Η δασκάλα είναι η Ελένη Αναστασοπούλου, η υπερδραστήρια νηπιαγωγός από τη Λάρισα που µαζί µε τρεις συµπατριώτες της, µέλη της εθελοντικής οµάδας «Η Φιλότητα», βρίσκονται αυτές τις ηµέρες στην Τανζανία, µε αποστολή να σώσουν ένα δάσος από την καταστροφή καθώς και τους ελέφαντές του.
Στο χωριό Γκόνγκο, περίπου 200 χλµ. βορειοανατολικά της πρωτεύουσας, µε τους 2.000 χαµογελαστούς κατοίκους που ασχολούνται µε την καλλιέργεια µπανάνας και ανανά (οι γυναίκες, γιατί οι άντρες αράζουν οληµερίς στα καφενεία), η παρέα των Ελλήνων βοηθά στο να γίνουν δύο οικολογικές τουαλέτες και να στηθεί ένα κτίριο για τον συνεταιρισµό των γυναικών.
Εκεί οι γυναίκες του χωριού θα εκπαιδευτούν ώστε να παράγουν σερβιέτες και παιδικές πάνες από ανακυκλώσιµα υλικά και επαναχρησιµοποιήσιµα όπως υφάσµατα τα οποία πετούν µεγάλα εργοστάσια ρούχων.
Στόχος των εθελοντών είναι να πείσουν τους κατοίκους ότι µπορούν να εργαστούν και να βγάζουν τα απαραίτητα για τους ίδιους και τις οικογένειές τους χωρίς να κυνηγούν το εύκολο κέρδος. Το οποίο εύκολο κέρδος είναι η ξύλευση του κοντινού δάσους και η καταστροφή του για την παραγωγή κάρβουνου. Μαζί και το κυνήγι ελεφάντων, οι οποίοι τείνουν να αφανιστούν.
«Σε αυτό τον ευλογηµένο τόπο οι άνθρωποι είναι χαρούµενοι, γελαστοί, αρκετά ανεξάρτητοι, αλλά θέλουν µια ώθηση για να σταµατήσουν να καταστρέφουν το φυσικό περιβάλλον. Γύρω από το Γκόνγκο υπάρχει ένα παρθένο δάσος το οποίο αποψιλώνουν οι άνθρωποι.
Πουλούν τα ξύλα και σε ό,τι µένει του βάζουν φωτιά και πουλούν το κάρβουνο. Πρέπει να πάψουν να ζουν έτσι» λέει στο «Εθνος της Κυριακής» η Ελένη Αναστασοπούλου, που συµπληρώνει δύο εβδοµάδες στην Τανζανία.
Μαζί της είναι η επίσης εκπαιδευτικός Κυρατσώ Τσιόπα, ο επιχειρηµατίας Βασίλης Καλαµπούκας και ο εµπορικός αντιπρόσωπος Λεωνίδας Κίτσιος, ενώ τις προηγούµενες µέρες βρέθηκαν στην περιοχή και οι Θεσσαλονικιές Αννα Μαργούτα και Σµαράγδα Αυγέρη, που ανέλαβαν να στήσουν ένα νηπιαγωγείο στο Γκόνγκο.
Οι Ελληνες εθελοντές εργάζονται όλη την ηµέρα. Χτίζουν, κουβαλούν πράγµατα, βοηθούν σε δουλειές, και το απόγευµα κάθονται µε τους άντρες στα καφενεία και κουβεντιάζουν, παρουσία πάντα του αγγλόφωνου διερµηνέα.
«Προσπαθούµε να τους πείσουµε ότι το δάσος και τα ζώα είναι τόσο τοπική όσο και παγκόσµια περιουσία. Αν κάψουν όλο το δάσος, θα µειωθεί το οξυγόνο, θα επιβαρυνθεί το περιβάλλον, θα καταστραφούν οι ζωές τους. Οµοίως, αν σκοτώσουν όλους τους ελέφαντες, η περιοχή τους θα είναι ένας άλλος τόπος» αναφέρει η νηπιαγωγός από τη Λάρισα.
Η Ελένη Αναστασόπουλου είναι µια εκπαιδευτικός εξαιρετικά δραστήρια και αρκετά διαφορετική από τις άλλες. Τελείωσε την Παιδαγωγική Σχολή στο ΑΠΘ, εργάστηκε ως νηπιαγωγός για περίπου 20 χρόνια σε σχολεία της Φωκίδας και της Λάρισας, έχει κάνει µεταπτυχιακές σπουδές στην Εκπαιδευτική και την Ψυχολογική Μεθοδολογία, και µιλά άψογα αγγλικά, ιταλικά και ισπανικά. Συγχρόνως, µέχρι πριν λίγο καιρό ήταν περιφερειακή διευθύντρια Εκπαίδευσης Θεσσαλίας.
Αυτό είναι το τρίτο της ταξίδι στην Αφρική, µε την οµάδα «Φιλότης». Το 2013 και το 2014 βρέθηκε πάλι στην Τανζανία, και συγκεκριµένα στην πόλη Ιρίνγκα, 500 χλµ. µακριά από το Νταρ Ελ Σαλάµ, σε µεγάλο υψόµετρο και µέσα σε δύσκολες συνθήκες.
Στην αρχή ήταν λίγο σαν χαµένη. Ντράπηκε και έκλαψε. Γρήγορα, όµως, η σκληρή πραγµατικότητα, το βλέµµα, τα χαµόγελα και οι πλατιές αγκαλιές των παιδιών τη συνέφεραν. Είπε «άσε τις ψυχοπονιές και πιάσε δουλειά». Η «δουλειά» είχε να κάνει µε διανοµή ρούχων, καλαµποκιού, ρούχων, βιταµινών και σχολικών ειδών στις κοινότητες των Μασάι.
Οταν επέστρεψε στην Ελλάδα, έγραψε το παραµύθι «Ο Μπαµπαγιούµ και οι καραµέλες», που µεταφέρει αυτό το κλίµα, «απαλλαγµένο από δήθεν «φιλάνθρωπα» αισθήµατα λύπησης». Το βιβλίο της έγινε best seller και κάνει συνεχώς επανεκδόσεις.
