Πυρά κατά του Οικουμενικού Πατριαρχείου εξαπέλυσε η Μόσχα, που βρίσκεται σε τροχιά σύγκρουσης τα τελευταία χρόνια με το Φανάρι, μετά την αναγνώριση από τον Βαρθολομαίο της αυτοκεφαλίας της Ουκρανικής Εκκλησίας.
Η Ρωσία κατηγορεί το Φανάρι για προσπάθεια παρέμβασης στις εσωτερικές της υποθέσεις με αφορμή τη Γεωργιανή Ορθόδοξη Εκκλησία.
Συγκεκριμένα, την Τρίτη, η Ρωσία κατηγόρησε τον Οικουμενικό Πατριάρχη ότι επιχειρεί να ασκήσει έλεγχο στην Γεωργιανή Ορθόδοξη Εκκλησία (GOC), προωθώντας δικό του υποψήφιο για την κενή θέση του Πατριάρχη πάσης Γεωργίας.
Το γραφείο Τύπου της Ρωσικής Υπηρεσίας Εξωτερικών Πληροφοριών (SVR) ανέφερε σε ανακοίνωσή του ότι ο Βαρθολομαίος εκμεταλλεύεται την εκδημία του Πατριάρχη πάσης Γεωργίας Ηλίας Β.
«Ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίος συνεχίζει να ακολουθεί επίμονα μια δόλια πορεία προς το σχίσμα της παγκόσμιας Ορθοδοξίας, καθοδηγούμενος από την αρχή “διαίρει και βασίλευε”», αναφέρει η ανακοίνωση, χρησιμοποιώντας την προ-οθωμανική ονομασία της Κωνσταντινούπολης. «Ο Φαναριώτης επιθυμεί να προωθήσει έναν εκπρόσωπο της GOC στη χηρεύουσα θέση, στον οποίο θα μπορεί να βασίζεται.»
Η SVR ισχυρίστηκε ότι ο Βαρθολομαίος εξετάζει ως υποψηφίους τον Μητροπολίτη Αβραάμ (Γαρμελία) Δυτικής Ευρώπης και τον Μητροπολίτη Γρηγόριο (Μπερμπιτσασβίλι) Πότι και Χόμπι για τον ρόλο αυτό.
«Στον στενό του κύκλο, τους παρουσιάζει ως τους καταλληλότερους εκτελεστές της βούλησής του», σημειώνεται.
Σύμφωνα με την υπηρεσία πληροφοριών, εκκλησιαστικοί κύκλοι επισημαίνουν ότι «η δίψα για εξουσία έχει γίνει μόνιμος σύντροφος του Κωνσταντινουπολίτη σχισματικού».
«Με τις ενέργειές του, ο Βαρθολομαίος αντικαθιστά για ακόμη μία φορά το “πρωτείο τιμής” με το “πρωτείο εξουσίας”, παρεμβαίνοντας στις εσωτερικές υποθέσεις ακόμη μίας – ας σημειωθεί, μίας από τις αρχαιότερες-Ορθόδοξης Εκκλησίας, της Γεωργιανής Ορθόδοξης Εκκλησίας», αναφέρεται.
Η SVR τόνισε ότι στη Γεωργία, όπως και στην Ουκρανία, τη Σερβία και τις χώρες της Βαλτικής, ο Βαρθολομαίος πρέπει να θυμάται τον δεύτερο κανόνα της Β΄ Οικουμενικής Συνόδου, ο οποίος ορίζει ότι «οι επίσκοποι κάθε περιοχής δεν πρέπει να επεκτείνουν την εξουσία τους σε εκκλησίες πέρα από τα όρια της περιοχής τους».
