Σε μια εξέλιξη με σαφή διεθνή βαρύτητα, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπέντζαμιν Νετανιάχου, αποδέχθηκε την πρόσκληση του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών για συμμετοχή στο νεοσύστατο «Συμβούλιο Ειρήνης». Η απόφαση αυτή επιβεβαιώθηκε επισήμως από το γραφείο του Ισραηλινού ηγέτη και αποτυπώνει τη βούληση του Ισραήλ να στηρίξει ένα σχήμα που φιλοδοξεί να διαμορφώσει νέες ισορροπίες στη διεθνή διπλωματία.

Η ένταξη του Ισραήλ στο Συμβούλιο εκλαμβάνεται ως πολιτικό μήνυμα στήριξης σε μια πρωτοβουλία που επιχειρεί να επαναπροσδιορίσει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι διεθνείς κρίσεις και συγκρούσεις.

Συμμετοχή Αζερμπαϊτζάν και Αρμενίας μετά την ειρηνευτική συμφωνία

Την ίδια στιγμή, το Αζερμπαϊτζάν γνωστοποίησε την πρόθεσή του να συμβάλει ενεργά στη διεθνή ειρήνη και σταθερότητα, αποδεχόμενο την πρόταση συμμετοχής στο «Συμβούλιο Ειρήνης». Η κίνηση αυτή έρχεται λίγους μήνες μετά την ιστορική ειρηνευτική συμφωνία με την Αρμενία, η οποία υπεγράφη τον Αύγουστο του 2025.

Παράλληλα, έχει ήδη επιβεβαιωθεί και η συμμετοχή του Αρμένιου πρωθυπουργού, Νικόλ Πασινιάν, γεγονός που προσδίδει ιδιαίτερη σημασία στη σύνθεση του Συμβουλίου, δεδομένου του πρόσφατου παρελθόντος έντασης στην περιοχή του Καυκάσου.

Οι χώρες που έχουν επιβεβαιώσει συμμετοχή

Παρότι περισσότερες από 50 χώρες έχουν λάβει πρόσκληση, μέχρι στιγμής έχει διαμορφωθεί ένας πυρήνας κρατών που έχουν αποδεχθεί επίσημα ή έχουν επιβεβαιώσει τη συμμετοχή τους. Στη Μέση Ανατολή περιλαμβάνονται το Ισραήλ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Μπαχρέιν και το Μαρόκο.

Από την Ευρώπη, συμμετοχή έχουν δηλώσει η Ουγγαρία, η Λευκορωσία και η Αλβανία, ενώ από τον Καύκασο και την Κεντρική Ασία περιλαμβάνονται το Αζερμπαϊτζάν, η Αρμενία, το Καζακστάν και το Ουζμπεκιστάν. Τέλος, από την ευρύτερη περιοχή Ασίας και Αμερικής έχουν επιβεβαιώσει τη συμμετοχή τους το Βιετνάμ και η Αργεντινή.

Ο ρόλος και οι φιλοδοξίες του Συμβουλίου Ειρήνης

Αν και το «Συμβούλιο Ειρήνης» ξεκίνησε με βασικό στόχο την ανοικοδόμηση της Λωρίδας της Γάζας, έπειτα από δύο χρόνια σφοδρών πολεμικών συγκρούσεων, η «χάρτα» που παρουσίασε ο πρόεδρος των ΗΠΑ αποκαλύπτει έναν πολύ ευρύτερο στρατηγικό σχεδιασμό.

Το νέο αυτό όργανο προβάλλεται πλέον ως παγκόσμιος μηχανισμός επίλυσης συγκρούσεων, με ορισμένους αναλυτές να εκτιμούν ότι φιλοδοξεί να λειτουργήσει ανταγωνιστικά προς τα παραδοσιακά θεσμικά όργανα του ΟΗΕ, εισάγοντας ένα διαφορετικό μοντέλο διεθνούς διαμεσολάβησης και πολιτικής παρέμβασης.