Σε μια δήλωση που αναμοχλεύει ιστορικές μνήμες και υπογραμμίζει το στρατηγικό βάθος των ρωσοτουρκικών σχέσεων προχώρησε ο Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, Σεργκέι Λαβρόφ. Μιλώντας σε ρωσικό δίκτυο, ο επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας αναφέρθηκε εκτενώς στην κρίσιμη υποστήριξη που παρείχε η Σοβιετική Ρωσία στον Μουσταφά Κεμάλ κατά τη διάρκεια του λεγόμενου «αγώνα της ανεξαρτησίας» της Τουρκίας, στρέφοντας ουσιαστικά το βλέμμα στην περίοδο της Μικρασιατικής Καταστροφής.
Πιέσεις των ΗΠΑ για άρση των εμποδίων στη μεταφορά LNG
«Όπλα, πυρομαχικά και χρυσός»
Ο κ. Λαβρόφ δεν αρκέστηκε σε γενικόλογες αναφορές περί φιλίας, αλλά μίλησε με συγκεκριμένα στοιχεία για την υλική βοήθεια που έσωσε το κεμαλικό κίνημα. «Η Σοβιετική Ρωσία όχι μόνο αναγνώρισε την Τουρκία, αλλά παρείχε και σημαντική υλική υποστήριξη, συμπεριλαμβανομένων όπλων, πυρομαχικών και χρυσού», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Μάλιστα, χαρακτήρισε τη συγκεκριμένη περίοδο ως μια «ένδοξη σελίδα» της στρατηγικής συνεργασίας των δύο χωρών, εκφράζοντας τη βεβαιότητα ότι αυτή θα μείνει για πάντα χαραγμένη στη μνήμη τόσο της Ρωσίας όσο και της Τουρκίας.
Τα 10 εκατομμύρια χρυσά ρούβλια
Σύμφωνα με ιστορικά στοιχεία που πλαισιώνουν το ρεπορτάζ, η βοήθεια της Μόσχας ήταν κυριολεκτικά ο «αναπνευστήρας» του Κεμάλ. Σε μια εποχή που ο ίδιος ήταν διπλωματικά απομονωμένος και στρατιωτικά πιεσμένος, η μπολσεβίκικη Ρωσία προσέφερε περίπου 10 εκατομμύρια χρυσά ρούβλια.
Ελληνοτουρκικά: «Κλειδώνει» το ραντεβού στην Άγκυρα με φόντο NAVTEX
Οι πόροι αυτοί αποδείχθηκαν ζωτικής σημασίας, καθώς χρησιμοποιήθηκαν για:
Τη μισθοδοσία του στρατού του Κεμάλ.
Την αγορά σύγχρονου οπλισμού από ευρωπαϊκές αγορές.
Τη συντήρηση του μετώπου που τελικά οδήγησε στην επικράτηση των τουρκικών δυνάμεων το 1922.
Το μήνυμα της επετείου
Η αναφορά του Ρώσου ΥΠΕΞ έγινε με αφορμή την επέτειο των 105 ετών (το 2025) από την αναγνώριση της κυβέρνησης της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης της Τουρκίας από τη Σοβιετική Ρωσία. Ο Λαβρόφ υπενθύμισε ότι η Μόσχα ήταν από τις πρώτες δυνάμεις που άνοιξαν πρεσβεία στην Άγκυρα, θεμελιώνοντας μια σχέση που, όπως φαίνεται, η σημερινή ρωσική ηγεσία επιθυμεί να διατηρήσει στο προσκήνιο ως παράδειγμα στρατηγικής συμπόρευσης.
