Η διπλωματική θύελλα που προκάλεσε η εξευτελιστική μεταχείριση των συλληφθέντων ακτιβιστών του «Στολίσκου για τη Γάζα» όχι μόνο δεν πτόησε τον Ίταμαρ Μπεν Γκβιρ, αλλά τον ώθησε σε νέα, άνευ προηγουμένου κλιμάκωση.

Ο Ισραηλινός υπουργός Εθνικής Ασφάλειας επέλεξε τη μετωπική σύγκρουση, ρίχνοντας λάδι στη φωτιά με δηλώσεις που δυναμιτίζουν τη διεθνή εικόνα της χώρας του και προκαλούν βαθύ ρήγμα στην εσωτερική κυβερνητική συνοχή.

Η πολιτική του «χαστουκιού» και η θεσμική εκτροπή

Αγνοώντας επιδεικτικά την παγκόσμια κατακραυγή για τις εικόνες των δεμένων και γονατισμένων κρατουμένων, ο εκπρόσωπος της ισραηλινής σκληρής δεξιάς υπεραμύνθηκε των πρακτικών του. Μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, εξαπέλυσε πυρά τόσο προς το εξωτερικό όσο και προς το εσωτερικό του υπουργικού συμβουλίου, εγκαλώντας όσους συναδέλφους του επιθυμούν μια θεσμική και διπλωματικά ορθή διαχείριση της κρίσης.

Η τοποθέτηση αυτή καταδεικνύει την επικίνδυνη ατραπό στην οποία έχει εισέλθει τμήμα της ισραηλινής ηγεσίας. Η μετατροπή ενός υπουργείου σε προσωπικό μηχανισμό επιβολής πολιτικών πεποιθήσεων και ταπεινώσεων παραβιάζει τους θεμελιώδεις κανόνες δικαίου.

Ο Μπεν Γκβιρ επιχειρεί ξεκάθαρα να κεφαλαιοποιήσει ψηφοθηρικά το αίσθημα οργής της εγχώριας κοινωνίας, αδιαφορώντας πλήρως για τις ενδεχόμενες κυρώσεις ή την απομόνωση από τους παραδοσιακούς συμμάχους του Ισραήλ στη Δύση. Το αφήγημά του πως «το Ισραήλ σταμάτησε να είναι θύμα» εργαλειοποιείται ως μανδύας νομιμοποίησης για ενέργειες εκδίκησης.

Το ανοιχτό ρήγμα και η οργή της διπλωματίας

Η ωμή παραδοχή της βίας ως εργαλείο κρατικής επιβολής προκάλεσε ωστικό κύμα στο Τελ Αβίβ. Ο κρατικός μηχανισμός, ο οποίος πασχίζει να αποσοβήσει μια γενικευμένη διπλωματική καταδίκη από την Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλους φορείς, αντέδρασε άμεσα. Ο Γκίντεον Σάαρ επιτέθηκε με πρωτοφανή σφοδρότητα στον ομόλογό του, καταλογίζοντάς του εσκεμμένο και εγωκεντρικό σαμποτάζ των εθνικών συμφερόντων.

Ο υπουργός Εξωτερικών αποτύπωσε την αγανάκτηση των στρατιωτικών και των διπλωματών, οι οποίοι βλέπουν τον κόπο μηνών να καταρρέει μέσα σε λίγα λεπτά, εξαιτίας ενός βίντεο που εξυπηρετεί αποκλειστικά τη μικροπολιτική ατζέντα ενός ανθρώπου. Η δημόσια αυτή σύγκρουση αποκαλύπτει τη βαθιά ομηρία του κυβερνητικού συνασπισμού.

Όσο η επίσημη διπλωματία προσπαθεί να διατηρήσει στοιχειώδεις γέφυρες λογικής, ακραίες φωνές εντός του ίδιου του υπουργικού συμβουλίου ναρκοθετούν συστηματικά το έδαφος, επιβαρύνοντας το ήδη τεράστιο γεωπολιτικό κόστος της χώρας.