Για τον τοπικό γραμματέα του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος, η συνέργεια θα ενισχύσει τη στρατηγική συνεργασία μεταξύ Πεκίνου και Μόσχας.
Η ανάπτυξη της ρωσικής Άπω Ανατολής θα βοηθούσε το Κρεμλίνο να ελαφρύνει το βάρος των δυτικών κυρώσεων για την εισβολή στην Ουκρανία. Οι Κινέζοι εθνικιστές θεωρούν την περιοχή ως μέρος της Κίνας.
Η κινεζική επαρχία Heilongjiang στοχεύει σε μεγαλύτερη ενοποίηση με τη γειτονική ρωσική Σιβηρία, έναν τρόπο ενίσχυσης της στρατηγικής συνεργασίας σε ένα αντιδυτικό κόμβο μεταξύ των δύο χωρών.
Αυτό ζήτησε τις τελευταίες ημέρες ο Xu Qin, ο τοπικός γραμματέας του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος, σύμφωνα με αναφορές της κυβερνητικής Heilongjiang Daily.
Η δήλωση του Xu ήρθε αμέσως μετά την εικονική συνάντηση μεταξύ του Σι Τζινπίνγκ και του Τζο Μπάιντεν στις 18 Μαρτίου. Με την ευκαιρία, ο πρόεδρος των ΗΠΑ είπε στον Κινέζο ηγέτη ότι θα υπήρχαν σοβαρές συνέπειες εάν το Πεκίνο βοηθούσε οικονομικά και στρατιωτικά τη Ρωσία στη στρατιωτική του εκστρατεία κατά της Ουκρανίας.
Χωρίς αποτελέσματα μέχρι στιγμής, η Ουάσιγκτον και οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί της πιέζουν ώστε η κινεζική κυβέρνηση να αποστασιοποιηθεί από την πολεμική δράση της Μόσχας.
Μαζί με το Jilin και το Liaoning, το Heilongjiang είναι μια από τις υποβαθμισμένες βιομηχανικές περιοχές στη βορειοανατολική Κίνα.
Οι τοπικές αρχές προσβλέπουν στη ρωσική Άπω Ανατολή για να δώσουν νέα ώθηση στην τοπική οικονομία. Πάνω απ 'όλα, ο Xu θέλει ο ρωσο-κινεζικός αγωγός που εγκαινιάστηκε το 2019 να επεκταθεί γρήγορα με νέες προεκτάσεις. Στόχος της επαρχιακής ηγεσίας είναι να μετατρέψει τον συνοριακό σταθμό Heihe σε πύλη για το εμπόριο με την ανατολική Σιβηρία.
Σύμφωνα με Κινέζους ειδικούς, η Κίνα δεν θα τηρήσει τις δυτικές κυρώσεις και θα αγοράσει περισσότερους ενεργειακούς πόρους από τη Ρωσία στο μέλλον. Η συζήτηση παραμένει ανοιχτή για το εάν το Πεκίνο είναι έτοιμο να θέσει σε κίνδυνο τρισεκατομμύρια δολάρια στο εμπόριο με τις ΗΠΑ και την Ευρώπη για να σώσει τη Μόσχα.
Οι Κινέζοι και οι Ρώσοι βλέπουν την ανάπτυξη της Σιβηρίας ως μοχλό για την περιφερειακή ανάπτυξη. Στα μάτια της Κίνας, αυτό θα δώσει περαιτέρω ώθηση στην Πρωτοβουλία Belt and Road, το σχέδιο του Σι να καταστήσει το Πεκίνο την κυριαρχία του παγκόσμιου εμπορίου, με ιδιαίτερη έμφαση στην «αρκτική διαδρομή».
Από γεωπολιτική άποψη, λοιπόν, η συνέργεια με τη Μόσχα θα εξασφάλιζε τα βορειοανατολικά κινεζικά σύνορα.
Ωστόσο, η ρωσική Άπω Ανατολή απαιτεί τεράστιες επενδύσεις υποδομής, ειδικά στον ενεργειακό τομέα: κίνδυνος για το Πεκίνο εάν η Μόσχα συνεχίσει να είναι αποκομμένη από την παγκόσμια κεφαλαιαγορά.
Στη συνέχεια, υπάρχει το πρόβλημα του πώς βλέπουν οι ενδιαφερόμενοι πληθυσμοί την αυξανόμενη «οιονεί συμμαχία» μεταξύ Κίνας και Ρωσίας.
Οι Ρώσοι της Σιβηρίας έχουν δείξει συχνά ανησυχία για την αυξανόμενη παρουσία Κινέζων μεταναστών στις περιοχές τους. Από την πλευρά τους, οι κινεζικές εθνικιστικές παρυφές διεκδικούν μέρος της ρωσικής Άπω Ανατολής - συμπεριλαμβανομένου του Βλαδιβοστόκ - ως έδαφος της Κίνας, που κλάπηκε άδικα από τη Μόσχα στα μέσα του 18ου αιώνα.
