Πάνω από 1 δισ. ευρώ έβαλε στα ταμεία το 2025 η Επιχειρησιακή Μονάδα Είσπραξης (ΕΜΕΙΣ) της ΑΑΔΕ, βάζοντας στο στόχαστρο τους μεγάλους οφειλέτες και αξιοποιώντας ψηφιακά εργαλεία και προφίλ κινδύνου για να ξεχωρίσει ποιος μπορεί αλλά δεν πληρώνει, σύμφωνα με τον ΣΤΕΛΙΟ ΚΡΑΛΟΓΛΟΥ και το 

Με στοχευμένες παρεμβάσεις, η φορολογική διοίκηση περνά πλέον από τις ρυθμίσεις σε δεσμεύσεις λογαριασμών, κατασχέσεις και πλειστηριασμούς, μετατρέποντας τα δεδομένα σε άμεσες εισπράξεις και σφίγγοντας τον κλοιό εκεί όπου εντοπίζεται το μεγαλύτερο μέρος των ληξιπρόθεσμων οφειλών.

Ειδικότερα, από τις επιχειρησιακές δράσεις της ΕΜΕΙΣεισπράχθηκαν το 2025 συνολικά 1,041 δισ. ευρώ, σημειώνοντας αύξηση 13,7% σε σχέση με το 2024 και υπερκαλύπτοντας τον ετήσιο στόχο των 700 εκατ. ευρώ σε ποσοστό 148,8%. Την ίδια ώρα, το χαρτοφυλάκιο της μονάδας περιλάμβανε 5.136 υποθέσεις μεγάλων οφειλετών, με οφειλές άνω του 1,5 εκατ. ευρώ, γεγονός που δείχνει και το βάρος που δίνεται στις υψηλές κατηγορίες χρέους.

Παράλληλα, το 2025 χαρακτηρίστηκαν ως ανεπίδεκτες είσπραξης 134 υποθέσεις συνολικού ύψους 7,675 δισ. ευρώ, εκ των οποίων οι 115 αφορούσαν τη φορολογική διοίκηση και οι 19 την τελωνειακή. Με αυτόν τον διαχωρισμό, η ΑΑΔΕ κατευθύνει τους διαθέσιμους πόρους σε υποθέσεις με πραγματική πιθανότητα είσπραξης, ενισχύοντας την αποτελεσματικότητα του μηχανισμού.

Κεντρικό ρόλο στη λειτουργία της ΕΜΕΙΣ παίζει πλέον ηανάλυση δεδομένων. Μέσω μοντέλων κατηγοριοποίησης, όπως το PARE, δημιουργείται ένα δυναμικό προφίλ για κάθε οφειλέτη, λαμβάνοντας υπόψη την οικονομική του δυνατότητα, τη συμπεριφορά πληρωμών και την παλαιότητα των οφειλών. Με τον τρόπο αυτό διαφοροποιείται η αντιμετώπιση μεταξύ στρατηγικών κακοπληρωτών και όσων αντιμετωπίζουν πραγματική οικονομική αδυναμία.

Την ίδια στιγμή, η αξιοποίηση ψηφιακών εργαλείων όπως το σύστημα EISPRAXIS επιτρέπει την άμεση ενεργοποίηση μέτρων είσπραξης, τη διασταύρωση στοιχείων και τη δημιουργία ενιαίας εικόνας για κάθε φορολογούμενο. Η συνεχής ροή δεδομένων από τράπεζες, δηλώσεις εισοδήματος και άλλες πηγές επιτρέπει στη φορολογική διοίκηση να παρακολουθεί τη συμπεριφορά των οφειλετών σε πραγματικό χρόνο και να παρεμβαίνει προληπτικά πριν δημιουργηθούν νέα ληξιπρόθεσμα χρέη.

Ωστόσο, όταν διαπιστώνεται συστηματική αποφυγή πληρωμών, η ΕΜΕΙΣ περνά σε δυναμικά μέτρα. Δεσμεύσεις τραπεζικών λογαριασμών, κατασχέσεις περιουσιακών στοιχείων και πλειστηριασμοί ενεργοποιούνται με βάση ανάλυση κινδύνου, στοχεύοντας κυρίως σε οφειλέτες που διαθέτουν οικονομική δυνατότητα αλλά αποφεύγουν να πληρώσουν.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι το μεγαλύτερο μέρος των ληξιπρόθεσμων οφειλών συγκεντρώνεται σε λίγους μεγάλους οφειλέτες. Συγκεκριμένα, το 75,53% του συνολικού υπολοίπου αφορά οφειλές άνω του 1 εκατ. ευρώ, παρότι οι συγκεκριμένοι οφειλέτες αποτελούν μόλις το 0,27% του συνόλου. Αντίθετα, σχεδόν το 89,16% των οφειλετών συγκεντρώνεται σε οφειλές έως 10.000 ευρώ, με το μερίδιό τους να περιορίζεται στο 3,52% του συνολικού χρέους.

Ιδιαίτερα αυξημένη είναι και η συμμετοχή των νομικών προσώπων στις μεγάλες οφειλές, καθώς στην κατηγορία άνω του 1 εκατ. ευρώ συγκεντρώνουν ποσοστό 70,15% του συνολικού υπολοίπου, που αγγίζει τα 60,52 δισ. ευρώ. Οι συγκεκριμένες υποθέσεις αποτελούν και το βασικό πεδίο παρέμβασης της ΕΜΕΙΣ, λόγω του μεγάλου δημοσιονομικού τους αποτυπώματος.

Σε ό,τι αφορά στις ρυθμίσεις, τα υψηλότερα ποσοστά συμμόρφωσης εντοπίζονται σε μεσαίες κατηγορίες οφειλών, ενώ στα πολύ χαμηλά και στα πολύ υψηλά ποσά η διάθεση ρύθμισης παραμένει περιορισμένη. Αυτό εξηγεί και τη στρατηγική της ΑΑΔΕ να δίνει έμφαση σε στοχευμένες παρεμβάσεις, αντί για οριζόντιες λύσεις.

Διαβάστε ακόμη