), ενώ συχνές είναι και οι περιπτώσεις σεξουαλικής παρενόχλησης (15,1%), ηλεκτρονικής απάτης (12,4%) και διαδικτυακού εκφοβισμού (7,3%) στο ίντερνετ.
Τα… αποτελέσματα
Σε γενικότερο επίπεδο περιήγησης στο διαδίκτυο, ενώ η συντριπτική πλειονότητα δηλώνει πως την ενδιαφέρει τόσο η ιδιωτικότητα και η διατήρηση της ανωνυμίας της όταν σερφάρει στο internet όσο και να παραμένει ασφαλής από απειλές στον κυβερνοχώρο, στην πραγματικότητα μόλις οι μισοί (49,1%) έχουν εγκατεστημένα αντιϊκά προγράμματα στις συσκευές που χρησιμοποιούν για την πρόσβαση στο internet και σε εφαρμογές και μόνο το 16,3% έχει εγκαταστήσει VPN στις συσκευές που χρησιμοποιεί για την πρόσβαση στο διαδίκτυο και σε εφαρμογές.
Ειδικότερα, όμως, όταν η χρήση του διαδικτύου αφορά πιο λεπτά, προσωπικά ζητήματα, όπως η αναζήτηση ερωτικού συντρόφου σε εφαρμογές και sites γνωριμιών, τότε οι άνθρωποι μπορεί να αποδειχθούν πολύ πιο ευάλωτοι σε ηλεκτρονικές απάτες, ενώ παράλληλα και οι ίδιες εφαρμογές έχουν ορισμένα τρωτά σημεία προς εκμετάλλευση από τους κυβερνοεγκληματίες. Μπορεί, λοιπόν, η ίδια έρευνα να αποκάλυψε πως παραπάνω από τους μισούς Έλληνες χρήστες (53,6%) πιστεύουν πως αυτές οι εφαρμογές παρέχουν αρκετά υψηλό επίπεδο ιδιωτικότητας και προστασίας από απειλές στον κυβερνοχώρο χωρίς την ανάγκη πρόσθετων μέτρων προστασίας (αντιϊκά προγράμματα, VPN), αλλά στην πραγματικότητα χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή κατά τη χρήση τους, καθώς οι κίνδυνοι αφθονούν, ακόμη και για τις πιο δημοφιλείς εξ’ αυτών (Tinder, Badoo κτλ.).
Οι απειλές
Σημειώνεται ότι σύμφωνα με έρευνα της Kaspersky σε παγκόσμια κλίμακα για τα είδη των απειλών που κρύβουν οι εφαρμογές και τα sites γνωριμιών, μία από τις πιθανές απειλές είναι πως οι κυβερνοεγκληματίες μπορούν να καταλάβουν ποιος κρύβεται πίσω από ένα ψευδώνυμο με βάση τα δεδομένα που παρέχονται από τους ίδιους τους χρήστες. Για παράδειγμα, το Tinder επιτρέπει σε οποιονδήποτε να δει τον καθορισμένο τόπο εργασίας ή μελέτης ενός χρήστη. Χρησιμοποιώντας αυτές τις πληροφορίες, είναι δυνατό να βρεθούν οι λογαριασμοί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τα πραγματικά ονόματα των χρηστών. Επιπλέον, οι περισσότερες από τις δημοφιλείς εφαρμογές δείχνουν την απόσταση ανάμεσα σε εσάς και το άτομο που σας ενδιαφέρει. Όταν μετακινείστε και καταχωρούνται δεδομένα σχετικά με την απόσταση μεταξύ των δυο σας, είναι εύκολο να προσδιοριστεί η ακριβής σας θέση.
Ακόμη, αυτό που ισχύει για τις περισσότερες εφαρμογές, είναι πως δίνουν εξουσιοδότηση μέσω Facebook, με αποτέλεσμα η έλλειψη επαλήθευσης πιστοποιητικού να μπορεί να οδηγήσει στην κλοπή του κλειδιού προσωρινής εξουσιοδότησης με τη μορφή ενός διακριτικού. Αυτά ισχύουν για 2-3 εβδομάδες, χρόνος κατά τον οποίο οι εγκληματίες έχουν πρόσβαση σε ορισμένα από τα δεδομένα του λογαριασμού κοινωνικής δικτύωσης του θύματος, μαζί με την πλήρη πρόσβαση στο προφίλ τους στην εφαρμογή γνωριμιών. Άλλο ένα σοβαρό ζήτημα προκύπτει από τις δυνατότητες που δίνουν οι συγκεκριμένες εφαρμογές σε άτομα με superuser δικαιώματα. Έτσι, οι κυβερνοεγκληματίες με superuser δικαιώματα μπορούν εύκολα να εξάγουν το κλειδί αποκρυπτογράφησης και να αποκτήσουν πρόσβαση σε αρχεία και εμπιστευτικές πληροφορίες.
