Η τελευταία Έκθεση του ΟΟΣΑ για την Εμπιστοσύνη στους Δημοκρατικούς Θεσμούς ξεκινά με ένα βασικό αρνητικό χαρακτηριστικό:
Η Ελλάδα βρίσκεται πολύ κάτω από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ, πράγμα που σημαίνει ότι σε συνδυασμό με την τελευταία θέση της Ελλάδας στην Ε.Ε. για την αγοραστική δύναμη -επομένως φτωχοποίηση- η Χώρα μας κατατάσσεται πλέον σαφώς στις τριτοκοσμικές Χώρες. Αυτό άλλωστε αποδεικνύει στην ίδια Έκθεση το ότι το 58% στην Ελλάδα ιεραρχεί τον πληθωρισμό ως την κορυφαία πρόκληση της Χώρας, και μάλιστα σε ποσοστό σημαντικά υψηλότερο από το 52% του μέσου όρου του ΟΟΣΑ.
Είναι χαρακτηριστικό σε σχέση με τους Θεσμούς ότι η εμπιστοσύνη κατρακυλάει ως προς όλους, με πιο ανησυχητικά τα στοιχεία για το Κοινοβούλιο (στο 25% από 32%), για τα Πολιτικά Κόμματα (μόλις 15%), για τη Δικαιοσύνη (μόλις 39% από 47%), για την Αστυνομία (μόλις 44%) και φυσικά για τα Μέσα Ενημέρωσης όπου εκεί η χαμηλή αποδοχή (19%) δεν έχει πάτο.
Αν στα παραπάνω προσθέσει κανείς ότι κατά την ίδια Έκθεση οι Ένοπλες Δυνάμεις θεωρείται «πυλώνας σταθερότητας» με την μεγαλύτερη εμπιστοσύνη (63%), τότε αντιλαμβάνεται κανείς γιατί η Ελλάδα έχει πια χαρακτηριστικά τριτοκοσμικής Χώρας όπου η ποιότητα της Δημοκρατίας βρίσκεται στο ναδίρ. Σημειωτέο ότι ως προς όλα αυτά τα μεγέθη η Ελλάδα είναι πολύ κάτω από εκεί που την άφησε η Κυβέρνηση Τσίπρα. Δηλαδή τότε η ποιότητα της Δημοκρατίας μας ήταν σαφώς πιο ουσιαστική, πάνω από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ.
Είναι η πρώτη φορά από την Μεταπολίτευση και μετά που στις σχετικές Εκθέσεις του ΟΟΣΑ η Ελλάδα πέφτει τόσο χαμηλά ως προς την Εμπιστοσύνη στους Θεσμούς, άρα ως προς την ποιότητα της Δημοκρατίας. Είναι και αυτό ένα «επίτευγμα» του Επιτελικού Κράτους της Κυβέρνησης Μητσοτάκη. Και, φυσικά, καμία μακιγιαρισμένη εικόνα περί πλεονασμάτων και ανάπτυξης δεν μπορεί να καλλωπίσει το Βατερλό του Μαξίμου.
