Μία διεθνής ομάδα γεωφυσικών και γεωλόγων αναφέρει μία νέα θεωρία για την Ισλανίδα, που τονίζει ότι δεν αποκλείεται να αποτελεί το τελευταίο εναπομείναν τμήμα, την κορυφή μίας ολόκληρης ηπείρου.
Η συγκεκριμένα θεωρία, την οποία παρουσίαζει το «Live Science», έρχεται σε αντίθεση με τις θεωρίες που έχουν επικρατήσει σε σχέση με τον σχηματισμό της Ισλανδίας, αλλά και του Βόρειου Ατλαντικού.
Εντούτοις, οι οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η συγκεκριμένη θεωρία εξηγεί τόσο τα γεωλογικά χαρακτηριστικά του πυθμένα του ωκεανού, όσο και το γιατί ο φλοιός της Γης κάτω από την Ισλανδία είναι πιο παχύς από όσο θα έπρεπε.
Πάντως, μερίδα ειδικών εκφράζει τις επιφυλάξεις της σε σχέση με αυτή τη θεωρία, βάσει των στοιχείων που έχουν συγκεντρωθεί μέχρι στιγμής.
Η περιοχή του Βόρειου Ατλαντικού αποτελούσε κάποτε μια εντελώς ξηρή γη που συνιστούσε την υπερήπειρο της Παγγαίας πριν από περίπου 335 εκατομμύρια με 175 εκατομμύρια χρόνια, όπως αναφέρει η Τζίλιαν Φούλγκερ, επικεφαλής συγγραφέας του κεφαλαίου «Icelandia» που περιλαμβάνεται στο νέο βιβλίο με τίτλο «In the Footsteps of Warren B. Hamilton: New Ideas in Earth Science».
Οι γεωολόγοι εκτιμούν ότι η Παγγαία άρχισε να διασπάται πριν από 200 εκατομμύρια χρόνια και η Ισλανδία σχηματίστηκε πριν από περίπου 60 εκατομμύρια χρόνια.
Εντούτοις, η ίδια μαζί με άλλους ειδικούς προτείνουν μια διαφορετική θεωρία, σύμφωνα με την οποία η Παγγαία δεν διασπάστηκε εντελώς και η φερόμενη ήπειρος παρέμεινε ως μια λωρίδα ξηράς πλάτους τουλάχιστον 300 χιλιομέτρων μέχρι πριν από περίπου 10 εκατομμύρια χρόνια.
Εν συνεχεία, το ανατολικό και το δυτικό άκρο της ηπείρου βυθίστηκαν και παρέμεινε μόνο η σημερινή Ισλανδία.
