Ο Διοικητής των Τουρκικών Ναυτικών Δυνάμεων, Ναύαρχος Ercüment Tatlıoğlu, επιβεβαίωσε στο Teknofest Blue Homeland στις 23 Αυγούστου 2026 ότι η Τουρκία θα καθελκύσει το πρώτο εγχώριο αεροπλανοφόρο της, το MUGEM (Milli Uçak Gemisi), στις 27 Σεπτεμβρίου 2027.
Τεχνικά χαρακτηριστικά του MUGEM
διαθέτει μήκος 285 μέτρα, πλάτος 72 μέτρα, βύθισμα 10,1 μέτρα και εκτόπισμα 60.000 τόνων, τροφοδοτούμενο από μια διάταξη πρόωσης σχεδιασμένη για ταχύτητες που υπερβαίνουν τους 26 κόμβους και επιχειρησιακή εμβέλεια 10.000 ναυτικών μιλίων. Εξοπλισμένο με 32 κάθετες κυψέλες εκτόξευσης Midlas και χωρητικότητα 52 αεροσκαφών, το αεροπλανοφόρο έχει σχεδιαστεί για να αναπτύσσει τα Hürjet, Bayraktar Kızılelma, Anka-3 και TB3 παράλληλα με ενσωματωμένα μη επανδρωμένα επιφανειακά και υποβρύχια οχήματα.
Το πρόγραμμα MUGEM ξεκίνησε το 2023 με την ανάπτυξη της Γενικής Σχεδίασης Επιχειρήσεων, την εργασία σκοπιμότητας και την ανάλυση εναλλακτικών λύσεων. Προχώρησε στη σχεδίαση και τον προκαταρκτικό σχεδιασμό και εισήλθε στη δραστηριότητα λεπτομερούς και συμβατικού σχεδιασμού κατά τη διάρκεια του 2026, ενώ η κατασκευή του κύτους βρισκόταν ήδη σε εξέλιξη.
Το τουρκικό αεροπλανοφόρο έχει προγραμματιστεί για παράδοση το 2032, αφήνοντας περίπου τέσσερα έως πέντε χρόνια μετά την καθέλκυση για εξοπλισμό, ολοκλήρωση συστήματος, δοκιμές στο λιμάνι, θαλάσσιες δοκιμές και επαλήθευση.
Σχεδιάζεται να φιλοξενήσει έως και 2.500 άτομα, σε σύγκριση με τα προηγούμενα στοιχεία πληρώματος του πλοίου που πλησίαζαν τους 800, επειδή το μεγαλύτερο σύνολο περιλαμβάνει πλέον προσωπικό αεροπορίας, συντηρητές, διοικητικό προσωπικό και άλλα μέλη που επιβιβάζονται.
Το κατάστρωμα πτήσης φέρει τρεις λωρίδες απογείωσης, μια περιοχή προσγείωσης με κλειστή θέση και χωρητικότητα για 52 αεροσκάφη, ενώ το κύτος ενσωματώνει επίσης εγκαταστάσεις για μη επανδρωμένα επιφανειακά και υποβρύχια οχήματα.
Ο Τατλιόγλου δήλωσε επιπλέον ότι το πλοίο μπορεί να μεταφέρει 52 μη επανδρωμένα μαχητικά αεροσκάφη Kizilelma, ως μέρος μιας μικτής αεροπορικής πτέρυγας που έχει σχεδιαστεί γύρω από τα Hürjet, Kizilelma, Anka-3, TB3 και ενδεχομένως μια ναυτική παραλλαγή του Kaan.
Το πλοίο σχεδιάζεται επίσης για απεριόριστες αεροπορικές επιχειρήσεις μέσω της Κατάστασης Θάλασσας 6, μιας κατάστασης που σχετίζεται με σημαντικά ύψη κύματος περίπου 4 έως 6 μέτρων. Η αεροπορική διάταξη είναι αρχικά STOBAR (Short Take-Off But Arrested Recovery), που σημαίνει ότι το MUGEM δεν θα χρησιμοποιεί καταπέλτες στην πρώτη του διαμόρφωση.
Όπως και στο Shandong της Κίνας και στο INS Vikrant της Ινδίας, τα αεροσκάφη θα επιταχύνουν με τη δική τους ώθηση κινητήρα και θα χρησιμοποιούν το άλμα σκι 12 μοιρών στην πλώρη για να επιτύχουν την απαιτούμενη τροχιά αναχώρησης, ενώ τα αεροσκάφη επιστροφής θα χρησιμοποιούν εξοπλισμό ανάσχεσης κατά την προσγείωση.
Η αεροπορική δύναμη
Η διάταξη των 52 αεροσκαφών χώριζε την αεροπορική ομάδα μεταξύ 32 αεροσκαφών στο υπόστεγο και 20 στο κατάστρωμα πτήσης, που ισοδυναμεί με κατανομή 60% εσωτερικής και 40% στο κατάστρωμα.
Η σχεδιαζόμενη αεροπορική ομάδα είναι ασυνήθιστη επειδή τρεις από τις τέσσερις οικογένειες σταθερών πτερύγων είναι μη επανδρωμένες.
Το Kizilelma είναι το κύριο μη επανδρωμένο μαχητικό αεροσκάφος με κινητήρα τζετ που σχετίζεται με το MUGEM, και η παρατήρηση του Tatlioğlu υποδεικνύει ότι η σχεδίαση καταστρώματος, υπόστεγου και χειρισμού του αεροπλανοφόρου μπορεί να φιλοξενήσει ένα πλήρες φορτίο Kizilelma, εάν χρειαστεί.
Το Anka-3 προσθέτει ένα δεύτερο μη επανδρωμένο αεροσκάφος με κινητήρα τζετ, αλλά χρησιμοποιεί διαμόρφωση πτέρυγας πτήσης, δημιουργώντας διαφορετικό αποτύπωμα καταστρώματος και διαφορετική αεροδυναμική συμπεριφορά χαμηλής ταχύτητας από το Kizilelma.
Το Bayraktar TB3 είναι σημαντικά μικρότερο και σχεδιάστηκε ειδικά για ναυτικές επιχειρήσεις μικρού καταστρώματος, καθιστώντας το κατάλληλο για αποστολές όπου μεγαλύτερα αεροσκάφη με κινητήρα τζετ θα καταλάμβαναν περιττό χώρο στο υπόστεγο και το κατάστρωμα.
Το Hürjet είναι η μόνη επανδρωμένη οικογένεια αεροσκαφών σταθερής πτέρυγας που περιλαμβάνεται επί του παρόντος στο σχέδιο αεροπλανοφόρου, αλλά το προβλεπόμενο αεροσκάφος είναι μια ναυτική παραλλαγή και όχι το υπάρχον χερσαίο εκπαιδευτικό/ελαφρύ μαχητικό αεροσκάφος.
Η προσαρμογή στο πλοίο απαιτεί από το αεροσκάφος να αντέχει σε φορτία αναχαίτισης, επαναλαμβανόμενες σκληρές προσγειώσεις καταστρώματος, διάβρωση σε αλμυρό νερό και διαφορετικό περιβάλλον προσέγγισης χαμηλής ταχύτητας, ενώ το σύστημα προσγείωσης, η εγκατάσταση γάντζου ανάσχεσης, τα περιθώρια δομικής κόπωσης και η λογική ελέγχου πτήσης πρέπει να ταιριάζουν με τις λειτουργίες του αεροπλανοφόρου. Η αρχική κατανομή των 30 υπόστεγων και 20 καταστρωμάτων αντιπροσώπευε επομένως κάτι περισσότερο από ένα απλό στοιχείο χωρητικότητας: καθόριζε πόσα αεροσκάφη θα μπορούσαν να προστατευτούν και να συντηρηθούν εσωτερικά, διατηρώντας παράλληλα αρκετό χώρο στο κατάστρωμα για εκτόξευση, ανάκτηση και κίνηση των αεροσκαφών. Η διαμόρφωση των 52 αεροσκαφών αυξάνει αυτά τα περιθώρια ελαφρώς περισσότερο χωρίς να αυξάνει τις διαστάσεις του κύτους.
USV-UUV
Το MUGEM διαμορφώνεται επίσης για να χειρίζεται μη επανδρωμένα οχήματα στην επιφάνεια και κάτω από την ίσαλο γραμμή, όχι μόνο αεροσκάφη.
Ο Tatlioğlu δήλωσε ότι οι Τουρκικές Ναυτικές Δυνάμεις ήδη διαθέτουν πέντε τύπους USV, δύο τύπους USV καμικάζι και τρεις τύπους UUV, δημιουργώντας ένα υπάρχον απόθεμα που μπορεί ενδεχομένως να συνδεθεί με την αρχιτεκτονική διοίκησης του αεροπλανοφόρου.
Τα σχετικά USV της Aselsan περιλαμβάνουν τα Albatros-K και Albatros-S για αναγνώριση, επιτήρηση και επιχειρήσεις σμήνους, το Marlin για ISR, ανθυποβρυχιακό πόλεμο, ανθυποβρυχιακό πόλεμο και ηλεκτρονικό πόλεμο, και το Tufan για αυτόνομες αποστολές υψηλής ταχύτητας.
Στον υποβρύχιο τομέα, τα Kiliç 10 και Kiliç 200 παρέχουν επιλογές αυτόνομης επίθεσης, ενώ το Deringöz προορίζεται για υποβρύχιες εργασίες ISR και αντιναρκικής καταπολέμησης.
Το Sancar της Havelsan μπορεί να διεξάγει ISR, επιφανειακό πόλεμο και αντιναρκικά μέτρα και είναι ήδη ενσωματωμένο με το Advent CMS, ενώ τα Çaka και USV-12 καλύπτουν υβριδικές απαιτήσεις πολλαπλών τομέων και μικρότερων παράκτιων επιτήρησης.
Η οικογένεια Neta της STM καλύπτει την αναγνώριση, τη χαρτογράφηση του βυθού και τα αντιναρκικά μέτρα υποβρυχίως, ενώ το Yaktu παρέχει μια άλλη επιλογή USV υψηλής ταχύτητας. Η οικογένεια Ulaq της Meteksan περιλαμβάνει αρθρωτές διαμορφώσεις για ISR, ηλεκτρονικό πόλεμο και αποστολές κατά επιφανείας, ενώ το Ulaq Kama είναι προσανατολισμένο σε αυτόνομη επίθεση υψηλής ταχύτητας. Τα Salvo της Dearsan και Pirana της MKE προσθέτουν περαιτέρω επιλογές, με το Pirana να προορίζεται ως USV καμικάζι.
Οι αποκλειστικοί χώροι ανάπτυξης και ανάκτησης USV και UUV της MUGEM δεν είναι επομένως απλώς χώροι αποθήκευσης αλλά διεπαφές μεταξύ του πλοίου και μιας ευρύτερης μη επανδρωμένης δύναμης.
Διοίκηση-Άμυνα
Το Advent CMS προορίζεται να παρέχει το κοινό επίπεδο διοίκησης που συνδέει αυτά τα οχήματα με το αεροπλανοφόρο, τα επανδρωμένα αεροσκάφη, τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και άλλα τουρκικά πολεμικά πλοία, επιτρέποντας την μετακίνηση δεδομένων αισθητήρων και εντολών αποστολής μεταξύ εναέριων, επιφανειακών και υποβρύχιων πόρων.
Η αμυντική σουίτα του αεροπλανοφόρου είναι χτισμένη γύρω από 32 κάθετα κελιά εκτόξευσης Midlas, διατεταγμένα σε δύο μονάδες των 16 κελιών, καθώς και συστήματα πυραύλων και πυροβόλων μικρής εμβέλειας που προορίζονται για την προστασία του πλοίου εντός των εξωτερικών αμυντικών στρωμάτων που παρέχονται από τις συνοδείες.
Η διαμόρφωση του 2026 περιλαμβάνει τρία CIWS, τέσσερις τηλεχειριζόμενους σταθμούς όπλων και δύο συστήματα πυραύλων σημειακής άμυνας, αντικαθιστώντας την προηγούμενη διάταξη του 2024 με τέσσερα CIWS Gökdeniz και έξι βάσεις Stop 25 mm.
Μετρώντας τις μεμονωμένες θέσεις, η τρέχουσα διάταξη συνδυάζει επομένως 32 κελιά VLS με εννέα ξεχωριστές θέσεις όπλων κοντινής ή σημειακής άμυνας.
Ο ιστός αισθητήρων περιλαμβάνει τις λειτουργίες ραντάρ πολλαπλών λειτουργιών και μεγάλης εμβέλειας Çafrad, ένα ραντάρ LPI, IFF, έναν ηλεκτροοπτικό διευθυντή και επικοινωνίες HF.
Η παθητική ανίχνευση παρέχεται από συστήματα παρακολούθησης υπέρυθρης ακτινοβολίας και ηλεκτρονικής υποστήριξης, επιτρέποντας την ανίχνευση στόχων χωρίς να εξαρτάται αποκλειστικά από την ενεργή μετάδοση ραντάρ.
Ο ηλεκτρονικός πόλεμος περιλαμβάνει λειτουργίες ηλεκτρονικής υποστήριξης και ηλεκτρονικής επίθεσης, καθώς και ηλεκτρονική επίθεση με λέιζερ, δημιουργώντας αρκετές επιλογές αντιμέτρων στις ζώνες RF και ηλεκτροοπτικών. Οι δορυφορικές επικοινωνίες χρησιμοποιούν ζώνες X-, Ku- και Ka-, παρέχοντας τρεις ξεχωριστές περιοχές συχνοτήτων για συνδεσιμότητα πέρα από την οπτική επαφή, ενώ το Advent ενσωματώνει τους δικούς του αισθητήρες, όπλα και μη επανδρωμένα συστήματα του αεροπλανοφόρου στο ευρύτερο ναυτικό δίκτυο.
Ναυπηγικός "οργασμός"
Τον Αύγουστο του 2026, ο Tatlioğlu δήλωσε ότι 37 πλοία ήταν ήδη υπό κατασκευή για τις Τουρκικές Ναυτικές Δυνάμεις και η κατασκευή άλλων 10 θα ξεκινούσε κατά τη διάρκεια του μήνα, αυξάνοντας το ταυτόχρονο εγχώριο φόρτο εργασίας σε 47 πολεμικά πλοία.
Τα τουρκικά ναυπηγεία κατασκευάζουν επίσης 24 πολεμικά πλοία για ξένους πελάτες, παράγοντας ένα συνολικό φόρτο εργασίας 71 στρατιωτικών πλοίων.
Ο εγχώριος όμιλος περιλαμβάνει το MUGEM, το εθνικό σκάφος ταχείας επίθεσης, το εθνικό πλοίο ναρκοθηρίας, και το Kocatepe, το πρώτο αντιτορπιλικό αεράμυνας TF-2000.
Ο υπάρχοντας στόλος επιφανείας περιλαμβάνει τις κορβέτες κλάσης Ada TCG Heybeliada, TCG Büyükada, TCG Burgazada και TCG Kinaliada, ενώ το πρόγραμμα φρεγατών κλάσης İstanbul έχει ήδη κατασκευάσει το TCG İstanbul και συνεχίζεται με το TCG İzmir και το TCG İzmit.
Η δύναμη των υποβρυχίων μεταβαίνει ταυτόχρονα σε υποβρύχια AIP κλάσης Reis, με τα TCG Piri Reis και TCG Murat Reis να έχουν ήδη καθελκυστεί και τα Hizir Reis να πλησιάζουν σε υπηρεσία.
Νέα θαλάσσια πυρομαχικά
Τα ναυτικά όπλα εισάγονται ταυτόχρονα: το Atmaca έχει αντικαταστήσει το αμερικανικής κατασκευής Harpoon, και ο Tatlioğlu δήλωσε ότι ένα τουρκικό υποβρύχιο εκτόξευσε ένα Atmaca σε στόχο σε απόσταση 190 χιλιομέτρων περίπου ένα μήνα πριν από τις δηλώσεις του τον Αύγουστο του 2026.
Η βαριά τορπίλη Akya και η έξυπνη ναυτική νάρκη Malaman έχουν επίσης εισέλθει σε τουρκική ναυτική χρήση.
Ο επιχειρησιακός περιορισμός είναι εξίσου σημαντικός: 32 κελιά VLS δεν επαρκούν για να καταστήσουν ένα αεροπλανοφόρο 60.000 τόνων ανεξάρτητα υπεύθυνο για την αεράμυνα του στόλου ευρείας περιοχής κατά τη διάρκεια παρατεταμένων μαχών υψηλής έντασης.
Επομένως, τα οργανικά όπλα του MUGEM γίνονται καλύτερα κατανοητά ως ένα εσωτερικό αμυντικό στρώμα, ενώ τα αντιτορπιλικά και οι φρεγάτες, ιδιαίτερα τα μελλοντικά αντιτορπιλικά αεράμυνας TF-2000, θα απαιτηθούν για να παρέχουν μεγαλύτερα αποθέματα πυραύλων, ευρύτερη κάλυψη ραντάρ και πρόσθετα κανάλια εμπλοκής γύρω από το αεροπλανοφόρο.
Η περίοδος μεταξύ της εκτόξευσης τον Σεπτέμβριο του 2027 και της προγραμματισμένης παράδοσης το 2032 λογικά θα κυριαρχηθεί από την ολοκλήρωση. Για την κατασκευή του MUGEM, η Τουρκία χρησιμοποιεί μια προσέγγιση mega-block, επιτρέποντας την παραγωγή μεγάλων τμημάτων με τη συμμετοχή πολλαπλών τουρκικών ναυπηγείων και στη συνέχεια την ενσωμάτωσή τους στην ακολουθία συναρμολόγησης του Ναυπηγείου της Κωνσταντινούπολης, αυξάνοντας την ποσότητα εργασίας που μπορεί να προχωρήσει παράλληλα.
