Παρά την μείωση των πολεμικών “ιαχών” μεταξύ εθνών, αλλά και τυχόν στρατιωτικών ατυχημάτων τον 20ο αιώνα, όπως σημειώνει ο Aran Ali του Visual Capitalist, οι στρατιωτικές δαπάνες δεν ακολούθησαν αυτήν την πτωτική τάση.
Σύμφωνα με το SIPRI, οι παγκόσμιες στρατιωτικές δαπάνες ανήλθαν σχεδόν στα 2 τρισεκατομμύρια δολάρια το 2020. Οι 10 κορυφαίες χώρες αντιπροσωπεύουν περίπου το 75% αυτού του αριθμού και έχουν αυξήσει τις δαπάνες τους κατά 51 δισεκατομμύρια δολάρια από το προηγούμενο έτος.
Δείτε πώς συγκρίνονται οι 10 κορυφαίοι στρατιωτικοί καταναλωτές στον κόσμο στα γραφήματα στο τέλος του κειμένου.
Οι ΗΠΑ δεν χαρακτηρίζονται ως παγκόσμια υπερδύναμη για το τίποτα. Η χώρα κατέχει μακράν τη μεγαλύτερη στρατιωτική δαπάνη και ο προϋπολογισμός της των 778 δισεκατομμυρίων δολαρίων ξεπερνά το συλλογικό υπόλοιπο των 703,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων της λίστας. Από μόνες τους, οι ΗΠΑ αντιπροσωπεύουν λιγότερο από το 40% των παγκόσμιων στρατιωτικών δαπανών.
Φέτος, η Σαουδική Αραβία έχασε την θέση στην πρώτη πεντάδα από το Ηνωμένο Βασίλειο, μετά από μείωση των δαπανών της κατά 7,1% σε σύγκριση με αύξηση 21,5% για το Ηνωμένο Βασίλειο.
Οι στρατιωτικές δαπάνες ως ποσοστό του ΑΕΠ μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη σύγκριση των στρατιωτικών δαπανών σε σχέση με το μέγεθος της οικονομίας μιας χώρας (Δείτε γράφημα στο τέλος)
Είναι πολύ σπάνιο για τις χώρες να φθάνουν σε διψήφια ποσοστά για στρατιωτικές δαπάνες ως ποσοστό του ΑΕΠ. Σε αυτήν την περίπτωση, το Ομάν είναι ένα ακραίο φαινόμενο, καθώς οι δαπάνες σε σχέση με το ΑΕΠ αυξήθηκαν από 8,8% πέρυσι, σε 11% το 2020.
Πολλές από τις χώρες με τις υψηλότερες στρατιωτικές δαπάνες ως προς ΑΕΠ βρίσκονται στη Μέση Ανατολή - μια αντανάκλαση των κλιμακούμενων συγκρούσεων που έχουν επιμείνει στην περιοχή εδώ και πάνω από δύο δεκαετίες (Δείτε σχετικό γράφημα)
Τα παγκόσμια ποσοστά στρατιωτικών δαπανών βρίσκονται σε υψηλό σημείο 32 ετών, παρά την επίδραση της πανδημίας στη συρρίκνωση της οικονομικής παραγωγής.
Αν και δεν έχει συμβεί ένας μεγάλος πόλεμος εδώ και αρκετό καιρό, δεν σημαίνει ότι η γεωπολιτική διάθεση δεν ήταν τεταμένη.
Τους τελευταίους 12 μήνες έχουν παρατηρηθεί κάποιες χαρακτηριστικές στιγμές όπως:
-Συνοριακές διαφορές μεταξύ Κίνας και Ινδίας
-Αύξηση των εντάσεων μεταξύ Κίνας και Ταϊβάν
-Η στρατιωτική παρουσία της Ρωσίας στην ανατολική Ουκρανία
-Η συνεχιζόμενη κρίση στην Υεμένη
-Μια διαμάχη Ισραήλ-Ιράν
