Υπάρχει μια επικίνδυνη ειρωνεία που διαπερνά σήμερα τον άξονα Ανατολής-Δύσης, όσο τα αραβικά κράτη ξοδεύουν τεράστιους πόρους για να ξεριζώσουν τη Μουσουλμανική Αδελφότητα από τα εδάφη τους, οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες της ανοίγουν την πόρτα, βαφτίζοντας τον ριζοσπαστισμό ως «πολιτισμική ποικιλομορφία».
Κυβέρνηση: τα ανοιχτά μέτωπα σε Τέμπη και υποκλοπές
Όπως άλλωστε αναδεικνύουν και διεθνείς αναλύσεις, με πληροφορίες που αντλούνται μέσα από εκτενή ρεπορτάζ της Washington Post, η διείσδυση του σκληρού πολιτικού Ισλάμ στον πυρήνα των δυτικών κοινωνιών δεν είναι θεωρία συνωμοσίας, αλλά η πραγματικότητα που απειλεί ευθέως την κοινωνική συνοχή και την εθνική ασφάλεια των ευρωπαϊκών κρατών.
Η παγίδα της «πολιτικής ορθότητας» και η κυνική εργαλειοποίηση
Η αδράνεια των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων απέναντι στα δίκτυα της Αδελφότητας δεν πηγάζει απλώς από μια ιδεολογική αφέλεια.
Πίσω από το αφήγημα της «πολιτικής ορθότητας» και τον κατασκευασμένο φόβο της λεγόμενης ισλαμοφοβίας, κρύβεται μια βαθιά κυνική μικροπολιτική στρατηγική. Πολιτικά συστήματα σε χώρες όπως η Γαλλία, το Βέλγιο και η Σουηδία, ανέχθηκαν την ανάπτυξη αυτών των ομάδων, προσβλέποντας συχνά σε ψηφοθηρικά οφέλη από τις δεξαμενές των μεταναστών.
Fuel pass 2026: δικαιούχοι, ποσά και κριτήρια για το επίδομα καυσίμων
Αυτή η συνειδητή εργαλειοποίηση οδήγησε στο σημερινό αδιέξοδο. Αντί για ενσωμάτωση, η Ευρώπη επέτρεψε τη δημιουργία «παράλληλων κοινωνιών» — "γκέτο" όπου ο νόμος του κράτους υποχωρεί μπροστά στη Σαρία. Οι πολιτικές ηγεσίες αγνόησαν το προφανές, ότι μιλάμε για πληθυσμούς με εντελώς διαφορετικές πολιτισμικές και θρησκευτικές καταβολές δηλαδή, οι οποίοι, καθοδηγούμενοι από ριζοσπαστικά κέντρα, εργαλειοποιούνται για να αμφισβητήσουν εκ των έσω την κρατική υπόσταση και τις δυτικές αξίες.
Το αραβικό παράδοξο: Όταν η Ανατολή προειδοποιεί τη Δύση
Η τύφλωση της Ευρώπης γίνεται ακόμη πιο εξοργιστική αν παρατηρήσει κανείς τη στάση του ίδιου του ισλαμικού κόσμου. Το 2017, ο υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, Αμπντουλάχ μπιν Ζαγέντ αλ Ναχιάν, είχε προειδοποιήσει ξεκάθαρα ότι η ευρωπαϊκή «πολιτική ορθότητα» θα γεννήσει τρομοκράτες.
Τα αραβικά κράτη γνωρίζουν από πρώτο χέρι πώς λειτουργεί η μήτρα της Αλ Κάιντα και του Ισλαμικού Κράτους, τα οποία πάτησαν πάνω στα κείμενα του Σαγίντ Κουτμπ.
Πώς εξηγείται, λοιπόν, αυτό το αραβικό παράδοξο; Η Δύση, εγκλωβισμένη στη γραφειοκρατία της και σε μια φιλελεύθερη αντίληψη περί μη παρέμβασης στα θρησκευτικά ζητήματα, αδυνατεί να διαβάσει τον πραγματικό στόχο της Αδελφότητας.
Η οργάνωση δεν χρησιμοποιεί απαραίτητα βία στο αρχικό στάδιο. Επενδύει στην υπομονή, αλώνει αθόρυβα εκπαιδευτικούς και κοινωνικούς θεσμούς και χτυπάει το κράτος όταν νιώσει αρκετά ισχυρή.
Ο κίνδυνος για την Ελλάδα και το παράδειγμα της Αυστρίας
Για την Ελλάδα, τα μαθήματα από την αποτυχία του πολυπολιτισμικού μοντέλου της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης πρέπει να λειτουργήσουν ως συναγερμός.
Η χώρα μας δεν δέχεται απλώς πρόσφυγες, αλλά υφίσταται συνεχόμενες μεταναστευτικές ροές, με αλλοδαπούς πληθυσμούς που συχνά δεν έχουν κανένα σημείο επαφής με τον ελληνικό τρόπο ζωής και την Ορθόδοξη ταυτότητα μας.
