Μόνο αφελής δεν είναι ο Τούρκος πρόεδρος Ρ.Ν.Ερντογάν, που παίζει με τον ψυχισμό εκατομμυρίων Τούρκων και μουσουλμάνων σε όλο τον κόσμο, με στόχο το δυτικό σύστημα εξουσίας και όλες του τις εκφάνσεις.
«Η Δύση είναι ο κοινός εχθρός των Τούρκων και των Μουσουλμάνων», λέει ο παρουσιαστής Ερκάν Ταν σε μια τουρκική τηλεόραση που ανήκει στην οικογένεια του Προέδρου της Τουρκίας Ερντογάν.
Πηγές εκτιμούν ότι ο Ερντογάν εξάπτει σκόπιμα αντιδυτικό αίσθημα στην Τουρκία για να μεταθέσει την ευθύνη σε άλλους για τις αποτυχίες διακυβέρνησής του σε μια σειρά ζητημάτων.
Αλλά δεν πρόκειται μόνο για αυτό. Η ηγεσία του ΑΚΡ από την αρχή της διακυβέρνησης της Τουρκίας είχε στόχο να ελέγξει αρχικά πλήρως την χώρα, ενώ παράλληλα επιζητούσε την ηγεσία του μουσουλμανικού και Τουρκόφωνου κόσμου στο σύνολο του.
Η Τουρκική εξωτερική πολιτική μπορεί να χαρακτηριστεί με τρεις λέξεις. Αλλοπρόσαλλη, αντιφατική και υπερμεγέθης.
Αλλοπρόσαλλη γιατί έχει μπερδέψει το επιθυμητό με το ρεαλιστικό. Έτσι ενώ επιθυμεί να παίξει το ρόλο ηγέτιδας δύναμης στην περιοχή, δεν έχει τη δυνατότητα και το υπόβαθρο να το πετύχει από μόνη της. Προσπαθεί έτσι να αντλήσει δύναμη από άλλα μουσουλμανικά κράτη, δημιουργώντας για παράδειγμα μισθοφόρους τους οποίους χρησιμοποιεί προς όφελός της σε Λιβύη, Συρία, Ναγκόρνο Καραμπάχ, ακόμη και στο Β. Ιράκ.
Επίσης παίζοντας το ρόλο του προστάτη των Παλαιστινίων προσπαθεί να συσπειρώσει τις μουσουλμανικές Αραβικές χώρες, τις τουρκόφιλες χώρες της Κεντρικής Ασίας και γενικότερα των κρατών μελών της Ισλαμικής διάσκεψης, κατά του Ισραήλ και της Δύσης.
Ο Ερντογάν ονειρεύεται έναν ενιαίο μουσουλμανικό στρατό ο οποίος θα απελευθέρωνε την Ιερουσαλήμ από το Ισραήλ και θα αναβίωνε την Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Αυτό βέβαια ανήκει στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας, αφού δεν ζούμε το 1100 αλλά το 2021.
Έμπλεξε ο Ερντογάν-Η Τουρκία ηγείται δυνάμεως ταχείας επεμβάσεως του ΝΑΤΟ που θα κινηθεί εναντίον των Ρώσων στο Ντονιέτσκ
Από την άλλη η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας γίνεται αντιφατική, όταν δηλώνει ότι επιθυμεί να γίνει πλήρες μέλος της ΕΕ και να μιλήσει εκ νέου με τις ΗΠΑ για τους S-400 και να ενταχθεί εκ νέου στο πρόγραμμα των F-35, ενώ από την άλλη κατηγορεί την ΕΕ ότι είναι φυλακή για τους μουσουλμάνους, ότι υπερασπίζεται την Ελλάδα και την Κύπρο, τις οποίες η Τουρκία προκαλεί συνεχώς με ενέργειες της για υφαρπαγή μέρους των ΑΟΖ τους.
Την ίδια ακριβώς στιγμή το καθεστώς Ερντογάν χρησιμοποιεί και την θεωρία του παντουρκισμού στις χώρες που βρίσκονται στην περιοχή του Καυκάσου.
Η σύνθεση ισλαμισμού και εθνικισμού όμως, είναι η πραγματική περιγραφή της ορθής πολιτικής κατάστασης στην Τουρκία.
Οι υποστηρικτές αυτών των ιδεών, βρίσκονται στην εξουσία για περισσότερα από 20 χρόνια και καθορίζουν ολόκληρη την ανάπτυξη της χώρας.
Τέλος η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας κρίνεται ως υπερμεγέθης, αφού οι επιδιώξεις της είναι πολύ μεγαλύτερες από τις πραγματικές της δυνατότητες ως χώρα.
Όντως ονειρεύεται ο Ερντογάν ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, χωρίς να λαμβάνει υπόψιν του την ύπαρξη πολύ μεγαλύτερων γεωπολιτικών παικτών, όπως ΗΠΑ-ΕΕ-Ρωσία-Γαλλία, Ισραήλ στην ευρύτερη περιοχή.
Η ουσία είναι ότι το σημερινό καθεστώς στην γειτονική χώρα, πλασάρει όποια πολιτική θέλει, χωρίς να ακολουθεί συγκεκριμένο δόγμα, αρκεί να πετύχει τον καθοριζόμενο κάθε φορά στόχο.
Το πρόβλημα είναι ότι η Δύση, ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ στο σύνολο της , δεν έχει καμία διάθεση προς το παρόν, να αντιπαρατεθεί σοβαρά με την Τουρκία, όχι μόνο λόγω των 83 εκατ κατοίκων, αλλά κυρίως λόγω αδυναμίας.
Αυτό ακριβώς εκμεταλλεύεται ο Τούρκος πρόεδρος και οι σύμβουλοι του, και εμπαίζουν την δύση με τον πιο ταπεινωτικό τρόπο, ως πότε όμως, αφού τα συμφέροντα των ΗΠΑ έφτασαν σε Βαλκάνια, Βόσπορο και Α.Μεσόγειο και πλέον φέρεται να ετοιμάζεται από διάφορα ινστιτούτα μια νέα κατάσταση, η οποία αφορά την απόδοση “λύσης” στην τεράστια αυτή περιοχή, ότι και να δηλώνουν κάποιοι που δεν κατανοούν τι ακριβώς κάνουν οι Αμερικανοί στην Ελλάδα ή την Κύπρο, για παράδειγμα.
