Στο Pro News Σεβόμαστε την ιδιωτικότητά σας

Εμείς και οι συνεργάτες μας αποθηκεύουμε ή/και έχουμε πρόσβαση σε πληροφορίες σε μια συσκευή, όπως cookies και επεξεργαζόμαστε προσωπικά δεδομένα, όπως μοναδικά αναγνωριστικά και τυπικές πληροφορίες που αποστέλλονται από μια συσκευή για εξατομικευμένες διαφημίσεις και περιεχόμενο, μέτρηση διαφημίσεων και περιεχομένου, καθώς και απόψεις του κοινού για την ανάπτυξη και βελτίωση προϊόντων.

Με την άδειά σας, εμείς και οι συνεργάτες μας ενδέχεται να χρησιμοποιήσουμε ακριβή δεδομένα γεωγραφικής τοποθεσίας και ταυτοποίησης μέσω σάρωσης συσκευών. Μπορείτε να κάνετε κλικ για να συναινέσετε στην επεξεργασία από εμάς και τους συνεργάτες μας όπως περιγράφεται παραπάνω. Εναλλακτικά, μπορείτε να αποκτήσετε πρόσβαση σε πιο λεπτομερείς πληροφορίες και να αλλάξετε τις προτιμήσεις σας πριν συναινέσετε ή να αρνηθείτε να συναινέσετε. Λάβετε υπόψη ότι κάποια επεξεργασία των προσωπικών σας δεδομένων ενδέχεται να μην απαιτεί τη συγκατάθεσή σας, αλλά έχετε το δικαίωμα να αρνηθείτε αυτήν την επεξεργασία. Οι προτιμήσεις σας θα ισχύουν μόνο για αυτόν τον ιστότοπο. Μπορείτε πάντα να αλλάξετε τις προτιμήσεις σας επιστρέφοντας σε αυτόν τον ιστότοπο ή επισκεπτόμενοι την πολιτική απορρήτου μας.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας.Δες περισσότερα εδώ.
ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

Η κλοπή του ποντιακού χορού από την Άγκυρα και το οθωμανικό παραλήρημα

Το κυβερνών κόμμα στην Άγκυρα κλείνει ένα τέταρτο του αιώνα ζωής και το γιορτάζει με το γνωστό, αναμενόμενο νεοοθωμανικό κιτς. Βιντεοκλίπ γεμάτα προσωπολατρεία για τον «θρυλικό μεγάλο ηγέτη» Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και πειρατικές επιδρομές στην ιστορία. Ο Τούρκος πρόεδρος, μιλώντας στα στελέχη του, επανέφερε το αφήγημα για τη «γεωγραφία της καρδιάς μας», υποστηρίζοντας ανερυθρίαστα ότι η Λευκωσία, το Μπακού και τα Σκόπια κοιτάζουν προς την Άγκυρα ως τη μοναδική τους ελπίδα.

Όταν όμως η πολιτική σου καρδιά απλώνεται αυθαίρετα σε ξένα κυριαρχικά δικαιώματα, τότε δεν μιλάμε για συναίσθημα. Μιλάμε για καθαρό, προκλητικό αναθεωρητισμό που πατάει πάνω σε κλεμμένη κληρονομιά.

Η πειρατεία των Ρεκόρ Γκίνες και οι 5.000 χορευτές

Η πιο τρανταχτή απόδειξη αυτής της πολιτιστικής γυμνίας παίχτηκε στις οθόνες των τουρκικών μέσων ενημέρωσης. Με μια καλοστημένη φιέστα 5.000 ανθρώπων, η Τουρκική Ομοσπονδία Χορού κατάφερε να καταγραφεί στα Ρεκόρ Γκίνες, παρουσιάζοντας τον ποντιακό χορό ως «τουρκικό παραδοσιακό χορό».

Πρόκειται για την πάγια, διαχρονική μέθοδο της Άγκυρας. Όταν στερείσαι δικής σου αυθεντικής πολιτιστικής ταυτότητας, απλώς ιδιοποιείσαι τα ιερά σύμβολα, τα βήματα και την παράδοση των λαών που ξερίζωσες και γενοκτόνησες. Το γεγονός ότι ένας διεθνής θεσμός όπως τα Ρεκόρ Γκίνες γίνεται συνένοχος σε αυτή την καπηλεία, αποδεικνύει ότι η ιστορική αλήθεια στη Δύση υποχωρεί εύκολα μπροστά στο κατάλληλο αντίτιμο και τις δημόσιες σχέσεις.

Το κυνικό ντελίβερι του Τραμπ και ο φόβος των F-35

Πίσω όμως από τις κραυγές για τους κλεμμένους χορούς και τα επετειακά τραγούδια, κρύβεται ένα βαθύ αεροπορικό κόμπλεξ. Την ώρα που τα κανάλια τους πανηγυρίζουν για τις κυνικές δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ –ο οποίος παραδέχτηκε μέσα από το Οβάλ Γραφείο ότι μπορεί ο Ερντογάν να μισεί το Ισραήλ, αλλά ο ίδιος θα του πουλήσει όπλα επειδή τον συμπαθεί– οι Τούρκοι αναλυτές προσγειώνονται απότομα στην πραγματικότητα.

Στα τηλεοπτικά πάνελ της Άγκυρας ο κρύος ιδρώτας δεν κρύβεται. Οι ειδικοί τους αναγνωρίζουν πλέον ανοιχτά ότι η Ελλάδα και το Ισραήλ διατηρούν την απόλυτη αεροπορική υπεροχή στην περιοχή χάρη στα F-35. Όσες υποσχέσεις και αν δίνουν για το εγχώριο μαχητικό KAAN, η αλήθεια είναι ότι αυτή τη στιγμή ο εναέριος χώρος του Αιγαίου έχει ξεκάθαρο αφεντικό.

Η επερχόμενη Σύνοδος του ΝΑΤΟ και η επίσκεψη της ευρωπαϊκής ηγεσίας, με την Κάγια Κάλας και τη Μάρτα Κος να σπεύδουν στην Άγκυρα, είναι απλώς το απαραίτητο διπλωματικό χάδι για να κρατούν τον Σουλτάνο ήρεμο. Η ουσία δεν αλλάζει. Όσα δώρα και αν του τάξουν οι σύμμαχοι, όσους ποντιακούς χορούς και αν βαφτίσει τουρκικούς, η ιστορία δεν παραγράφεται και οι ισορροπίες στο πεδίο δεν ανατρέπονται με φιέστες.

Θέλεις να κρατήσουμε αυτή την ισχυρή σύνδεση πολιτισμού και στρατιωτικού φόβου, ή προτιμάς να πιέσουμε ακόμα περισσότερο το θέμα της ευρωπαϊκής υποκρισίας με την επίσκεψη της Κάλας;

Tags
Back to top button